X Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.

Numer publikacji: 31201
Dział: Przedszkole

Numery alarmowe. Scenariusz zajęcia - 3,4 latki

SCENARIUSZ ZAJĘCIA

Imię i nazwisko: Katarzyna Bednarz
Data:10.04.2015
Grupa: 3 i 4 latki - „Misie”
Temat: Numery alarmowe
Cele wychowania przedszkolnego wg podstawy programowej:
• kształtowanie u dzieci odporności emocjonalnej koniecznej do racjonalnego radzenia sobie w nowych i trudnych sytuacjach,
• rozwijanie umiejętności społecznych dzieci, które są niezbędne w poprawnych relacjach z dziećmi i dorosłymi,
• wprowadzenie dzieci w świat wartości estetycznych i rozwijanie umiejętności wypowiadania się poprzez sztuki plastyczne,
• zapewnienie dzieciom lepszych szans edukacyjnych poprzez wspieranie ich ciekawości, aktywności i samodzielności,
Realizowany obszar z podstawy programowej:
1.1, 1.2,1.3,1.5,3.1,3.2,3.3,4.3,5.3,5.4,6.1,6.3,8.1,9.1,13.1,14.3,14.6,15.2,15.5
Kształcone umiejętności z podstawy programowej:
• chętnie bierze udział w zabawach ruchowych
• potrafi odpowiadać na pytania, zwracając się do rozmówcy , mówiąc pełnym zdaniem
• dzieli wyrazy na sylaby
• śpiewa krótkie piosenki
• koloruje obrazek oraz wykleja plasteliną
• wie jak zachować się w niebezpiecznych sytuacjach, gdzie szukać pomocy
• bawi się zgodnie, współdziała z partnerem
Środki dydaktyczne: szarfy, sylwety: strażaka, policjanta, lekarza, wozu strażackiego, karetki pogotowia, wozu policyjnego, kartoniki białe i czarne, zabawkowe telefony, kredki ołówkowe, plastelina.


Przebieg zajęcia:
1.Zabawa ze śpiewem na powitanie: „Wszyscy są”.
Wszyscy są , witam was. Zaczynam już czas, jestem ja, jesteś Ty. Raz, dwa, trzy
2.Zabawa ruchowa „Dzieci do domu- dzieci na spacer”
Na hasło „ Dzieci na spacer” dzieci wychodzą z domków i poruszają się po dywanie tak jak nakazuje nauczyciel, np. parami lub trójkami. Na hasło „ Dzieci do domu” każdy wchodzi do swojego domku( szarfy), dziecku któremu zabraknie szarfy odpada z gry.
3. Rozwiązywanie zagadek o straży pożarnej, pogotowiu, policji. Przypinanie na tablicę odpowiednich pojazdów a pod nimi numerów alarmowych.( dodatkowo nr 112) Rozmowa na temat w jakich sytuacjach informujemy dane instytucje. Dzielenie na sylaby nazw : Policja, Pogotowie, Straż Pożarna.
STRAŻAK

Pożar, pożar, straszna sprawa
dym widać w oddali.
Kto tak szybko drogą jedzie
kiedy dom się pali.

POLICJANT

Kto na skrzyżowaniu
bez obawy staje,
bo ręką zatrzyma auta i tramwaje?
Bystrym okiem, dobrym słuchem, kieruje drogowym ruchem.

RATOWNIK MEDYCZNY/LEKARZ

Kto tak prędko, na sygnale
do chorego jedzie.
Jeśli trzeba do szpitala
prędko go zawiezie.

4. Zabawa bez słów „ Tak- Nie”- udzielanie odpowiedzi na pytanie, podnosząc do góry kartoniki – czarny – jeśli odpowiedź jest zła, biały jeśli odpowiedź jest dobra.
• Czy radiowóz ma na dachu drabinę?
• Czy dzieci mogą jeździć samochodem bez fotelika?
• Czy ratownik medyczny gasi pożar?
• Czy numer na policję to 887?
• Czy można przejść na drugą stronę kiedy światło jest czerwone?
• Wyskoczyła piłka na ulicę, czy można za nią pobiec?
• Czy chłopiec na rowerze dobrze się sprawuje, kiedy czepia się traktora i za nim pedałuje?
• Czy numer na pogotowie to 999?
• Czy policjant jest naszym przyjacielem?
• Od obcej osoby mogę przyjąć wszystko?
• Zawsze kiedy chcę mogę rozmawiać z nieznajomymi?
• Zawsze muszę mówić rodzicom gdzie idę się bawić i z kim?
• Czy dzieciom wolno bawić się zapałkami?
• Czy bezpiecznie jest zjeżdżać na sankach z górki na ulicę?
• Czy wóz strażacki jest koloru czerwonego?
• Czy na rowerze możemy jeździć po ulicy?
• Czy dotykamy włączonego żelazka?
• Czy znak stop jest koloru czerwonego?

5. Zabawa ruchowa „ Zgłoszenia”
Jedno dziecko , wybrane przez Nauczyciela jest dyspozytorem. Reszta dzieci tworzy pociągi reprezentujące pojazdy : straży pożarnej, policji oraz pogotowia. Nauczyciel dzwoni do dyspozytora i przekazuje mu wezwanie pomocy. Dyspozytor wybiera który pojazd ma odjechać. Dzieci będące wozami wykonują jedno kółko wokół sali , naśladując dźwięk samochodów alarmowych. Po jednym wezwaniu zmiana dyspozytora.

ZGŁOSZENIA:

1. Halo! Tak rozumiem. Małe dziecko weszło na wysokie drzewo i nie może zejść. Już wysyłam pomoc. – straż pożarna
2. Halo! Mały chłopiec stoi sam na przystanku i płacze. Chyba zgubił się rodzicom. - policja
3. Halo! Dziewczynka przewróciła się podczas jazdy rowerem. Nie może się podnieść. Skarży się, że boli ją noga. - pogotowie ratunkowe
4. Halo! Została pani okradziona? Już wysyłam pomoc. - policja
5. Halo! Nad lasem unosi się gęsty dym. – straż pożarna
6. Halo! Na drodze doszło do wypadku samochodowego, są ranni. - pogotowie ratunkowe
6. Kolorowanie wybranych obrazków kredkami ołówkowymi przedstawiających sytuacje zagrożenia. Oraz wyklejanie plasteliną numerów alarmowych.4- latki samodzielnie, 3 – latki z pomocą Nauczyciela.

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2019 Edux.pl
| Polityka prywatności | Wszystkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.