Ruch, zmysł i koordynacja - kształtowanie pozytywnych postaw prospołecznych z wykorzystaniem Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne. Scenariusz zajęć otwartych dla nauczycieli

SCENARIUSZ ZAJĘĆ OTWARTYCH DLA NAUCZYCIELI

Temat zajęć: "Ruch, zmysł i koordynacja - kształtowanie pozytywnych postaw prospołecznych z wykorzystaniem Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne".
Prowadząca: Kinga Wojno - nauczyciel współorganizujący kształcenie
Klasa: I
Termin zajęć: 04.12.2025 r.
Czas trwania: 45 min.
Cel ogólny:
- wspomaganie rozwoju emocjonalnego, społecznego i poznawczego uczniów
Cele szczegółowe (uczeń):
- rozwija zaufanie do samego siebie
- rozwija świadomość własnego ciała
- rozwija świadomość przestrzeni i działania w niej
- uważnie słucha poleceń
- rozwija bliższe kontakty z uczestnikami w trakcie wspólnych zabaw
- potrafi skupiać uwagę na wykonywanym zadaniu
- potrafi rozładowywać napięcie i negatywne emocje
- poznaje własne możliwości fizyczne w działaniu
- aktywnie i chętnie współdziała z innymi
Metody pracy:
- Ruch Rozwijający Weroniki Sherborne
- elementy metody wg pedagogiki zabawy Klanza
Formy pracy:
- zindywidualizowana
- grupowa

Środki dydaktyczne: Metoda R.R W. Sherborne nie przewiduje korzystania z przyborów do ćwiczeń, jednak podczas niektórych zabaw, w celu uatrakcyjnienia zostaną wykorzystane drobne pomoce jak np. piórka, koce, plik muzyczny - "Wszyscy są, witam Was" - odtwarzacz bluetooth.

PRZEBIEG ZAJĘĆ:
I. Powitanie piosenką wg pedagogiki zabawy Klanza pt. "Wszyscy są, witam Was".
Wszyscy są, witam was - w parze zwracamy się twarzą do siebie.
Zaczynajmy, już czas - 1x klaszczemy w swoje ręce, 1x w partnera dłonie.
Jestem ja, jesteś ty - pokazują na siebie, a następnie na partnera.
Raz, dwa, trzy - klaszczą w dłonie partnera 3x.
Ustawienie: parami po obwodzie koła, twarzami skierowanymi do siebie (powstaje koło wewnętrzne i zewnętrzne)
Uczniowie powtarzają tekst: Wszyscy są, witam Was! Zaczynamy już czas!
Jestem ja, jesteś Ty, raz, dwa, trzy! przesuwając się po obwodzie koła.

II. Ćwiczenia kształtujące świadomość osoby, schemat ciała i przestrzeni

1. "Moje - twoje - LUSTRO" - powitanie się różnymi częściami ciała. Wszyscy siedzą w parach naprzeciwko siebie i wykonują kolejno poszczególne czynności:
- kładą rękę na głowie, potem na głowie partnera
- wskazują palcem swoje czoło, a potem czoło partnera
- dotykają swojego nosa, potem nosa partnera
- chwytają się za ucho, a potem chwytają ucho partnera
- "zrób śmieszną minę" i powtórz
-"zrób wielkie oczy"
- " dotknij językiem brody/nosa"
- "zwiń język w trąbkę"
- piórka - dmuchanie na piórka w dłoniach. Jedna osoba dmucha, druga łapie piórko - naprzemiennie.
2."Przechadzka w parach" - wszyscy łączą się w pary. Poruszanie się (w parach) po sali - jedna osoba z pary prowadzi drugą, najpierw spacerują z otwartymi oczami, a następnie 1 osoba z zamkniętymi oczami. Potem następuje zamiana ról.
3. "Bączek" - wszyscy siedzą na podłodze z nogami ugiętymi w kolanach i lekko uniesionymi. Odpychając się rękoma, każdy próbuje samodzielnie obracać się w miejscu wokół własnej osi. Następnie w pozycji leżącej na brzuchu robią uczniowie obroty wokół własnej osi.

