X Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.

Numer publikacji: 3604

Bajka terapeutyczna o zajączku

Temat: Przyjaźń

Cel: uświadomienie potrzeby przyjaźni, uświadomienie, że osobom samotnym jest ciężko i smutno.

W pewnym lesie, bardzo daleko stąd była leśna szkółka. W szkółce owej uczyły się pod kierunkiem pani sowy leśne zwierzątka: zajączki, wiewiórki, sarenki, małe liski, niedźwiadki, borsuczki i wilczki.
Małe zwierzątka bardzo dobrze czuły się w swojej klasie, przyjaźniły się i razem bawiły. Tylko zajączek, który miał chorą nóżkę nie miał prawdziwego przyjaciela. Był on bardzo smutny, że nikt nie chce się z nim bawić i przyjaźnić. Czasem inne zwierzątka dokuczały mu, że wolno biega, skacze, nie nadąża za innymi i pozostaje zawsze w tyle. Z czasem zwierzątka zupełnie przestały się bawić z zajączkiem, a szczególnie w gry sportowe t.j. dwa ognie, koszykówkę i piłkę nożną.
Zajączek przychodził zmartwiony do domu, zamykał się w swoim pokoju i płakał. Był bardzo nieszczęśliwy. Czasami pani sowa i mama pytały, dlaczego jest taki przygnębiony, ale zajączek nie potrafił zwierzyć się ze swoich problemów. Pewnego słonecznego dnia pani sowa przyprowadziła do leśnej szkółki nowego ucznia – małego jeżyka. Przedstawiła go zwierzątkom i powiedziała, że od dzisiaj będzie to nowy szkolny kolega.
Ale jeżyk nie został polubiony przez pozostałe zwierzątka bo był nowy i też nie był tak wysportowany jak jego koledzy z klasy.
Wolno biegał i nie przepadał za sportowymi zmaganiami. Zajączek zauważył, że jeżyk nie ma kolegów, jest smutny i samotny. Postanowił więc zbliżyć się do jeżyka a następnie porozmawiać z nim. Kiedy tak zaczęli razem rozmawiać to odkryli, że bardzo się polubili. Postanowili, że za zgodą pani sowy usiądą razem w jednej ławce. Odtąd pomagali zawsze sobie, odwiedzali się w swoich domach, często śmiali się i czuli się bardzo ze sobą szczęśliwi. Każdy z nich miał już swojego wymarzonego przyjaciela. Z czasem koledzy z klasy zaczęli się z nimi przyjaźnić. Zauważyli, że fajna z nich para. Zawsze byli weseli i uśmiechnięci. Tym właśnie zjednali sobie kolegów. Pogodne osoby lubi się najbardziej.

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2019 Edux.pl
| Polityka prywatności | Wszystkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.