X Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.

Numer publikacji: 8057

Jan Paweł II świadek miłości - akademia w V rocznicę śmierci Jana Pawła II

Gimnazjum


Scenariusz akademii
poświęconej pamięci JANA PAWŁA II

„Jan Paweł II świadek miłości”

W scenariuszu wykorzystano teksty poetyckie Karola Wojtyły. Akademia ma nieco inny charakter, ponieważ zostały w niej zaprezentowane pozyskane z Internetu prezentacje multimedialne związane z życiem i postacią Jana Pawła II. Wiele prezentacji montowanych było samodzielnie z wykorzystaniem zdjęć i fotografii Jana Pawła II zaczerpniętych z Interne-tu. Za podkład muzyczny posłużyła muzyka Piotra Rubika z Oratorium „Golgota Świętokrzyska” oraz „Tu Es Petrus”. Scenariusz można również wykorzystać np. w Kościele podczas Wieczoru papieskiego.

Wstęp.

„Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest; nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”.
To słowa naszego wielkiego rodaka sługi Bożego Jana Pawła II. Przez całe swoje życie papież Jan Paweł II uczył miłości do każdego człowieka oraz wskazywał na wartości, które
powinny być dla nas najważniejsze.
Pięć lat już minęło od jego śmierci, ale w naszej pamięci pozostanie na zawsze jako ten, który przede wszystkim był dla innych. Bo być jest ważniejsze niż mieć.


Prezentacja multimedialna – Jan Paweł II Święty natychmiast

1. Karol Wojtyła – „Pieśń o Bogu ukrytym”

Uwielbiam cię, siano wonne, bo nie znajduję w tobie
dumy dojrzałych kłosów.
Uwielbiam cię, siano wonne, któreś tuliło w sobie
Dziecinę bosą.
Uwielbiam cię, drzewo surowe, bo nie znajduję skargi
w twoich opadłych liściach.
Uwielbiam cię, drzewo surowe, boś kryło Jego barki
w krwawych okiściach.
Uwielbiam cię, blade światło pszennego chleba,
w którym wieczność na chwilę zamieszka,
podpływając do naszego brzegu
tajemną ścieżką.


Prezentacja multimedialna – Wybór na Stolicę Piotrową


Karol Wojtyła Pieśń o Bogu ukrytym

Dalekie wybrzeża ciszy zaczynają się tuż za progiem
Nie przefruniesz tamtędy jak ptak.
Musisz stanąć i patrzeć coraz głębiej i głębiej,
aż nie zdołasz już odchylić duszy od dna.

Tam już spojrzeń żadna zieleń nie nasyci,
nie powrócą oczy uwięzione.
Myślałeś, że cię życie ukryje przed tamtym
Życiem w głębiny przechylonym.

Z nurtu tego - to wiedz - że nie ma powrotu.
Objęty tajemniczym pięknem wieczności!
Trwać i trwać. Nie przerywać odlotów
cieniom, tylko trwać
coraz jaśniej i prościej.

Tymczasem wciąż ustępujesz przed Kimś, co stamtąd nadchodzi
zamykając za sobą drzwi izdebki maleńkiej -
a idąc krok łagodzi
- i tą ciszą trafia najgłębiej

Prezentacja multimedialna – Jan Paweł II wielki człowiek – muzyka P. Rubik „Prolog”

3. Karol Wojtyła – „Pieśń o Słońcu niewyczerpanym”

Często stamtąd długo na mnie patrzy
spojrzeniami przykuwając mi twarz –
Czy ty wiesz, czy ty wiesz, mój bracie,
jak miłuje nas Ojciec nasz?

Ale głębi owych słów nikt nie zna,
ale przyczyn najdalszych nikt nie wie,
jaka męka to była bezbrzeżna
ta samotność na krzyżowym drzewie.

Lecz nie krew, która w drzewie rozkwitła,
jak rozkwita każdy trud w jutrzejszym chlebie –
tylko to odepchnięcie od Ojca, to odtrącenie...

Za te słowa: Czemuś mnie opuścił,
Ojcze, Ojcze – za mej Matki płacz –
Ja na wargach Twoich odkupiłem
dwa najprostsze słowa: Ojcze nasz.

