X Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.

Numer publikacji: 14983

Indywidualna analiza przypadku

Analiza indywidualna przypadku.

Opracowała: Małgorzata Piwowarczyk

Szydłowo 2010/2011


Troska o dziecko jest pierwszym i podstawowym sprawdzianem stosunku człowieka do człowieka.

Jan Paweł II


1. Identyfikacja problemu.

Chłopiec z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego według ramowego planu nauczania dla szkoły podstawowej specjalnej dla uczniów niepełnosprawnych w normie intelektualnej, realizowane w szkole ogólnodostępnej z uwagi na wadę wzroku – słabo widzenie.

Patryk jest 12 letnim chłopcem z wada wzroku – słabo widzenie. Rozwój intelektualny przebiega na niższym poziomie od przeciętnego. Obecnie Patryk jest uczniem klasy szóstej szkoły podstawowej. Pierwszy kontakt z uczniem nawiązałam kiedy przyszedł do klasy czwartej na lekcję przyrody w roku szkolnym 2009/2010. Po zapoznaniu się z orzeczeniem z Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej, informacji od pedagoga szkolnego oraz wychowawcy, rozpoczęłam obserwację ucznia. Chłopiec wykazywał następujące symptomy: niski poziom ogólnej wiedzy o świecie, spowolnione tempo czytania i pisania, niepełne rozumienie i zapamiętywanie treści, które należało samodzielnie przeczytać, sprawne myślenie i wnioskowanie na podstawie informacji wzrokowych mimo słabo widzenia, niska zdolność do werbalizacji, obniżona sprawność manualna powoduje zaburzenia w piśmie, niekształtne litery choć czytelne, treści przyrodnicze są dostatecznie opanowane ponieważ chłopiec bardzo lubi przyrodę, w miarę dobra motywacja do nauki co utrudnia słaba koncentracja.
Dobre rozpoznanie przypadku słabo widzenia i poznanie indywidualne Patryka, będzie stanowiło podstawę do stwarzania właściwych sytuacji edukacyjnych w procesie jego nauki przyrody.

2. Geneza i dynamika zjawiska.

Wada wzroku ujawniła się po resekcji guza mózgu około szóstego roku życia. Bardzo intensywna opieka matki wpłynęła na zastany stan umiejętności i poziom rozwoju chłopca. Trudność sięgnięcia po genezę słabo widzenia u chłopca, wynika z braku w szkole diagnozy lekarskiej.

3. Znaczenie problemu.

Wada wzroku - słabo widzenie oraz niski poziom intelektualny utrudniają dziecku realizację obowiązku szkolnego. Niesprawność ogranicza udział w różnych dziedzinach życia szkoły, utrudnia powstanie więzi z rówieśnikami. Taki stan prowadzi do wyobcowania i utrwalania przekonanie, jest inny, gorszy. Nieprzewidywalność zachowania Patryka powoduje zaniechanie prób zaprzyjaźniania się z nim.
Chłopiec jest przedmiotem ataków ze stron innych uczniów – zaczepek, wyśmiewania a nawet agresji. Utrudniony jest kontakt Patryka z uczniami w klasie.
Trudności w mowie –niestaranna wymowa samogłoski i głosek szumiących (sz, ż, cz, dż) oraz słabe tempo wypowiadania się utrudniają porozumiewanie. Niezrozumienie przez chłopca poleceń, dekoncentracja powodują, że Patryk staje się nerwowy a nawet agresywny. Uczniowie nie chcą z nim siedzieć w ławce, świadomie izolują chłopca od siebie co dezorganizuje pracę zespołu klasowego.
W czasie przerw za zaczepki słowne, szturchanie Patryk reaguje coraz bardziej agresywnie, wpada w furię i zachowuje się nieprzewidywalnie. Zaistniałe sytuacje nie wpływają prawidłowo na chłopca i jego rówieśników. Uwzględniają powyższe informacje musiałam dostosować metody, czas, treść, tekst, karty pracy, zadania do możliwości Patryka. Znacząca rolę odgrywa zainteresowanie Patryka przyrodą.

