Złociste blaski

dygocące liście oderwane
od drzew

gasną o zmierzchu
w ściszającym szeleście
ziewającego słońca

Jakby wieczorny dzwon wzywał je
do apelu

żeby móc zliczyć każdy szczegół
na złocistych blaszkach
pomarszczonych przez
czas

coraz delikatniejszy wiatr
szepcze im

jeszcze trochę jesieni

nim natarczywa biel
ogołoci je z marzeń

do życia i nadziei

Józef Tomoń.