Zajęcia ruchowe w świetlicy w oparciu o metodę W. Sherborne

SCENARIUSZ ZAJĘĆ RUCHOWYCH W OPARCIU O METODĘ RUCHU ROZWIJAJĄCEGO WERONIKI SHERBORNE

Temat zajęć: Moje ciało - moim przyjacielem

Cele zajęć:
- poznanie własnego ciała, świadomość samego siebie;
-poznanie właściwości fizycznych poszczególnych części ciała;
- utrwalenie orientacji w lewej i prawej stronie schematu ciała i przestrzeni;
- umożliwienie odczucia własnej siły;
- uzyskanie większej śmiałości w nawiązywaniu kontaktów oraz w podejmowaniu trudnych zadań;
- rozwijanie umiejętności współdziałania z drugą osoba w grupie.
Uczestnicy zajęć: 8 dzieci z klasy I z zaburzeniami emocjonalnymi
Miejsce ćwiczeń: sala korekcyjna
Czas trwania zajęć: 30 minut

PRZEBIEG ZAJĘĆ

I Część wstępna:
1. Zbiórka w szeregu, powitanie.
2. Sprawdzenie przygotowania do zajęć.
3. Podanie tematu i celu zajęć.

II Rozgrzewka
1. Zabawa orientacyjno-porządkowa FIGURKI: dzieci biegają swobodnie po Sali. Na sygnał prowadzącego- klaśnięcie w dłonie- stają w bezruchu. Kto poruszy się- siada siadem skrzyżnym.
2. Ćwiczenia kształtujące ramion i nóg:
• Krążenie ramion
• Krążenie raz ręką prawą, raz lewą
• W staniu wymachy nóg na przemian- dotykamy prawą nogą wyciągniętej lewej ręki, lewą nogą- prawej ręki.
• 5 przysiadów na palcach
• 5 przysiadów na całych stopach
3. W rozsypce: naśladowanie skoków i głosów żab.
4. W leżeniu na plecach: rowerek „pod górkę”- wolno, „z górki”- szybko.
5. W leżeniu na brzuchu: lornetki z dłoni.
6. Rozluźnienie mięśni: wykonanie dowolnych ruchów, wymachów rozluźniających poszczególne partie mięśni w dowolnych pozycjach.

III Część główna- kształtowanie umiejętności, doskonalenie sprawności
1. ćwiczenia prowadzące do wyczucia własnego ciała;
• turlanie się po dywanie ( mięśnie naprężone i rozluźnione)
• kręcenie się na pośladkach
• czołganie się na brzuchu do przodu, z wyciagnięciem i zginaniem na przemian rąk i nóg
• podciąganie kolan do siadu prostego
• rozcieranie i poklepywanie kolan
• maszerowanie na „sztywnych” i „miękkich” nogach, tupanie
• maszerowanie z podnoszeniem kolan- zwrócenie uwagi na rozróżnienie: prawe\ lewe kolano
• uderzanie o podłogę piętami, stopami (słuchanie dźwięków)
• klaskanie dłońmi, pstrykanie palcami
• zabawne miny, wydawanie dźwięków wargami
• wytrzeszczanie i mróżenie oczu
2. ćwiczenia prowadzące do zdobycia pewności siebie i poczucia bezpieczeństwa
• leżenie na plecach lub brzuchu( napinanie i rozluźnianie mięśni)
• w parach: jedna osoba robi mostek, a druga obchodzi ją na czworakach, przechodzi pod, przez, nad, dookoła
3. ćwiczenia ułatwiające nawiązywanie kontaktów z innymi; odczucie własnej siły
• „witanie się” w parach za pomocą brody, kolan, ramion, nadgarstków, stopy.
Zwrócenie uwagi na prawą i lewą stronę ciała-swoją i kolegi.
• Pozycja siedząca: partner pcha plecami kolegę, opierając się o jego plecy
• Pozycja stojąca: ćwiczący delikatnie kładzie się na plecach partnera, a ten stara się częściowo przejąć ten ciężar
• Ciągniecie za kostki ćwiczącego, leżącego na brzuchu lub na plecach
• Przyjęcie całego ciężaru ciała partnera: ćwiczący „aktywny” w klęku podpartym, „pasywny” kładzie się dowolnie na koledze, „aktywny” porusza się po sali w różnych kierunkach
• Ćwiczenie „przeciwko” w parach: SKAŁA –ćwiczący staje stabilnie w rozkroku podpartym lub siedzi mocno podparty o podłoże; współćwiczący próbuje przesunąć „skałę”
• Ćwiczenie „razem” w parach: KOŁYSANIE SIĘ-siedząc przodem do siebie z lekko ugiętymi nogami, ćwiczący trzymają się za ręce lub przeguby; na zmianę kładą się na plecy i są przeciągani przez partnera ( ze zmianą ról)

IV Część końcowa-relaksacyjna, uspokojenie organizmu; czynności organizacyjno-porządkowe
1. Ćwiczenia twórcze w formie tańca- prowadzący puszcza spokojną muzykę, a uczestnicy poruszają się zgodnie ze swoimi odczuciami, tworzą swój układ ruchowy do melodii.
2. Po wyciszeniu muzyki wszyscy chwilę leżą swobodnie na dywanie.
3. Zbiórka; pożegnanie się.
„ Jeżeli jakaś część mózgu nie zostanie od razu odpowiednio aktywowana, będą problemy. Dziecko musi ruszać się, dotykać, brudzić... im więcej ma doświadczeń, tym bardziej rozwija się jego mózg.” Pino Pellegrino