X Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.

Numer: 40970
Przesłano:
Dział: Przedszkole

Jak wygląda strach - scenariusz zajęć otwartych w grupie 6-latków

Scenariusz zajęć otwartych dla dzieci i rodziców w grupie 6-latków

Temat: „Jak wygląda strach ?”.
Prowadząca: Ewa Rabada
Wiek dzieci: 6-latki

Cele:
- wyzwalanie radości podczas wspólnej zabawy rodziców i dzieci;
- rozwijanie wyobraźni;
- rozwijanie umiejętności uważnego słuchania czytanego tekstu;
- wyodrębnianie głosek w nagłosie;
- rozwijanie poczucia przynależności do grupy;
- rozwijanie aktywności twórczej przez ekspresję ruchowo-taneczną;
- rozwijanie umiejętności wyrażania emocji;
- odreagowywanie napięć.

Pomoce:
Opowiadanie Magdaleny Satkowskiej „Kacper”; wiersz Bożeny Piergi „Jak wygląda strach?” ; foliowe wstęgi w różnych kolorach; balony napełnione wodą; duża granatowa poszewka wypełniona różnymi pluszakami; duży, papierowy obrus w rulonie; latarki; gwiazdki (pęczniejące pod wpływem wody – zastos. do kwiatów); złote plastikowe pojemniki; CD ; brystole; farby; pędzle; piłki plażowe.

Przebieg zajęć:
1. Powitanie.

2. Słuchanie opowiadania „ Kacper” Magdaleny Satkowskiej.

3. Rozmowa kierowana po wysłuchaniu tekstu:
- Dlaczego Kacper zaczął się bać? - Kto i w jaki sposób pomógł chłopcu pozbyć się lęków? - Jakie filmy i programy możecie oglądać w telewizji?

4. „Jakie emocje możemy odczuwać?

5. „Nasza mimika jest żywa” - rodzice i dzieci mimiką, grymasami twarzy pokazują wymienione przez nauczyciela emocje.

6. „Taniec smutku” i „Taniec radości” - z foliowymi wstęgami.

7. „Rodzice są naszą ochroną” - taniec rodziców (przekazywanie sobie balonów napełnionych wodą -symbolizujących lęki dzieci / spokojna część utworu muzycznego/ i dzieci – wyrażanie radości i szczęścia /muzyka żywa/- taniec z foliowymi wstążkami.

8. Scenka sytuacyjno – pantomimiczna „Biedny psiak”

Jesteś małym, kudłatym pieskiem, który biega samotnie po parku. Jest ci smutno, bo nie masz swojego pana i domu, w którym mógłbyś się schronić. Chowasz się w kącie i drżysz, bo jesteś głodny, boisz się dużych psów, które na ciebie szczekają. Robi ci się jeszcze smutniej: pada deszcz, jest ci zimno. Zasypiasz pod ławką. Rano spotykasz wielu ludzi, lecz nikt cię nie zauważa. Nagle biegnie do ciebie mała dziewczynka i zaczyna się z tobą bawić. Merdasz ogonem, podskakujesz i podnosisz do góry łapki. Dziewczynka przynosi ci miskę mleka i pyszną kość. Zabiera cię do swojego domu – jesteś wesoły i szczęśliwy. Masz swój dom.

9. „Ciemna jaskinia”- dzieci pojedynczo wchodzą do dużej, granatowej poszewki (trzymanej przez kilkoro rodziców), w której ukryte są pluszaki. Wyjmują jedną zabawkę i siadają w kole. Opisują jej wygląd i nadają imię. Wyodrębniają pierwszą głoskę nadanego imienia.

10. Słuchanie wiersza „Jak wygląda strach?” Bożeny Piergi.

11. Przejście przez „Tunel ciemności” - rodzice stojąc naprzeciwko siebie w dwóch rzędach trzymają długi papierowy obrus, pod którym dzieci muszą się przeczołgać (światło w sali zostaje zgaszone , punktowo oświetlamy tunel latarkami).

12. Nagroda za odwagę – na hasło WYSTAW RĘKĘ, ZAMKNIJ OCZY – NA TWĄ RĘKĘ GWIAZDKA WSKOCZY – dzieci otrzymują „wodne gwiazdki”, które następnie wkładają do przygotowanych złotych pojemniczków. Zabierają je do domu i tam obserwują, jak gwiazdka stopniowo będzie się zmniejszać. Po dolaniu wody znowu urośnie.

13. Praca plastyczna „Jak wygląda strach?” - prace zbiorowe (jedna dzieci, druga rodziców).

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2019 Edux.pl
| Polityka prywatności | Wszystkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.