Prezentacja multimedialna – „Pater Noster”

4. Karol Wojtyła – „Pieśń o Bogu ukrytym”

Ktoś się długo pochylał nade mną.
Cień nie ciążył na krawędziach brwi
Jakby światło pełne zieleni,
jakby zieleń, lecz bez odcieni,
zieleń niewysłowiona, oparta na kroplach krwi.

To nachylenie dobre, pełne chłodu zarazem i żaru,
które się we mnie osuwa, a pozostaje nade mną,
chociaż przemija opodal – lecz wtedy staje się wiarą
i pełnią.

To nachylenie dobre, pełne chłodu zarazem i żaru,
taka milcząca wzajemność.

Zamknięty w takim uścisku – jakby muśnięcie po twarzy,
po którym zdziwienie i cisza, cisza bez słowa,
która nic nie pojmuje, niczego nie równoważy
w tej ciszy unoszę nad sobą nachylenie Boga.

Prezentacja multimedialna – „Barka”

5. Jan Paweł II – Tryptyk rzymski – Medytacje nad księgą Rodzaju

Kim jest On?
Oto dłoń stwarzająca Wszechmogącego Starca skierowana
w stronę Adama...
Na początku Bóg stworzył...
On wszystko widzący...

Sykstyńska polichromia przemówi wówczas Słowem Pana:
Tu es Petrus — usłyszał Szymon syn Jony.
«Tobie dam klucze Królestwa».
Ludzie, którym troskę o dziedzictwo kluczy powierzono,
zbierają się tutaj, pozwalają się ogarnąć sykstyńskiej
polichromii,
wizji, którą Michał Anioł pozostawił —
Tak było w sierpniu, a potem w październiku pamiętnego
roku dwóch konklawe,
i tak będzie znów, gdy zajdzie potrzeba,
po mojej śmierci.
Trzeba, by przemawiała do nich wizja Michała Anioła.
«Con-clave»: wspólna troska o dziedzictwo kluczy,
kluczy Królestwa.
Oto widzą siebie pomiędzy Początkiem i Kresem,
pomiędzy Dniem Stworzenia i Dniem Sądu...
Postanowiono człowiekowi raz umrzeć, a potem Sąd!

Prezentacja multimedialna – „Tu es Petrus”

6. Karol Wojtyła – „Pieśń o Bogu ukrytym”

Pan, gdy się w sercu przyjmie, jest jak kwiat,
spragniony ciepła słonecznego.
Więc przypłyń, o światło, z głębin niepojętego dnia
i oprzyj się na mym brzegu.

Płoń nie za blisko nieba
i nie za daleko.
Zapamiętaj, serce, to spojrzenie,
w którym wieczność cała ciebie czeka.

Schyl się, serce, schyl się, słońce przybrzeżne,
zamglone w głębinach ócz,
nad kwiatem niedosiężnym,
nad jedną z róż.

Prezentacja multimedialna – Zamach na Ojca Świętego


7. Karol Wojtyła – „Pieśń o Bogu ukrytym”

Aż dotąd doszedł Bóg i zatrzymał się krok od nicości,
tak blisko naszych oczu.
Zdawało się sercom otwartym, zdawało się sercom prostym,
że zniknął w cieniu kłosów.

A kiedy uczniowie łaknący łuskali ziarna pszenicy,
jeszcze głębiej zanurzył się w łan.
-Uczcie się, proszę, najmilsi, ode mnie tego ukrycia.
Ja, gdzie ukryłem się, trwam.

Powiedzcie, kłosy wyniosłe, czy wy nie wiecie,
gdzie się zataił?
Gdzie go szukać – kłosy, powiedzcie,
gdzie go szukać w tym urodzaju?


Prezentacja multimedialna – „Jan Paweł II święty człowiek” – muzyka „Strumień”

8 „STRUMIEŃ”

Zdumienie

Zatoka lasu zstępuje
w rytmie górskich potoków, ten rytm objawia mi Ciebie,
Przedwieczne Słowo.
Jakże przedziwne jest Twoje milczenie, we wszystkim, czym zewsząd przemawia
stworzony świat...co razem z zatoką lasu

zstępuje w dół każdym zboczem...to wszystko, co z sobą unosi
srebrzysta kaskada potoku,

który spada z góry rytmicznie niesiony swym własnym prądem...
- niesiony dokąd?

