Pieszczoty wiatru

Przyszedł niespodzianie na palcach poranka,
niósł zapach róż i ciepło letniego ranka.
Wplątał się we włosy, rozrzucił złote nitki,
jakby chciał zatrzymać czasu złote nitki.

Pieścił ramiona, gdy stała przy oknie,
a światło na skórze muskało rozkosznie.
Błądził po szyi, policzkach, powiekach,
jak czuły list pisany w drżących oddechach.

Musnął jej usta szeptem niewidzialnym,
pozostawił ślad lekki, jednak figlarny.
Poruszył w sercu struny dawno uciszone,
a myśli popłynęły w strony nieznajome.

Zabierał spokój tylko po to, by dawać,
na nowo ogień w jej wnętrzu rozpalać.
I został w niej długo, choć odleciał daleko,
jak obietnica ukryta za błękitną rzeką.

Bo wiatr zna język ciszy i delikatnych drgnień,
potrafi zbudzić marzenia w zwyczajny letni dzień.
I sprawić, że świat nagle staje się piękniejszy,
a każdy następny powiew piękniejszy od pierwszych.
Autor: Irena Małgorzata Bielska

15 czerwca – Światowy Dzień Wiatru

Wiatr jest niewidzialny, a jednak potrafi poruszyć świat. Muska twarz w upalny dzień, niesie zapach kwiatów, szum drzew i przypomina, jak wielką siłę kryje w sobie natura.

Dziś warto pamiętać, że wiatr to nie tylko piękno i wolność, ale także jedno z najważniejszych odnawialnych źródeł energii. Dzięki niemu możemy korzystać z czystszej energii i troszczyć się o przyszłość naszej planety.

Niech dzisiejszy dzień będzie okazją do zatrzymania się na chwilę, wsłuchania w szum wiatru i docenienia darów, które daje nam natura.

A Wy lubicie słuchać wiatru w koronach drzew czy może podziwiać potęgę wiatraków na horyzoncie?