X Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.

Numer: 31411
Przesłano:

Wspieraj rozwój swojego dziecka - warsztaty

Celem warsztatów jest:
• Wspomaganie i ukierunkowanie do wszechstronnego stymulowania rozwoju dziecka
• Dostarczenie elementarnej wiedzy z zakresu psychologii rozwojowej dziecka
• Wzbogacenie w podstawową wiedzę pedagogiczną obejmującą sposoby i metody wspomagania rozwoju dziecka
Ćwiczenie 1:
Spacer ślepca / wywiad

„Dziecko to nie naczynie, które trzeba napełnić, ale ogień, który należy zapalić” C.G.Jung

Poznawanie świata i gromadzenie doświadczeń daje dzieciom uczucie radości, przyjemności .

Do prawidłowego rozwoju dziecko musi :
Być zdrowe,
Czuć się bezpiecznie,
Cieszyć się i mieć poczucie sukcesu,
Mieć poczucie własnej wartości

Aby rozwijać w dziecku poczucie własnej wartości należy mieć świadomość jego mocnych i słabych stron !

Ćwiczenie 2 :
Cechy charakteryzujące moje dziecko - ludek

Najlepsze i najtrwalsze efekty
daje takie działanie,
które wypłynęło z autentycznej potrzeby poznawczej,
z zainteresowania, z zaciekawienia rzeczywistością !!!

Dwa rodzaje uczenia się
Implicite Explicite

Nie zdajemy sobie sprawy
Nie możemy zadeklarować, czego się nauczyliśmy
Używamy stosownie do sytuacji
Jest w najwyższym stopniu zautomatyzowane
Jest wzmocnione wewnętrznymi reprezentacjami


Dotykanie i doświadczanie uczy najszybciej i najwięcej !!!

„Uczenie się to doświadczanie, wszystko inne to tylko informacja”
A.Einstein

Ćwiczenie 3:
Wspomnienie
prezentacja

Dzieci nie potrzebują drogich elektronicznych zabawek, aby dobrze się bawić. Często szybko się nimi nudzą.
Proste zabawki i czynności zachęcają dzieci do rozwijania swojej własnej kreatywności i wyobraźni!

Niezależnie od stanu wyjściowego dziecka zaraz po urodzeniu, powinniśmy zawsze pracować nad rozwojem jego zmysłów.
Kształcenie zmysłów i kształcenie przez zmysły pomaga dziecku lepiej pojąć rzeczywistość.


W celu dostarczania bodźców
do ośrodkowego układu nerwowego,
a przez to pobudzanie jego rozwoju stosujemy Stymulację

Stymulacja polisensoryczna to nauka życia przez życie,
to celowe kształtowanie bodźców
w celu wywołania zaplanowanych wrażeń i uczuć.
Umożliwia poznawanie przez patrzenie,
słuchanie, dotykanie, wąchanie i smakowanie,
- czyli tworzenie globalnego,
wielozmysłowego obrazu danego pojęcia.

Uważa się, że mamy pięć zmysłów:
zmysł wzroku
zmysł słuchu
zmysł węchu
zmysł smaku
zmysł dotyku
Najbardziej złożonym ze wszystkich organów zmysłów jest narząd wzroku. Jest on przystosowany do odbierania wrażeń wzrokowych w rozmaitych warunkach.
Wzrok, zmysł wzroku to zdolność do odbierania bodźców świetlnych ze środowiska oraz ogół czynności związanych analizą tych bodźców, czyli widzeniem.

Przystosowanie oka do pełnienia tych funkcji umożliwia:
rozpoznawanie kształtów,
ocenianie odległości położenia obiektów od oka, rozróżnianie barw. . .

