Wulkan złości - uczę się rozpoznawać i uspokajać emocje. Konspekt zajęć rewalidacyjnych

KONSPEKT ZAJĘĆ REWALIDACYJNYCH
Temat: „Wulkan złości – uczę się rozpoznawać i uspokajać emocje”.
Adresat: dziecko 5-letnie z zespołem Aspergera
Prowadząca: Aleksandra Strońska
Czas trwania: około 60 minut
Forma pracy: indywidualna
Cele ogólne
• rozwijanie umiejętności rozpoznawania i nazywania emocji,
• kształtowanie sposobów radzenia sobie ze złością,
• rozwijanie świadomości ciała i regulacji sensorycznej,
• wzmacnianie koncentracji uwagi i samoregulacji.
Cele szczegółowe
Dziecko:
• rozpoznaje emocję złości,
• rozumie, że emocje mogą narastać stopniowo,
• poznaje bezpieczne sposoby rozładowania napięcia,
• uczestniczy w prostym eksperymencie,
• wykonuje ćwiczenia regulujące napięcie w ciele.
Metody pracy
• rozmowa kierowana
• biblioterapia (fragment książki Uczuciometr)
• metoda eksperymentu
• elementy integracji sensorycznej
• elementy mindfulness („Spokój żabki”)
• elementy Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne
• zabawa terapeutyczna
Pomoce dydaktyczne
• fragment książki Uczuciometr
• ilustracje emocji
• materiały do eksperymentu: soda, ocet, barwnik, naczynie
• poduszka „złości”
• piłeczki sensoryczne
• mata sensoryczna
• karta pracy „Wulkan emocji”
• kredki

Przebieg zajęć
1. Powitanie i regulacja ciała (ok. 5 minut)
Powitanie według stałego schematu
Ćwiczenia z Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne:
• „Budzenie ciała” – dziecko klepie dłonie, nogi i brzuch.
• „Turlanie się po macie” – powolne przetaczanie się.
Ćwiczenia pomagają dziecku poczuć własne ciało i obniżyć napięcie.
Następnie dziecko wskazuje swoją emocję na skali z Uczuciometru.
2. Wprowadzenie do tematu – rozmowa o emocjach (ok. 5 minut)
Odczytanie krótkiego fragmentu książki Uczuciometr.
Rozmowa:
• jakie emocje odczuwają ludzie,
• czy złość jest potrzebna,
• jak ciało pokazuje złość.
Dziecko próbuje wskazać w ciele gdzie czuje złość (np. napięte ręce, szybkie serce).
3. Eksperyment „Wulkan złości” (ok. 10 minut)
Wspólne przygotowanie eksperymentu.
Etapy:
1. wsypanie sody – „złość zaczyna się pojawiać”
2. dodanie barwnika – „emocja rośnie”
3. dolanie octu – „wybuch wulkanu”.
Rozmowa:
„Czasem złość rośnie w nas jak wulkan. Jeśli jej nie zauważymy, może wybuchnąć”.
Pytania:
• kiedy twój wulkan zaczyna się budzić,
• co można zrobić, żeby wulkan się uspokoił.
4. Sposoby radzenia sobie ze złością (ok. 10 minut)
Nauka i ćwiczenie strategii regulacji emocji.
Oddychanie kwadratowe
• wdech – liczymy do 4
• zatrzymanie – 4
• wydech – 4
• pauza – 4.
Poduszka złości
Dziecko może bezpiecznie rozładować napięcie:
• uderzając w poduszkę,
• mocno ją ściskając.
Ćwiczenia proprioceptywne
• ściskanie piłeczki sensorycznej,
• pchanie ściany.
5. Ćwiczenia mindfulness – „Spokój żabki” (ok. 5 minut)
Ćwiczenie „Spaghetti”
Dziecko:
• napina całe ciało jak twarde spaghetti,
• następnie rozluźnia ciało jak ugotowane spaghetti.
Ćwiczenie pomaga dziecku zauważyć różnicę między napięciem a spokojem.
6. Ćwiczenia z metody Weroniki Sherborne (ok. 5 minut)
Ćwiczenia regulujące napięcie:
„Naleśnik”
dziecko leży na macie, terapeuta delikatnie zawija je w koc (głęboki nacisk działa wyciszająco).
„Pchanie ściany”
dziecko opiera dłonie o ścianę i mocno pcha.
7. Praca plastyczna – „Wulkan emocji” (ok. 3–4 minuty) ćwiczenia oburęczne na integrację półkul mózgowych
Dziecko koloruje wulkan i zaznacza:
• kiedy wulkan jest spokojny,
• kiedy zaczyna się złościć,
• co pomaga go uspokoić.
8. Podsumowanie zajęć (ok. 2–3 minuty)
Powrót do Uczuciometru.
Pytania:
• jak czujesz się teraz,
• który sposób na złość najbardziej ci pomógł.
Pochwała i wzmocnienie pozytywne.
Ewaluacja
• obserwacja aktywności dziecka podczas zajęć,
• umiejętność wskazania emocji,
• udział w eksperymencie i ćwiczeniach,
• próba zastosowania poznanych strategii regulacji.