Troska jako przejaw dbania o braci mniejszych - realizacja innowacji pedagogicznej w oparciu o opowiadanie P. Bourgeois "Franklin chce mieć zwierzątko". Przedstawienie ulubionego zwierzątka posiadanego lub wymarzonego w plastycznej formie z wykorzystaniem szablonu

Cele ogólne:
• rozumienie znaczenia TROSKI jako jednej z podstawowych wartości w życiu człowieka,
• kształtowanie opiekuńczego stosunku do zwierząt, sprawowanie nad nimi właściwej opieki.

Cele operacyjne (dziecko...):
I. Fizyczny obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki
w szkole:
• uczestniczy w zabawach ruchowych, (...) (PP I.5),
• wykonuje czynności, takie jak: (...) trzymanie przedmiotów jedną ręką
i oburącz, (...) używa chwytu pisarskiego podczas rysowania, kreślenia (..), (PP I.7),
• wykazuje sprawność ciała i koordynację w stopniu pozwalającym na rozpoczęcie systematycznej nauki czynności złożonych, takich jak czytanie
i pisanie (PP I.9).

II. Emocjonalny obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki
w szkole:
• szuka wsparcia w sytuacjach trudnych dla niego emocjonalnie; wdraża swoje własne strategie, wspierane przez osoby dorosłe lub rówieśników (P II, 7),
• zauważa, że nie wszystkie przeżywane emocje i uczucia mogą być podstawą do podejmowania natychmiastowego działania, panuje nad nieprzyjemną emocją (...) (P II, 8),
• szanuje emocje swoje i innych osób, (P II, 2),
• dostrzega, że zwierzęta posiadają zdolność odczuwania, przejawia
w stosunku do nich życzliwość i troskę (P II, 10),
• dostrzega emocjonalną wartość otoczenia przyrodniczego jako źródła satysfakcji estetycznej (P II, 11).

III. Społeczny obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki
w szkole:
• obdarza uwagą inne dzieci i osoby dorosłe (PP III.8),
• komunikuje się z dziećmi i osobami dorosłymi, wykorzystując komunikaty werbalne i pozawerbalne (...) (PP III.9).
IV. Poznawczy obszar rozwoju dziecka. Dziecko przygotowane do podjęcia nauki
w szkole:
• wyraża swoje rozumienie świata, zjawisk i rzeczy znajdujących się w bliskim otoczeniu za pomocą języka mówionego, posługuje się językiem polskim
w mowie zrozumiałej dla dzieci i osób dorosłych (...) (P IV, 2),
• odróżnia elementy świata fikcji od realnej rzeczywistości; byty rzeczywiste od medialnych, byty realistyczne od fikcyjnych (P IV, 3),
• odpowiada na pytania, opowiada o zdarzeniach z przedszkola (...) (P IV, 5),
• (...) porusza się przy muzyce i do muzyki, dostrzega zmiany charakteru muzyki, np. dynamiki, tempa i wysokości dźwięku (...) (P IV, 7),
• wykonuje własne eksperymenty graficzne farbą, (...) (P IV, 8),
• klasyfikuje przedmioty według: wielkości, kształtu, koloru, przeznaczenia, układa przedmioty w grupy, (...) (P IV, 12),
• posługuje się w zabawie i w trakcie wykonywania innych czynności pojęciami dotyczącymi następstwa czasu (P IV, 16),
• podejmuje samodzielną aktywność poznawczą np. oglądanie książek (P IV, 19).

Formy: grupowa, indywidualna.
Metody: metoda słowna – zagadki, rozmowa kierowana; metoda oglądowa – ilustracje; metoda zadań stawianych dziecku – zabawy ruchowe, układanie, manipulowanie.

Środki dydaktyczne: tekst zagadki (własnego autorstwa), książka „Franklin chce mieć zwierzątko” P. Bourgeois, B. Clark, seria obrazków, utwór muzyczny, odtwarzacz, krążki w czterech kolorach (niebieski, żółty, czerwony, zielony), sylwety rybek w kolorach krążków, ilustracja żółwia i akwarium, szablony ze zwierzątkami domowymi, gąbka, farby plakatowe.

Przebieg:

1. Nauczycielka zaprasza dzieci przed tablicę i proponuje rozwiązanie zagadki.
Ten bohater jest zielony
i nosi skorupę,
ma mądrych rodziców,
ma wiele przygód
i przyjaciół grupę.
Gdy mu smutno i mu czasem źle
wtedy gąska, bóbr, lis i miś zjawiają się.
Czy już wiecie przedszkolaki,
kto to taki?
/Franklin/
Prowadząca zachęca dzieci do rozmowy zadając pytania typu: Czy prawdziwy żółwik może być zwierzątkiem, które hoduje się w domu? Czego on potrzebuje, jakiego mieszkania, jedzenia? Dzieci sygnalizują chęć wypowiedzi przez podniesienie ręki. Po rozmowie kierowanej prowadząca zaprasza do wysłuchania opowiadania o marzeniu Franklina.
2. Nauczycielka czyta opowiadanie o Franklinie i odsłania po kolei obrazki je ilustrujące. Po wysłuchaniu opowiadania dzieci odpowiadają na pytania odnośnie wydarzeń w utworze. Wszyscy wspólnie zastanawiają się, co oznacza wyraz TROSKA. Prowadząca zachęca do podawania przykładów troszczenia się
o ludzi i zwierzęta.
3. „Rybki w akwarium” – zabawa ruchowa orientacyjno – porządkowa. Nauczycielka rozdaje każdemu dziecku po jednej sylwecie rybki, zaś na dywanie, który staje się akwarium rozmieszcza w czterech rożnych miejscach po jednym krążku
w kolorze odpowiadającym sylwetom rybek, które trzymają dzieci. Dzieci – rybki pływają do muzyki odtwarzanej z płyty CD. Na przerwę każda rybka płynie do swojego miejsca w akwarium – do krążka o kolorze odpowiadającym swojej sylwecie. Zabawa powtórzona jest z uwzględnieniem zmiany miejsca krążka na dywanie. Po skończonej zabawie nauczycielka zbiera krążki, dzieci odkładają swoje sylwety na wyznaczone miejsce.
4. Dzieci siadają przed tablicą ścienną, jedno z chętnych umieszcza na bocznym jej skrzydle postać żółwia i sylwetę akwarium. Wspólnie przypominają znaczenie słowa TROSKA.
5. Nauczycielka proponuje zabawę plastyczną. Dzieci mogą wybrać sobie jeden
z szablonów domowego zwierzątka, który przyłożą do kartki i przy pomocy gąbki zanurzonej w plakatowej farbie będą wypełniać szablon stemplując. Po pokazie
i objaśnieniu nauczycielka zaprasza grupę dzieci do pracy przy stoliku, pozostałym organizuje działalność na dywanie przypominając zasady zgodnych zabaw. Po ukończeniu pracy plastycznej dzieci wieszają swoje wytwory na środkowej tablicy.