Co mi mówisz górski strumieniu?
w którym miejscu ze mną się spotykasz?
ze mną, który także przemijam –
podobnie jak ty...
Czy podobnie jak ty?
(Pozwól mi się tutaj zatrzymać –
pozwól mi się zatrzymać na progu,
oto jedno z tych najprostszych zdumień.)
Potok się nie zdumiewa, gdy spada w dół
i lasy milcząco zstępują w rytmie potoku
- lecz zdumiewa się człowiek!
Próg, który świat w nim przekracza,
jest progiem zdumienia.
(Kiedyś temu właśnie zdumieniu nadano imię „Adam”)
Był samotny z tym swoim zdumieniem
pośród istot, które się nie zdumiewały
- wystarczyło im istnieć i przemijać.
Człowiek przemijał wraz z nimi
na fali zdumień.
Zdumiewając się, wciąż się wyłaniał
z tej fali, która go unosiła,
jakby mówiąc wszystkiemu wokoło:
„zatrzymaj się! – masz we mnie przystań”
„we mnie jest miejsce spotkania
z Przedwiecznym Słowem” –
„zatrzymaj się, to przemijanie ma sens”„ma sens...ma sens...ma sens!

Prezentacja multimedialna – „Jan Paweł II kochający człowiek”


Źródło

Zatoka lasu zstępuje
w rytmie górskich potoków...
Jeśli chcesz znaleźć źródło,
musisz iść do góry, pod prąd.
Przedzieraj się, szukaj, nie ustępuj,
wiesz, że ono musi tu gdzieś być –
Gdzie jesteś, źródło?...Gdzie jesteś, źródło?!

Cisza...
Strumieniu, leśny strumieniu,
odsłoń mi tajemnicę
swego początku!
(Cisza – dlaczego milczysz?
Jakże starannie ukryłeś tajemnicę twego początku.)

Pozwól mi wargi umoczyć
w źródlanej wodzie
odczuć świeżość,
ożywczą świeżość.
„Tryptyk Rzymski” – Jan Paweł II


12. Prezentacja multimedialna – „Wadowice – Roma”

Karol Wojtyła – Pieśń o Bogu ukrytym
Miłość mi wszystko wyjaśniła,
miłość wszystko rozwiązała -
dlatego uwielbiam tę Miłość,
gdziekolwiek by przebywała.

A, że się stałem równiną dla cichego otwartą przepływu,
w którym nie ma nic z fali huczącej, nie opartej o tęczowe pnie,
ale jest wiele z fali kojącej, która światło w głębinach odkrywa
i tą światłością po liściach nie osrebrzonych tchnie.

Więc w takiej ciszy ukryty ja - liść,
oswobodzony od wiatru,
już się nie troskam o żaden z upadających dni,
gdy wiem że wszystkie upadną.

Prezentacja multimedialna - muzyka „Niech mówią, że...”
Prezentacja multimedialna - muzyka „Miłość cierpliwa jest, lecz i niecierpliwa”

„Tryptyk Rzymski” – Jan Paweł II

Kres jest niewidzialny, jak początek.
Wszechświat wyłonił się ze Słowa i do Słowa też powraca.(...)
I tak przechodzą pokolenia –
Nadzy przychodzą na świat i nadzy wracają do ziemi,
z której zostali wzięci.
„Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz”.
To co było kształtne w bezkształtne.
To co było żywe – oto teraz martwe.
To co było piękne – oto teraz brzydota spustoszenia.
A przecież nie cały umieram,
To co we mnie niezniszczalne trwa!

Prezentacja multimedialna – „Pogrzeb Ojca Świętego”

Zakończenie:
Miłość mi wszystko wyjaśniła
Miłość mi wszystko rozwiązała
Dlatego uwielbiam tę miłość
Gdziekolwiek by przebywała
Dziękujmy Bogu za dar sługi Bożego Jana Pawła II. Nie pozostawajmy tylko na wspomnie-niach o naszym papieżu. Starajmy się natomiast żyć tymi wartościami, które on nam przeka-zywał. Niech więc w naszym życiu najważniejsza będzie miłość do Boga i drugiego człowie-ka. „Miłość to zadanie, które Bóg wciąż nam wyznacza, może po to, by zagrzewać nas, aby-śmy stawiali wyzwania losowi”. Dziękujemy Ci Ojcze święty za to, że uczyłeś nas miłości.

Prezentacja multimedialna – „Pożegnanie”

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2019 Edux.pl
| Polityka prywatności | Wszystkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.