Do stymulacji wzrokowej wykorzystuje się tuby, światłowody zmieniające kolory, latarki, lampy halogenowe, plansze z ostrymi barwami, szachownice z kontrastowymi kolorami.
Materiały te służą usprawnianiu analizatora wzroku, pozwalają lokalizować światło i przedmiot oraz poznać najbliższe otoczenie, ćwiczą koncentrację uwagi. Światło wykorzystuje się do relaksacji oraz wyciszenia
• Dzieci na początkowych etapach rozwojowych preferują obrazy bardzo kontrastowe, zawierające wyraźne krawędzie, na przykład takie, na których biel styka się z czernią.
• Dzieci, przesuwając wzrok po obrazie zawierającym krawędzie, stymulują okolicę wzrokową mózgu. Warto zadbać o to, aby w polu widzenia naszego dziecka zawsze znajdowały się elementy kontrastowe, wyraźnie odcinające się od tła.

Ćwiczenie 4:
Tajemnicze rysunki
Co widziałeś na obrazku?

Przykładowe ćwiczenia:
• wodzenie oczami za przesuwającymi się przedmiotami, za zapaloną latarką (pod kocem),
• patrzenie na pulsujące światełka (np. lampki choinkowe),
• zabawy w ciemno- jasno,
• patrzenie przez tubę na obrazki,
• łączenie obrazków pociętych na części,
• patrzenie na stopniowo oddalające się przedmioty,
• dobieranie par takich samych obrazków,
• zabawy przed lustrem;
• dobieranie obrazków do przedmiotów itp.

Słuch podobnie jak wzrok, należy do zmysłów o dalekim zasięgu
i odgrywa u człowieka bardzo ważną rolę w orientacji przestrzennej i poznawaniu rzeczywistości.

Słuch w przeciwieństwie do wzroku odbiera bodźce bez udziału woli,
działa stale, nawet we śnie.

Określany jest jako najważniejszy zmysł społeczny.
Jego uszkodzenie bądź utrata może zaburzać interakcje społeczne między ludźmi

• Służy rozwojowi mowy i porozumiewania się;
• Dostarcza sygnałów informacyjnych, ważnych dla fizycznego bezpieczeństwa;
• Jest ciągłym źródłem informacji o rzeczach i zdarzeniach w otoczeniu;
• Pomaga w osiągnięciu i utrzymaniu sprawności fizycznej;

Jest instynktownie uwarunkowanym łącznikiem uczuciowym z otaczającym światem, przyczyniającym się do zachowania zdrowia psychicznego i poczucia bezpieczeństwa.

Do stymulacji słuchowej wykorzystuje się śpiew,
taniec, zabawy ruchowe i terapeutyczne,
instrumenty perkusyjne, które służą lokalizacji dźwięku, ćwiczą koncentrację uwagi, służą różnicowaniu skali dźwięku, co w konsekwencji przyczyni się również do rozwoju mowy.

Ćwiczenie 5:
Mapa dźwięków
Przykładowe ćwiczenia:
• słuchanie dźwięków: cichych, głośnych, bardzo głośnych, wysokich, średnich, niskich (obserwacja reakcji);
• badanie reakcji na szumy, piski, trzaski;
• słuchanie odgłosów płynących z otoczenia (kasety,płyty, rzeczywistość);
• słuchanie grających kartek;
• wydawanie dźwięków z różnych instrumentów;
• odszukiwanie źródła różnych dźwięków (schowana pozytywka);
• rzucanie na podłogę różnych przedmiotów, o różnej strukturze;
• stukanie palcami o stół, szybę, kartkę, naśladowanie padającego deszczu itp.

Narządy dotyku są rozłożone na powierzchni całego ciała.
Właściwie najlepiej uważać dotyk za grupę zmysłów,
z których część jest wyposażona w wyspecjalizowane
zakończenia nerwowe, czyli receptory, umieszczone
w skórze, mięśniach i innych punktach ciała,
reagujące na różne bodźce i przekazujące do mózgu wrażenia
otrzymywane z zewnątrz.

Dzięki zmysłowi dotyku :
czujemy, kiedy ktoś nas dotyka,
możemy ocenić rozmiar, kształt i ciężar przedmiotów,
możemy stwierdzić czy coś jest twarde czy miękkie, zimne czy ciepłe
i czy może być źródłem bólu.
Dotyk zapewnia też orientację przestrzenną
(nie musimy patrzeć by wiedzieć, gdzie znajduje się
dowolna część naszego ciała).

