Zabawy rozwijające orientacje w przestrzeni. Scenariusz zajęć przedszkolnych

Scenariusz zajęć przedszkolnych

Grupa wiekowa: 5-latki.

Temat zajęć: Zabawy rozwijające orientacje w przestrzeni.

Cele ogólne:
- Rozwijanie świadomości własnego ciała.
- Utrwalenie sposobów rozróżniania stron lewa-prawa.
- Rozwijanie orientacji w przestrzeni oraz na kartce papieru (nad, pod, obok, za, przed).
- Rozwijanie umiejętności językowych, ruchowych i plastycznych.

Cele operacyjne: Dziecko:
- Rozpoznaje kierunki przestrzenne względem własnego ciała.
- Układa przedmioty zgodnie z poleceniami.
- Rozwija umiejętność uważnego słuchania.
- Wykonuje pracę plastyczną według instrukcji.
- Aktywnie uczestniczy w zabawach ruchowych.

Formy:
- Zbiorowa.
- Grupowa.
- Indywidulana.

Metody:
- Czynna: zadania do wykonania, zabawy ruchowe.
- Słowna: pogadanka, objaśnienia wykonania ćwiczeń, instrukcje słowne.
- Oglądowa: obserwacja, pokaz.

Środki dydaktyczne:
- Ulubiona zabawka każdego dziecka.
- Karta do pracy plastycznej.
- Materiały plastyczne: kredki.
- Podkład muzyczny do piosenki „Boogie Woogie”.

PRZEBIEG ZAJĘĆ

1. Powitanie piosenką - „Wszyscy są, witam Was”.
Prowadząca zaczyna zajęcia od piosenki. Śpiewa ją dzieciom, przypominając im tekst:
- Wszyscy są, witam Was, zaczynamy – już czas. Jestem Ja, jestem Ty! Raz, dwa, trzy!
Następnie dzieci powtarzają piosenkę, najpierw śpiewając ją głośno, a później cicho, aby wyciszyć się przed zajęciami.

2. Utrwalenie rozróżniania stron: lewa – prawa.
Nauczyciel przypomina dzieciom, jak mogą odróżniać stronę lewą od prawej, podając kilka przykładów:
- Prawa ręka to ta którą, jemy, piszemy, malujemy itp.
- Lewa ręka to ta, która jest bliżej naszego serca.
- Prawa ręka jest p-racowita, a lewa l-eniwa.
Po przypomnieniu sposobów różnicowania stron nauczyciel wraz z dziećmi wykonuje dla utrwalenia kilka prostych ćwiczeń.

3. Zabawa ruchowa – „Simon mówi...”.
Prowadząca tłumaczy dzieciom zasady zabawy ruchowej. Nauczyciel wydaje polecenia uczestnikom zabawy, rozpoczynając je od słów "Simon mówi". Dzieci wykonują polecenia tylko wtedy, gdy są poprzedzone tą formułką, a jeśli nie, to nie powinni ich wykonywać. Gdy popełnią błąd, siadają w wyznaczonym miejscu i kończą zabawę. Dzieci ustawiają się w rzędzie na dywanie.
Przykład: Simon mówi stań na lewej nodze.
Złap się za lewe ucho.
Simon mówi pomachaj lewą ręką.
Wskaż prawe oko.

4. Zabawa z ulubioną zabawką - określenie położenia przedmiotu.
Prowadząca przedstawia dzieciom swoją ulubioną zabawkę. Kładzie ją z różnych stron według własnego ciała i prosi dzieci, aby określiły położenie tego przedmiotu: nad, pod, przed, za, obok. Następnie prosi, aby dzieci również umieściły swoje ulubione zabawki w odpowiednim miejscu według poleceń.

5. „Ukryta zabawka” – ćwiczenia orientacji przestrzennej. Nauczyciel wyznacza dwie osoby. Jedna z osób będzie „poszukiwaczem” i będzie szukać ukrytej zabawki, poruszając się według poleceń drugiej osoby „nawigatora”.
Przykład: Zrób pięć kroków do przodu, obróć się w lewą stronę, spójrz pod stolik.

6. Praca plastyczna – „Domek z ogrodem”.
Dzieci otrzymują kartkę z narysowanym domkiem. Ich zadaniem jest dorysowanie pozostałych wymienionych rzeczy przez nauczyciela w odpowiednich miejscach na kartce oraz pokolorowanie swojej pracy.
Przykład: Narysuj słońce w lewym górnym rogu kartki, chmurki nad domkiem, drzewo po prawej stronie kartki, pieska przed budynkiem, kwiatki pod drzewkiem. Praca wykonywana przy stolikach.

7. Zakończenie zajęć piosenką – „Boogie Woogie”.
Na zakończenie zajęć dzieci wraz z nauczycielem tańczą do piosenki „Boogie Woogie”, ponownie utrwalając kierunki przestrzenne względem własnego ciała.