X Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.

Numer publikacji: 32187
Dział: Przedszkole

Ciepłe - zimne. Scenariusz zajęć dla dzieci 4-letnich - pedagogika daltońska

„Ciepłe – zimne ” – scenariusz zajęć dla dzieci 4-letnich - pedagogika daltońska
Cele:
- rozpoznawanie za pomocą dotyku temperatury np. przedmiotów (ciepłe – zimne) - dostrzeganie odwracalności procesu ( to co zimne można podgrzać, co ciepłe można schłodzić)
- praca w zespołach
- wykonanie zadań , dociekanie, wyciąganie wniosków - co trzeba zrobić ( bez opisu słownego )
- działanie wg pedagogiki „Planu Daltońskiego” - ocenianie stopnia trudności wykonanego zadania

Formy:
-Grupowa, zespołowa
Metody:
-Projektów, zadaniowa
Środki dydaktyczne:
- chusta, miska z dwoma pojemnikami ciepłej i zimnej wody, worek z różnymi przedmiotami (samochód metalowy, śruby, klocek drewniany, klocek plastikowy, lalka), cztery arkusze szarego papieru przedzielonego na pół – jedna strona z symbole słońca, druga z symbole śnieżynki, w rogu tabelka z miejscem na sześć okienek, zegar daltoński, kredki, tace, na który są : marchewka surowa i zamrożona, woreczki z lodem, ciepłe futerko, małe słoiczki z ciepłą i zimna wodą, sygnalizator świetlny

I Wstęp

1.Nauczyciel przynosi do sali pojemnik przykryty chustą i prosi dzieci, żeby kolejno wkładały dłoń pod chustę. Dzieci opisują słownie swoje wrażenia czuciowe – co czułeś, jakie to było (miska z dwoma pojemnikami ciepłej i zimnej wody)
2.Nauczyciel prosi dzieci, aby z wcześniej przygotowanego worka wyciągały przedmioty, które najpierw dotkną i określą czy to jest zimne, czy ciepłe - worek z różnymi przedmiotami np. : samochód metalowy, śruby, klocek drewniany, klocek plastikowy, lalka.
3. Będziecie badać, które przedmioty są ciepłe, które zimne objaśnia nauczyciel i prosi dyżurnych „od plastyki” o położenie na każdym stoliku arkusz szarego papieru przedzielonego na pół – jedna strona z symbole słońca, druga z symbole śnieżynki, w rogu tabelka z miejscem na sześć okienek.

II Rozwinięcie

1.Nauczyciel włącza czerwone światło na sygnalizatorze daltońskim (dzieci słuchają) i objaśnia, że będziemy pracować w zespołach (podaje dzieciom pojemnik z klamerkami do przypinania bielizny, na których naklejone są zdjęcia dzieci ). Za chwilę przypniecie klamerki do okienka w dużej kartce, którą sobie wybraliście. Dzieci, których zdjęcia są na jednej kartce to zespół, który razem pracuje. Na stolikach leżą tace z różnymi przedmiotami, na mój znak każdy zespół przy swoim stole odsłoni rzeczy na swojej tacy. Jeśli wie co z nimi zrobić może zaczynać pracę. Każdy zespół ma na zadanie określony czas ustalony z zespołem, który wspólnie z nauczycielem zaznacza na zegarze daltońskim np. „czerwony czas” – 5 min, gdy czasu zabraknie zawsze można dobrać czas dodatkowy. Każdy zespół, który skończy swoją pracę narysuje na swojej kartce buzię z odpowiedną miną; jeśli to było łatwe - uśmiechniętą, jeśli trudne, ale poradziłem sobie – prostą, bardzo trudne – smutną.
Nauczyciel włącza żółte światło na sygnalizatorze daltońskim (dzieci mogą konsultować się z kolegami)
2. Dzieci zapisują się do wybranego zespołu, w którym chcą pracować poprzez przypięcie klamerki ze swoim zdjęciem w odpowiedniej rubryce „tabeli pracy”.
2. Dzieci zaczynają pracę, odkrywają tace, na który są : marchewka surowa i zamrożona, woreczki z lodem, ciepłe futerko, małe słoiczki z ciepłą i zimna wodą i segregują do odpowiednich części
Nauczyciel włącza zielone światło na sygnalizatorze daltońskim (dzieci mogą zwrócić się w razie potrzeby o pomoc do nauczyciela).
3. „Pomocnik Pani” sygnalizuje, że zadanie jest już zakończone. Nauczyciel prosi zespoły o powiedzenie jak posegregowali przedmioty. Nauczyciel i dzieci wspólnie rozmawiają czy zadanie był łatwe, czy trudne, czy wszyscy pracowali, kto i jak badał przedmioty.

III Zakończenie

1 Nauczyciel prosi dzieci, aby zamieniły miejscami tylko symbole słońca i śnieżynki na swojej kartce i pyta co można zrobić, żeby to była prawda. Dzieci podają propozycje, nauczyciel w razie konieczności kieruje, prowokuje wykonanie doświadczenia.
2. Dzieci same (nauczyciel czuwa) wykonują doświadczenia mieszania wody zimnej z ciepłą, wrzucają marchewkę zamrożoną do ciepłej wody, zanoszą surowa marchewkę do zamrażalnika w kuchni ( potem sprawdzają efekt) itp.

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2019 Edux.pl
| Polityka prywatności | Wszystkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.