Do stymulacji dotykowej stosuje się rzeczy,
przedmioty pozwalające na odczuwanie bodźców dotykowych,
ich różnicowanie oraz uwrażliwienie zmysłu dotyku.
Najczęściej stosuje się masaż ciała przy wykorzystaniu takich materiałów jak:
gąbki, myjki, wata, druciaki, szczoteczki, gumowe jeżyki,
pędzelki, papiery ścierne, tafle styropianowe itd.
Można też używać pojemników z materiałem o różnorodnej fakturze i strukturze
/makaron, kasze, kisiel, piana mydlana, masa solna/.
W/w materiały służą dostarczaniu głębokich wrażeń
pozwalających zrozumieć położenie poszczególnych części ciała w stosunku do siebie,
akceptacji siebie i swojego ciała.
Stymulacja dotykowa pomaga nawiązać kontakt z dzieckiem, pobudza go do aktywności.

W stymulacji dotykowej często wykorzystuje się masaż Shantala, jak również metodę stymulującą zwaną szczoteczkowaniem. Szczoteczkowanie wzmaga czucie wewnętrzne w obrębie skóry i stawów oraz wygasza odruchy. Szczoteczkowanie całego ciała nie zawsze jest konieczne, możemy szczoteczkować szczególnie te części ciała, nad którymi dziecko ma szansę najwcześniej uzyskać kontrolę.


Ćwiczenie 6:
Skrzynia skarbów
Przykładowe działania:
• dotykanie materiałów różnej strukturze,
• darcie papieru, robienie papierowych kul,
• przesypywanie piasku, kaszy itp. z jednego naczynia do drugiego,
• przekładanie ziaren fasoli, rodzynek, migdałów itp. z jednego naczynia do drugiego,
• modelowanie w materiałach nieustrukturalizowanych itp.

U człowieka powonienie jest stosunkowo mało ważne. Główna jego
rola łączy się bowiem ze smakiem, celem oceny i doboru pożywienia

Narząd powonienia znajduje się w nosie


Dzięki zmysłowi smaku odczuwamy smak spożywanych potraw.

Jest to możliwe, ponieważ na języku oraz w obrębie
jamy ustnej i gardła znajdują się receptory smakowe
zwane kubkami smakowymi.

Człowiek i inne ssaki dysponują smakiem nastawionym na
zdobywanie energii (słodki smak cukrów),
smakiem sygnalizującym sole mineralne (słony)
oraz smakiem ułatwiającym zdobywanie białek i aminokwasów (umami).
Pozostałe dwie kategorie stoją na straży dobrego samopoczucia,
pozwalając nam unikać niedojrzałych roślin (kwaśny)
i toksyn (gorzki).

STYMULACJA SMAKOWA I WĘCHOWA
polega na prezentowaniu
różnych substancji zapachowych, jak olejki eteryczne,
kropelki, zioła, przyprawy.
Dziecko może próbować potraw lub artykułów pożywczych o różnych smakach
( przeciwnych np. dżem-musztarda, ogórek-miód, sól-cukier itp. ,
o smakach zbliżonych...itp.)

Ćwiczenie 7:
Świat zapachów

Ruch – jest drzwiami do uczenia się !!!
P.E.Dennison

Ćwiczenie 8 :
Zabawy paluszkowe : np.mamo, mamo
raz dwa trzy...
Lustrzane odbicie
Piłka

Ćwicz wraz z dzieckiem« Neurobic » !!!
gimnastykuj mózg

Mamo, Tato!
Pamiętajcie, że
każde dziecko rozwija się w innym
tempie i w odmiennych
warunkach środowiskowych,
różni się od swoich rówieśników
cechami fizycznymi
i psychicznymi
Mamo, Tato!!!
Wasze dziecko jest wyjątkowe
i nade wszystko potrzebuje Waszej bezwarunkowej miłości
i konstruktywnej akceptacji...
Dziękujemy za uwagę!
Życzymy wspaniałych efektów w pracy z dzieckiem!!!
Opracowały:
Anna Bigaj, Anna Kurasz

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2019 Edux.pl
| Polityka prywatności | Wszystkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.