4. Prognoza.

a) Prognoza negatywna.
Konsekwencją nie stworzenia dziecku właściwej pomocy będą:
– trudności i niepowodzenia w nauce,
– narastające problemy wychowawcze,
– obniżenie poczucia własnej wartości,
– niechęć i nieufność wobec rówieśników, dorosłych, zamknięcie się na świat,
– przygnębienia, poczuci samotności,
- niechęć wypowiadania się,
– słabe oceny i zniechęcenie do nauki przyrody.

b) Prognoza pozytywna.
Wprowadzenie w proces edukacji chłopca zajęć kompensacyjno- korekcyjnych, dydaktyczno – wyrównawczych, logopedycznych, rehabilitujących wadę wzroku, powinno:
– zmniejszyć trudności w przyswajaniu coraz to większego zasobu wiedzy,
– wzmocnić zdolność koncentracji na nieco dłuższy czas na lekcji,
– wzmocnić jego poczucie wartości i pozytywnie wpłynąć na budowanie poprawnej relacji w grupie rówieśniczej,
– wpłynąć na możliwość szerszego korzystania z ofert szkoły, wycieczek, imprez społecznych, itd....,
– zapewnić opiekę specjalistów (logopeda, pedagog, pielęgniarka) którzy będą monitorować i wzmacniać dobre samopoczucie i zachowanie chłopca,
– wzmocnić u Patryka te cechy które są jego mocną stroną ( komunikowanie się, analiza wzrokowa, zainteresowania przyrodnicze chłopca).

5. Propozycje rozwiązania problemu.

Proponowane rozwiązanie problemu to :
– dostosowanie wymagań edukacyjnych do możliwości i potrzeb dziecka z przyrody i innych przedmiotów,
– zajęcia indywidualne mające na celu kompensację i korektę słabych stron Patryka,
– zajęcia indywidualne o charakterze dydaktyczno wyrównawczym mające na celu rozumienie pomoc w przyswajaniu wiedzy,
– zajęcia wspierające i poprawiające zdolności ruchowe ucznia,
– udział w różnych formach zajęć szkolnych,
– stosowanie właściwych metod wychowawczych do potrzeb dziecka oraz właściwe oddziaływanie na grupę rówieśniczą aby była pomocna w przełamywaniu trudności szkolnych i interpersonalnych chłopca,
– wzmocniona współpraca na płaszczyźnie szkoła rodzice aby wypracować właściwy sposób działań przynoszących efekty.
– w zakresie przyrody pozytywnie motywować do wykonywania zadań, ułatwić możliwość wypowiadania się , bycia aktywnym w czasie lekcji, zwiększyć czcionkę , jeśli trzeba stosować szkło powiększające, przygotowywać krótkie zadania do wykonania, stwarzać sytuację pozwalające na krótki odpoczynek , praca w grupach i przydział działania pozwoli na poczucie przez Patryka odpowiedzialności a grupie poczucie zaufania i akceptacji do chłopca, wolnego mówienia, większej ilości czasu na pisanie, czytanie tekstów dłuższych przez innych uczniów.

6. Wdrażanie oddziaływań.

Chłopiec w szkole podstawowej został objęty następującymi oddziaływaniami :
– zajęcia kompensacyjno - korekcyjne mające na celu usprawnić grafomotorykę, zwracanie uwagi na prawidłowy chwyt przybory do pisania i odpowiedni nacisk. Realizacja programu „wzory i obrazki ”M. Frosting. „Ogólnie, celem tych ćwiczeń jest rozwinięcie i integracja zdolności do koordynowania ruchów gałek ocznych z precyzyjnymi ruchami ciała. Ćwiczenia te mają więc, znaczenie dla wszystkich działań wymagających dokładnych ruchów ręki dziecka.” Takie dokładne ruchy człowiek wykonuje na każdym kroku (chód, pisanie), a umiejętność ich integracji daje poczucie bezpieczeństwa własnej wartości i przygotowuje dziecko do podjęcia nauki szkolnej,”
– zajęcia dydaktyczno –wyrównawcze prowadzone są z języka polskiego, matematyki , które powinny doskonalić tempo czytania, zwracania uwagi na znaki przystankowe, ćwiczenie formułowania wypowiedzi w formie zdań rozwiniętych, pomoc przy rozwiązywani zadań testowych analizowanie ich,
– niemożność uczestnictwa w zajęciach z wychowania fizycznego rekompensowana jest indywidualną prac a na zajęciach ruchowych poprawiających i usprawniających prawidłowy ruch, chód i postawę ciała,
– w szóstej klasie dostosowanie formy egzaminu do potrzeb ucznia, druk powiększoną czcionką, udział nauczyciela wspomagającego, wydłużenie czasu pracy, zastosowanie oddzielnej sali egzaminacyjnej.

