Wdzięczność

niosę do Ciebie niewidzialne ręce
gdyż nie wypada płacząc po kryjomu
i szukam w niebie żeby pragnąć więcej

choćby przez moment wdzięczność w łzach uronić
za każde słowo wciąż w promieniach słońca
dotykiem myśli jakby dżwięki dzwonić

i poprzez chmury pamięć cicha drżąca
patrząc w głąb siebie co nie widzą oczy
nosi tiul światła w tęczach horyzontu

Józef Tomoń