X Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.

Numer publikacji: 218

Polonez - taniec narodowy

Pierwsze wzmianki o tańcu w rodzaju poloneza pochodzą z drugiej połowy XVI i początku XVII wieku. Pierwowzorem poloneza był taniec pieszy pochodzenia ludowego, który z biegiem czasu stał się znany wsród wszystkich warstw społecznych naszego kraju i otrzymał nazwę "taniec polski".Od ludu taniec ten przejęły zaścianki szlacheckie, a stamtąd Polonez trafił na dwory magnatów i królów polskich. Jest on przede wszystkim tańcem uroczystym, dostojnym, charakteryzującym się posuwistością, okazałością oraz dostojnym nastrojem. Tańczony był (i nadal jest) podczas ważnych uroczystości, najczęściej na rozpoczęcie balu Otwiera się nim zwykle reprezentacyjne zabawy i bale, a często także widowiska. Tańczy się go w zasadzie spokojnie, płynnie, ale nie bez pewnej dynamiki, przejawiającej się zarówno w postawie tańczących, godnej, "wysokiej", jak również przyśpieszonym wydłużeniu pierwszego kroku czy w zdecydowanych, choć opanowanych gestach rąk tancerza. Tak więc godność, płynność, elegancja, a przy tym pewna, jakby przytłumiona wytwornością, dynamika są cechami charakterystycznymi tego tańca.
Od połowy XVII wieku polonez zyskał miano tańca narodowego. Pierwszym znanym kompozytorem polonezów był Michał Kleofas Ogiński, który wprowadził formę poloneza z częścią środkową o nazwie Trio. Twórcą najwybitniejszych stylizacji polonezowych w muzyce był Fryderyk Chopin.
W zależności od regionu w którym był tańczony, polonez znany był pod różnymi nazwami: "taniec polski", "chodzony", "pieszy", "łażony", "wolny", "powolny", "powolej", "okrągły", "starodawny", "staroświecki", "chmielowy", "gęsi", "wielki". Nazwa polonez pojawiła się dopiero w latach trzydziestych XVIII wieku, jako nazwa francuska – polonaise
W swej najdawniejszej postaci, polonez zachował się w melodiach z początku XVII wieku, a znanych jako kolędy: "W żłobie leży", "Dzisaj w Betlejem" czy też "Bóg się rodzi". Polonezy ludowe oraz zaściankowo-szlacheckie były w większości utworami śpiewanymi i miały dość jednostajną budowę rytmiczną. Natomiast polonezy dworskie charakteryzowały się instrumentalnością a na dworach królów polskich, polonez był swoistą paradą szlachty przed królem i stanowił nieodzowny element uroczystości.
Charakterystyka Poloneza jest uroczysta i dostojna.

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2019 Edux.pl
| Polityka prywatności | Wszystkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.