Na nowe jutro

zagalopowani
za tym co ulotne
gubimy tożsamość

chłoniemy smaki świata
bez opamiętania się
aż po zawrót głowy

czy da się tylko brać
i łapać chwile szczęścia
gdy jeszcze los łaskawy...?

może już czas zatrzymać się
zanim zróżowieje zmierzch
i zatęsknić za wolnością –

taką, która nie rani,
nie zaciąga długów
po wieczne czasy

jeśli miłość ma ostatnie słowo –
pozwól, Boże,
utkać z niej nowe jutro.