Temat:
Smutek też jest potrzebny
Cele ogólne:
Rozwijanie umiejętności rozpoznawania i akceptowania smutku
Uświadamianie, że smutek jest naturalną i potrzebną emocją
Kształtowanie empatii i wsparcia wobec innych
Cele szczegółowe – uczeń:
potrafi rozpoznać uczucie smutku u siebie i innych,
rozumie, że smutek jest ważny i pomaga nam radzić sobie z trudnościami,
potrafi wyrazić smutek za pomocą słów, gestów lub rysunku,
uczy się wspierać kolegów i koleżanki, którzy są smutni.
Metody pracy:
rozmowa kierowana
praca indywidualna i w parach
ćwiczenia plastyczne
zabawy darmowe (odgrywanie scenek)
ćwiczenia relaksacyjne
Środki dydaktyczne:
karty emocji „smutek”
kolorowe chusteczki lub chusty
kartki papieru i kredki
ilustracje przedstawiające różne sytuacje wywołujące smutek
piosenka relaksacyjna lub nagranie dźwięków natury
Przebieg zajęć
1. Wprowadzenie – 5 min
Pytania:
– Jak wygląda ktoś, kto jest smutny?
– Co dzieje się z naszym ciałem, gdy czujemy smutek?
Dzieci pokazują miną i ciałem, jak wyrażają smutek.
2. Rozmowa kierowana – 10 min
Nauczyciel pokazuje ilustracje różnych sytuacji (np. zgubiona zabawka, kłótnia z kolegą, tęsknota).
Dzieci opowiadają, co czują i dlaczego mogą być smutne. Nauczyciel podkreśla, że smutek jest naturalny i pomaga nam lepiej zrozumieć siebie.
3. Zabawa darmowa – 10 min
Dzieci odgrywają krótkie scenki, jak można pocieszyć osobę smutną (np. przytulenie, rozmowa, wspólna zabawa).
4. Praca plastyczna – 10 min
Zadanie:
„Narysuj sytuację, kiedy byłeś/byłaś smutny/smutna i co Ci wtedy pomogło poczuć się lepiej.”
5. Ćwiczenia relaksacyjne – 5 min
Wspólne słuchanie spokojnej muzyki lub odgłosów natury, wyciszenie się, głębokie oddychanie.
6. Podsumowanie – 5 min
– Co robimy, gdy jesteśmy smutni?
– Jak możemy pomóc innym, którzy są smutni?