Na lekcjach przyrody uczeń siedział w pierwszej ławce dzięki temu widział dokładniej co jest napisane . Pisałam na tablicy dużymi literami tak by Patryk był skupiony na tym co działo się podczas lekcji . Stosowałam proste i krótkie formy wypowiedzi, co ułatwiało Patrykowi rozumienie omawianych treści. Mówiłam powoli i wyraźnie . Pomocna w pracy na lekcji była uczennica, która siedziała z Patrykiem, wspierała go , zachęcała i ukierunkowywała na zadanie. Taka koleżeńska kontrola i wsparcie wpływała na pozytywną prace Patryka. Stosowanie gdy tylko było to możliwe większej czcionki wpływało na łatwiejsze przyswojenie treści. Jeśli uczeń nie musiał skupiać się na trudności z odczytaniem tekstu (z powodu małych liter) więcej rozumiał i był chętny do pracy. Wydłużenie czasu pisania sprawdzianów pozwalało Patrykowi odpowiadać na większość pytań i pozyskiwać dobre oceny. Jeśli odpowiadał mógł spokojnie i powoli mówić, bez ponaglania z mojej strony.
Kserowałam dłuższe notatki dla Patryka, które w domu odczytywała mama.
Dostrzeganie małych nawet postępów i nagradzanie ich, było ważnym czynnikiem motywującym ucznia.
Praca w grupach wymagała od uczniów zaangażowania i wykonania dobrze zadania. Efektem tej pracy było zaangażowanie wszystkich w wykonanie zadania i prezentacja. Patryk również otrzymywała zadanie i prezentował je bardzo dobrze. Grupa była zadowolona i Patryk również.
Pochwały i akceptacja były dla chłopca pozytywnym wzmocnieniem do dalszej pracy. Jeśli Patryk był rozkojarzony stosowałam krótkie przerwy, co służyło koncentracji i dobremu samopoczuciu.
Razem z koleżanką – wychowawcą kl 4b. zorganizowałyśmy wycieczkę rowerową, której Patryk wziął udział. Jechał z opiekunem. Mimo trudności, zmęczenia widziałam radość jaką sprawiła mu ta krótka wyprawa do leśniczówki w Kłodzie i obcowanie z przyrodą.

7. Efekty oddziaływań.

Na całokształt efektów pracy Patryka w zakresie wszystkich przedmiotów , miały podjęte przedsięwzięcia ze strony szkoły. Zajęcia kompensacyjno – korekcyjne, wyrównawcze z poszczególnych przedmiotów, logopedyczne usprawniające ruch usprawniały jego myślenie, wypowiadanie się, koncentrację i integrację z grupą.
Patryk był pierwszym uczniem słabo widzącym, w mojej pracy zawodowej. Było to dla mnie wyzwanie zawodowe, któremu starałam się sprostać uwzględniając własne możliwości i zaplecza dydaktycznego jakim dysponowała szkoła.
Spotkanie z Patrykiem stało się dla mnie jedną z przyczyn poszerzania swej wiedzy na studiach podyplomowych z oligofrenopedagogiki.

Z rozmów z mamą dowiadywałam się, że lekcje przyrody były dla chłopca ważne i interesujące. Bardzo sumiennie i starannie wykonywała prace domowe. Otrzymywała za nie bardzo dobre oceny. Klasę 4 zakończył z dobrą oceną, która była odzwierciedleniem jego wkładu w naukę przedmiotu. Zachęcany przeze mnie brał udział w przedsięwzięciach przyrodniczych: ukwiecanie klasy, Sprzątanie Świata, wykonał plakat na Dzień Ziemi.
Nadal Patryk wymaga stałego wsparcia i przypominania poleceń, dopilnowania wykonywanych przez niego zadań. Niemożność lub niezrozumienie zadania coraz częściej wywołuje u chłopca zdenerwowanie i nieprzewidywalne zachowani. Coraz częściej na lekcjach przejawia symptomy zmęczenia i rozdrażnienia. Takie zachowania powoduję niechęć udzielania pomocy przez innych uczniów. Wręcz utrudnia nawiązanie znajomości i przyjaźni wśród rówieśników.
Wyniki sprawdzianu po szóstej klasie będą stanowiły informację zwrotną o osiągniętym poziomie sprawności intelektualnej Patryka, będą również wytyczną do dalszej pracy z uczniem.
Praca z uczniem była dla mnie zadawalająca. Na taki stan miały wpływ następujące sprawy: dobry kontakt z uczniem ( nawiązany przez rozmowy na przerwach, rozmowy o przyrodzie, o tym co robi w domu, co czyta , co ogląda )moje przygotowanie do lekcji z Patrykiem, jego postawa zainteresowania przedmiotem, oraz odpowiedzialna postawa matki wspierającą syna w jego nauce w domu.

Literatura:

1. M. Frosting, D. Horn: Wzory i obrazki - poziom podstawowy. Warszawa 1989.
2. D. Deutsch Smith: Pedagogika specjalna. Warszawa 2009.
3. Z. Sękowska: Wprowadzenie do pedagogiki specjalnej.Warszawa1998.
4. W. Dykcik: Pedagogika specjalna.Poznań1998.

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2019 Edux.pl
| Polityka prywatności | Wszystkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.