Wychowanie słuchowe - ćwiczenia

I. Długość nadawania sygnału akustycznego

Ćwiczenie nr 1

Pomoce: flet, plansza wg wzoru, pisak, parawan.

Nauczyciel gra na flecie długo lub krótko. Zadaniem ucznia jest dorysować zielonym
pisakiem długą lub krótką łodyżkę do kwiatka na planszy (połączyć kwiatek z
doniczką). Wybór długiej lub krótkiej łodyżki zależy od czasu trwania sygnału fletu.
W pierwszej próbie należy grać krótko, bo taki jest kwiatek na planszy, następnie
dowolnie zmieniać długość sygnału nie sugerując się kolejnością kwiatków na
planszy.


II. Ilość nadawanych sygnałów

Ćwiczenie nr 1

Pomoce: małe piłeczki, koszyk, bębenek

Uczeń otrzymuje małe piłeczki i pusty koszyk. Nauczyciel uderza w bębenek raz, uczeń po usłyszeniu sygnału wkłada jedno jabłko do koszyka. W kolejnych próbach nauczyciel zwiększa ilość uderzeń, zachowując różnicę czasową 3 sekund między uderzeniami. Uczeń wkłada odpowiednie ilości piłeczek do koszyka. Dla zwiększenia stopnia trudności nauczyciel wykorzystuje parawan. Na zakończenie ćwiczenia uczeń liczy ile ma piłeczek w koszyku.

Ćwiczenie (zabawa) nr 2

Nauczyciel puka raz w deseczkę mówiąc „puk” i tłumaczy dziecku, iż jego zadaniem jest jeden raz odpukać. Następnie zwiększa ilość uderzeń, wypowiadając odpowiednią liczbę słów „puk” ( 3 uderzenia – „puk, puk, puk”). Uczeń odpukuje tyle razy, ile usłyszał.


III. Tempo nadawanego sygnału

Ćwiczenia nr 1

Pomoce: 2 obrazki zwierząt: żółwia i konia.

Uczeń otrzymuje 2 zwierzątka. Nauczyciel ustala z uczniem, które zwierzątko chodzi wolno, a które szybko. Następnie wyjaśnia, iż będzie stukał ołówkiem w blat stołu szybko lub wolno. Zadaniem dziecka jest wybrać adekwatnie do usłyszanego tempa zwierzątko i podnieść obrazek do góry. W kolejnych próbach ćwiczenie wykonać bez udziału wzroku.



Ćwiczenie nr 2

Pomoce: kartka papieru, pisak.

Dziecko otrzymuje kartkę papieru i pisak. Jego zadaniem jest za pomocą kropek zaznaczyć tempo, w jakim nauczyciel będzie wymawiał sylaby np. ma ma ma ma. Gdy nauczyciel wymawia sylaby szybko – odległości między kropkami winny być małe, gdy wymawia wolno – odległości między kropkami muszą być większe. Dla zwiększenia stopnia trudności nauczyciel mówi za parawanem


IV. Natężenie dźwięku

Ćwiczenie nr 1

Pomoce: obrazki: niedźwiedź i ptaszek, plansza z zieloną trawą (namalowaną lub naklejoną)

Uczeń otrzymuje obrazki niedźwiedzia i ptaszka oraz planszę łąki. Nauczyciel wyjaśnia, iż słysząc głośne uderzenia w instrument – po łące winien „chodzić” niedźwiedź, na ciche uderzenia po łące winien „chodzić” wróbelek. Następnie nauczyciel wykorzystuje parawan i uderza za parawanem dowolnie zmieniając siłę uderzeń.


V. Częstotliwość dźwięku

Ćwiczenie (zabawa) nr 1

Pomoce: szklanka, łyżka, pusty kartonik np. po herbacie.

Nauczyciel uderza łyżką o szklankę (dźwięk jest wysoki), zadaniem dziecka jest, aby wcieliło się w postać ptaka, fruwającego bardzo wysoko tzn. machało rękami tak, jakby to były skrzydła. Natomiast, gdy nauczyciel uderza w kartonik ( dźwięk niski), uczeń udaje, że jest rybą, pływającą w głębinach. Następnie ćwiczenie należy wykonać, gdy nauczyciel jest za parawanem.


Ćwiczenie nr 2

Pomoce: kartka z bloku technicznego jako jezdnia, zabawka autko.

Nauczyciel informuje dziecko, że będzie wymawiał głoskę „a” nisko, wtedy należy postawić autko w dolnej części jezdni, gdy będzie wymawiał wysoko – w górnej części jezdni. Jeżeli dziecko nie będzie miało trudności z tym ćwiczeniem, można wymawiać „a” podwyższając lub obniżając jego wysokość, wysokość autko będzie jeździło po jezdni w gór i w dół.


VI. Lokalizacja źródła dźwięku

Ćwiczenie nr 1

Pomoce: dzwonek, chusta do zasłonięcia oczu

Uczeń siedzi na krześle na środku sali. Nauczyciel dzwoni dzwonkiem stojąc: przed, za, z prawej, z lewej strony dziecka – zapoznaje dziecko z dźwiękami dochodzącymi z różnych stron. Zadaniem dziecka jest pokazać wskazać miejsce, z którego dochodzi dźwięk. Jeśli dziecko poprawnie wykonuje ćwiczenie nauczyciel przechodzi do drugiej fazy ćwiczenia. Prowadzący zasłania dziecku oczy chustką i wykonuje ćwiczenia jak poprzednio (dzwoni z prawej, lewej strony, z przodu, z tyłu), a dziecko informuje ruchem ręki skąd dochodzi do niego dźwięk lub mówi. Utrudnieniem ćwiczenia będzie zwiększenie odległości od dziecka, zmiana instrumentu.


VII. Rytm

Ćwiczenie nr 1

Pomoce: kilka klocków.

Dziecko ma przed sobą tylko jeden układ klocków np. 000 00, nauczyciel wyklaskuje rytm zilustrowany tym przykładem. Następnie wyklaskuje inny rytm, zadaniem dziecka jest odpowiednio poukładać klocki.