X Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.

»» ZDALNE NAUCZANIE. U nas znajdziesz i opublikujesz scenariusze ««
Numer: 28641
Przesłano:
Dział: Przedszkole

Dziecko nieśmiałe w grupie rówieśniczej i nie tylko

Obok dzieci, które z dużą łatwością i swobodą nawiązują szybko kontakty społeczne w grupie przedszkolnej, spotykamy również takie, których zachowanie ulega widocznej dezorganizacji. Są to dzieci nieśmiałe. Początkowo nie zauważa się ich, bo są ciche, grzeczne spokojne. Dopiero później dostrzega się, że stoją na uboczu, są bierne wobec rówieśników i jakichkolwiek zachęt ze strony nauczyciela. Ze względu na przejawianą przez dzieci skłonność do izolacji, unikania kontaktów z innymi dziećmi oraz tzw. „zamykanie się w sobie” w mowie potocznej nazywa się je: samotnikami, odludkami itp.
Odwołując się do literatury można globalnie ująć iż zahamowanie psychoruchowe występuje jako jeden z syndromów nieśmiałości. Wg. M. Chłopkiewicz, dzieci zahamowane psychoruchowo można podzielić na cztery grupy:
- pierwsza grupę tworzą dzieci, których charakteryzuje przesadna skrupulatność, staranność w wykonywaniu działań. Sprawiają wrażenie nieustannie napiętych i niespokojnych. Stronią od nowych osób, nowych sytuacji, ponieważ powodują one, że dzieci stają się ciche i lękliwe.
- drugą grupę charakteryzują dzieci określane jako „uległe”. Są również małomówne, grzeczne, posłuszne. Ich nieśmiałość i lękliwość widoczna jest szczególnie w kontaktach z osobami dorosłymi.
- trzecią grupę stanowią dzieci, które charakteryzują się biernością w domu jak i w szkole. Bardzo mocno reagują na przejawy dezaprobaty i odrzucenia ze strony innych.
- czwarta grupa to dzieci „asteniczne – nadwrażliwe”, które są zazwyczaj bardzo skryte, które nie uzewnętrzniają swoich uczuć i najlepiej czuja się we własnym towarzystwie.
Rozważając problem dzieci nieśmiałych możemy uznać go jako przypadłość, która pociąga za sobą całą gamę skutków. Nieśmiałość stanowi przyczynę problemów w sferze społecznej , utrudniając kontakty z ludźmi, hamuje ekspresję , jest przyczyną bierności oraz odizolowywania się. Powoduje szereg zakłóceń w sferze poznawczej, zaburzając percepcję, utrudniając koncentrację i myślenie. Zaś sferze emocjonalnej wyzwala objawy lękliwości i poczucia zagrożenia.

Charakterystyka dziecka nieśmiałego w grupie przedszkolnej :

- rzadko inicjuje zabawy lub bierze w nich udział,
- nie nawiązuje kontaktów z rówieśnikami w grupie i w przedszkolu,
- lubi przebywać i bawić się sam lub z wyimaginowanymi kolegami,
- rzadko ukazuje swoje uczucia, w większości są one negatywne,
- ma mało wyrazistą mimikę, rzadko się śmieje,
- ma trudności z wyrażeniem tego co myśli i czuje.

Działania nauczyciela w celu rozbudzenia aktywności społecznej dziecka:

- Nieodzownym elementem będzie prawidłowa postawa nauczyciela zapewniająca dziecku poczucie bezpieczeństwa, która ukształtuje pozytywny stosunek do przedszkola.
- Pomoc dziecku w znalezieniu swojego miejsca w grupie poprzez wykorzystanie metod wychowawczych i zabawy integrujące grupę.
- Stworzenie bezpiecznego środowiska przedszkolnego.
- Wspieranie w działaniach rozwijających umiejętności komunikacyjne z rówieśnikami i dorosłymi.
- Systematyczna współpraca z rodziną dziecka.
- Powierzanie dziecku odpowiedzialnych funkcji w grupie np. dyżury.
- Wdrażanie działań mających na celu podniesienie samooceny.
- Nagradzanie dziecka na forum grupy za wykonane zadania.

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2020 Edux.pl
| Polityka prywatności | Wszystkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.