Krawiec, kto to taki? - zabawa dydaktyczna. Wzbogacenie wiedzy dzieci na temat akcesoriów używanych przez krawca

Cel poznawczy:
- wzbogacenie wiedzy dzieci na temat akcesoriów używanych przez krawca.

Cele kształcące:
- rozwijanie umiejętności uważnego słuchania,
- rozwijanie umiejętności wypowiadania się w sposób zrozumiały dla rozmówcy,
- kształtowanie umiejętności formułowania krótkich wypowiedzi na określony temat,
- rozwijanie umiejętności logicznego myślenia,
- rozwijanie umiejętności przeliczania w zakresie dostępnym dziecku,
- rozwijanie umiejętności klasyfikowania wg różnych cech,
- doskonalenie sprawności manualnej,
- rozwijanie umiejętności reagowania ruchem na zmianę dynamiki dźwięku,
- kształtowanie umiejętności rozpoznawania i nazywania narzędzi pracy krawca,

Cele wychowawcze:
- wdrażanie do przestrzegania obowiązujących reguł,
- kształtowanie umiejętności czekania na swoją kolej,
- kształtowanie umiejętności zgodnego funkcjonowania w grupie.

Metody pracy:
- czynne, oglądowe, słowne

Formy pracy:
- indywidualna, zespołowa, zbiorowa

Pomoce dydaktyczne:
Piosenka „Wszyscy są, witam was” (Pedagogika zabawy), sylwety do teatrzyku, opowiadanie nauczyciela, metr krawiecki, nożyczki, igły, nici, naparstki, skrawki materiału, guziki, gumki, łaty, pędzle, farby plakatowe, sylwety sukienki, dar nr 1.2, płyta CD „Gimnastyczne figle muzyczne”

Przebieg zajęć:
1. „Wszyscy są” – zabawa muzyczno – ruchowa na powitanie.
Dzieci ustawione w kole, wspólnie z nauczycielem śpiewają piosenkę i ilustrują ją ruchem.

Wszyscy są, witam was, zaczynamy – już czas.
Jestem ja, jesteś ty – raz, dwa, trzy!

2. „Krawiec, kto to taki?” – teatrzyk stolikowy do opowiadania nauczyciela.
Dzieci siedzą na dywanie na rozłożonych pufach przed rozłożonym teatrzykiem.
Pytanie: Jakiej pomocy udzielał bohater opowiadania ? W czym pomagał osobom, które do niego przyszły?
- Jak miał na imię bohater opowiadania?
- W czym pomagał osobom, które do niego przyszły?
- Kto przyszedł do Piotrka jako pierwszy?
- Jaki Zosia miała problem?
- Z jakim problemem przyszedł Arek?
- Czego potrzebował Michałek?
- Jaki problem miał Bartek?
- Kim z zawodu był Piotrek?
- Jakich narzędzi używał podczas swojej pracy?
3. „Jak maszyna do szycia” – zabawa muzyczno – ruchowa do utworu „Szybko - wolno” z płyty CD „Gimnastyczne figle muzyczne”.
Dzieci poruszają się w rzędzie po rozklejonych taśmach na dywanie i reagują ruchem (tupaniem i klaskaniem) na różnorodną dynamikę utworu muzycznego. Muzyka charakteryzuje się dwoma rodzajami tempa: wolnego i szybkiego.
4. „Narzędzia krawca” – zabawa dydaktyczna.
Dzieci siedzą w kole. Nauczycielka rozkłada na dywanie różnorodne przedmioty, spośród których dzieci wybierają te, których wg nich krawiec używa w swojej pracy. Przedszkolaki oglądają zgromadzone przedmioty i próbują określić, do czego mogą one służyć.
5. Aktywność w grupach zabawowo – zadaniowych:
- kącik twórczy: „Sukienka dla Zosi” – malowanie farbami plakatowymi.
Dzieci ozdabiają w dowolny sposób sylwetę przedstawiającą sukienkę. Wykorzystują do tego kolorowe farby i pędzle.
- kącik badawczy: „Guziki i guziczki” – zabawa badawcza.
Dzieci mają przed sobą różnorodne guziki, które różnią się od siebie wieloma cechami. Zadaniem przedszkolaków jest określenie, czym się różnią, w czym są podobne, szukają takich samych guzików, przeliczają je.
- kącik darów: „Wyszywanka” – zabawa konstrukcyjna z darem nr 1.2.
Dzieci „wyszywają” dowolne wzory na dziurkowanym podkładzie za pomocą sznurówki. Po zakończeniu zadania dzieci opisują, co stworzyły podczas swojej pracy.
6. „Moje emocje” – ewaluacja zajęć.
Dzieci kolejno opowiadają o swoich odczuciach po zakończeniu zajęć. Umieszczają klamerki przyczepiając je do tekturowych talerzyków oznaczonych kolorem zielonym i czerwonym.
ZAŁĄCZNIK NR 1
W małym miasteczku, tuż obok piekarni, mieszkał pan o imieniu Piotrek.
Miał on niewielki warsztat pełen kolorowych materiałów, guzików i nici. Gdy tylko słońce zaglądało przez okno, Piotrek siadał przy maszynie i zaczynał szyć.
Pewnego dnia przyszła do niego mała Zosia z rozerwanym rękawem w sukience.
- Czy da się to naprawić? – zapytała nieśmiało.
Piotrek uśmiechnął się, mrugnął okiem i powiedział:
- Oczywiści! Każde ubranie zasługuje na drugą szansę.
Igła mignęła RAZ, DRUGI, TRZECI... i już. Sukienka była, jak nowa. Zosia, aż podskoczyła z radości.
Wkrótce do warsztatu zaczęły przychodzić inne osoby.
Arek potrzebował długich spodni.
Michałek – czapeczki,
A Bartek kamizelki z dużymi kieszeniami.
Piotrek szył dla każdego, nucąc wesołe piosenki.
Wieczorem, gdy zamykał warsztat spojrzał na swoje nożyczki i nitki i powiedział:
- Dobra robota!