X Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.

Numer publikacji: 14049
Dział: Poezja

Nad Komańczą

Pani Mario!
Nad Komańczą jesień się unosi,
A góry opornie tłoczą się w wiersz.

Madonna z Lutowisk z zadumą spogląda
Na świątków bieszczadzkich w aureole z mgieł przystrojonych,
Na kapliczki w buczynach schowane
I na krzyże podtrzymywane przez potłuczone anioły.

Zakapior pod „Siekierezadą” w Cisnej
Wiersze kleci,
a w wolnych chwilach sprzedaje pamiątki,
zachwalając podchmielonym oddechem chińskie ikonki.
Inny za Terką dom buduje
dla turystów wygodnych,
którym stare cmentarze połemkowskie quadom rozpędzić się nie pozwalają,
jakby pilnowane były przez dusze cerkiewne.

Pani Mario.
To nie te góry,
Po których Jerzy Pani chodził,
Logarytmicznie zmieniając w poezję niebyt,
Ale wciąż pulsują kolorami dawnej czasoprzestrzeni.

Zaparzę w czajniku wodę,
A kiedy zasyczy jak ptak,
Zrobimy herbatę z habkowickim miodem...

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2019 Edux.pl
| Polityka prywatności | Wszystkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.