W cieniu ego

kiedy o brzasku
wschodzi słońce,
cierpkie są ludzkie dąsy

chodzimy
z bielmem na oczach,
potrącając się
o własne racje

rozum już dawno
zawładnął sercem,
a dobroć
śpi w kieszeniach

tyle w nas utkanej udręki
i niedomówień,
tyle zastygłych żalów

wychodząc z cienia,
dobrze jest spojrzeć
w pogodne niebo,
gdzie rozpierzchły się
ciemne chmury

po to, by jeszcze raz
wyciągnąć do siebie dłonie

https://www.youtube.com/watch?v=qcos6QDSm_Y