Dzień książki

Dotykam stron
jakby były skórą

ciepłą jeszcze
od czyichś myśli

przesuwam palcami po zdaniach
powoli
żeby niczego nie spłoszyć

bo słowa
te najważniejsze
nie lubią pośpiechu

wchodzą we mnie
cicho
bez pytania

rozszerzają przestrzeń
tam gdzie było ciasno
i uczą oddychać głębiej

czytam
i czuję
jak coś we mnie mięknie

jakby ktoś
od środka
rozwiązywał napięcie

książka nie tylko mówi

ona przytula
tam
gdzie nie sięga nikt

zostawia ślad
cieplejszy niż pamięć
bardziej prawdziwy niż słowa

i kiedy ją zamykam

ona zostaje
pod skórą

w pulsie
w oddechu
w ciszy

w dzień książki
nie świętuję liter

świętuję to
jak bardzo można być
blisko
nie dotykając