X Portal Edux.pl używa plików cookie. Korzystając z naszych stron wyrażasz zgodę na ich stosowanie zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki. Więcej informacji » tutaj «.

Numer publikacji: 22
Rozmiar tekstu: A A A

Metody aktywizujące nauczanie w klasach I-III

Najważniejszą misją szkolnictwa w obecnych czasach jest przygotowanie ucznia do zmieniającego się świata i wyposażenie go w wiedzę i umiejętności. Nowe metody, zwane aktywnymi zadomowiły się już w edukacji i stały się dla nas nauczycieli inspiracją do pracy. Metody te bowiem wyzwalają aktywność, wspomagają samorealizację uczniów. Są nowym doświadczeniem zarówno dla ucznia jak i dla nauczyciela.
Stosowanie metod aktywnych umożliwia uczniom dopuszczenie do głosu w czasie lekcji, rozwijają myślenie, wiedza jest bardziej trwała (50-75%), integruje grupę w czasie wspólnej pracy (zabawy), rozwija dzieci intelektualnie i emocjonalnie.

Do najbardziej znanych metod aktywizujących nauczanie należą:
- aktywny wykład – czas trwania takiego wykładu to ok. 15 min. W kl.I-III jest to np. opowiadanie bajek, jakiegoś zdarzenia. Trzeba mówić szybko, dynamicznie, używać języka ciała (gesty, mimika), zmieniać pozycję ciała, utrzymywać z uczniami kontakt wzrokowy. Na koniec należy zadać pytanie sprawdzające.
- praca z tekstem – w tej metodzie jest kilka etapów. Etap 1 to motywacja czytania- po co to robimy?; etap 2 polega na wyszukiwaniu w tekście niezrozumiałych zwrotów, dziwnych wyrazów; etap 3 to czytanie właściwe: szukanie odpowiedzi na zadane pytania, poszukiwanie w tekście odpowiednich informacji, robienie notatek, opracowanie słów kluczowych.
- burza mózgów – czyli fabryka pomysłów, wszyscy mają równe szanse w wymyślaniu dobrych pomysłów. Można wymienić kilka możliwości w jej wykorzystaniu: a) rozwiązywanie problemów (grupa pracuje wspólnie nad rozwiązaniem problemu do chwili kiedy uzna, że rozwiązanie jest dobre. Praca przebiega w kilku etapach: definicja problemu, burza mózgów- jak to można rozwiązać, ocena i dyskusja każdego rozwiązania, wybór rozwiązania, wprowadzenie go w życie, sprawdzenie efektów.
b) skojarzenia rozgrzewkowe np. wymień 8 skojarzeń jakie przychodzą ci do głowy gdy słyszysz słowo dom. c) rozgrzewki umysłowe inaczej zabawy pomysłowości i wyobraźni (np.: wymień jak najwięcej zastosowań nożyczek; wymienić wszystkie możliwe rozwiązania problemu – co zrobić, aby być zdrowym. Nie wolno krytykować żadnego pomysłu.
- burza pytań – jest odwrotnością burzy mózgów. Chodzi w niej o zadawanie jak największej ilości pytań na dany temat, do danego problemu. Później pytania dzielimy na oczywiste, zaskakujące, trudne, pytania mogą zwrócić uwagę uczniów na kierunek rozwiązania danego problemu.
- kreatywne pisanie – pisanie tekstów na określoną liczbę słów, scenariusz filmu, pisanie dziwacznych definicji, pisanie listu do bohatera książki, itp.
- odgrywanie ról – odgrywanie scenek, które mogły się zdarzyć, choć nie wiadomo czy się zdarzyły. Wchodzenie w role uwalnia od stereotypów, pozwala zrozumieć swoje zachowanie.
- Drama – umożliwia przeżycie określonych problemów, poszukiwania rozwiązań i dokonywania wyborów. Istotą dramy jest konflikt, poprzez ćwiczenia umożliwia korektę własnych zachowań.
- Symulacje – jest to naśladowanie rzeczywistości, odgrywanie ról, zgodnie z ich realizacją w prawdziwym świecie. Dzieci uczą się na błędach, można powtórzyć sytuację, nieudane zachowanie poddać korekcie. Doskonalimy w ten sposób konkretne życiowe umiejętności naszych uczniów.
- praca w grupach – grupy dobieramy na zasadzie zmienności- poprzez losowanie. Praca w grupach uczy współpracy, współzawodnictwa, doskonali komunikację z innymi uczniami, działa inspirująco, aktywizuje wszystkich uczniów.
- co mnie dziwi? – metoda ta wyzwala działania twórcze uczniów, wiele spraw oczywistych zaczyna dziwić, np. zadajemy pytanie: Dlaczego ta szafa ma taki kształt?
- jak on to zrobił? – wyobrażenie sobie procesu twórczego, który doprowadził do konkretnego odkrycia. Dzieci wyobrażają sobie sytuację przed wynalazkiem i sytuację, która do niego doprowadziła.

Przedstawiłam tu kilka metod aktywizujących nauczanie. Musimy pamiętać o ich stosowaniu dlatego , że wysiłek twórczy i fizyczny, uczenie się poprzez działanie jest najbardziej korzystne i efektywne. Istotą tych metod jest przewaga uczenia się nad nauczaniem.


Literatura
1. I. Dzierzgowska, Jak uczyć metodami aktywnymi, Wydawnictwo Fraszka, Warszawa 2004.
2. Cz. Kupisiewicz, Podstawy dydaktyki ogólnej, PWN, Warszawa 1998.
Zobacz w sieci:

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2014 Bartosz Musznicki, Elżbieta Musznicka.
Wszystkie prawa zastrzeżone. | Polityka prywatności | XHTML | CSS |
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.