III. Ćwiczenia oparte na relacji "Z"

1. "Domki" - Uczniowie na sygnał "słonko" wędrują po sali na czworakach udając zbudzone ze snu niedźwiadki.
Na sygnał "deszczyk" chowają się do swoich domków, pod klęczącym partnerem. Następnie zamieniamy się rolami
w parach.
2. "Wagoniki" i "Pociąg" - osoby siedzące na podłodze łączą się w pary i poruszają się po sali. Potem pary łączą się w czwórki, a te tworzą "pociąg". Wszyscy kołyszą się na boki, a potem do tyłu i opadają delikatnie na plecy.
3. "Wycieczka" - (z wykorzystaniem koców) jedna osoba z pary leży na plecach na kocu, druga ciągnie ją za nogi
po podłodze. Później następuje zamiana, ciągnie za ręce (trzymając za nadgarstki, nie odrywając barków ucznia
od podłogi).

IV. Ćwiczenia oparte na relacji "PRZECIWKO"

1. "Paczka" - rozpakowywanie "paczki" (w parach) -1 uczeń tworzy "paczkę", którą otwiera druga osoba z pary.
2. "Klejąca się podłoga" - jedna osoba z pary leżąc na plecach, mocno "przykleja" swoje kończyny do podłogi, partner próbuje ją "odkleić". Później następuje zamiana ról.
3. "Spychacz" - Uczniowie siedzą na podłodze w lekkim rozkroku, odwrócone do siebie plecami. Jedna osoba z pary przesuwa drugą, odpychając się nogami i rękoma od podłoża.
4. "Twierdza" - Uczniowie dzielą się na dwie grupy, jedna tworzy zwarty krąg. Druga grupa znajduje się na zewnątrz. Na sygnał dany przez nauczyciela, uczniowie próbują przedostać się do środka kręgu "twierdzy".

V. Ćwiczenia oparte na relacji "RAZEM"

1. "Stonoga" - ustawiamy wszystkich jeden za drugim w rzędzie. Ręce kładziemy na barkach bądź biodrach osób stojących z przodu. Pierwsza osoba to głowa stonogi, to o na wybiera kierunek, w którym porusza się nasza stonoga. Uczniowie poruszają się w rytm melodii zgodnie ze sowami wierszyka: "Idzie, idzie stonoga, stonoga, stonoga. Aż się trzęsie podłoga, podłoga, podłoga. Stonogo, stonogo ile masz nóg?" Osoba stojąca na końcu, przechodzi tunelem na początek i prowadzi "stonogę". Powtarzamy, do momentu, aż każdy przejdzie tunelem.

VI. Relaks

"Masażyk" - wszyscy siadają w jednym dużym kole, odwracając się do siebie plecami po okręgu. Wykonują masaż pleców osobie siedzącej przed sobą podczas rymowanki opracowania
Marty Bogdanowicz pt."Pizza".

PIZZA
Najpierw sypiemy mąkę [Przebieramy po jego plecach opuszkami palców obu dłoni]
zgarniamy ją [brzegami obu dłoni wykonujemy ruchy zagarniające]
lejemy oliwę [rysujemy palcem falistą linię, począwszy od karku aż do dolnej części pleców]
dodajemy szczyptę soli [lekko je szczypiemy] no... może dwie, trzy.
Wyrabiamy ciasto [z wyczuciem ugniatamy boki dziecka]
wałkujemy [wodzimy dłońmi zwiniętymi w pięści po jego plecach w górę i w dół]
wygładzamy placek [gładzimy je] i na wierzchu kładziemy:
pomidory, [delikatnie stukamy dłońmi zwiniętymi w miseczki] krążki cebuli, [rysujemy koła]
oliwki, [naciskamy palcem w kilku miejscach]... [dziecko samo wymyśla co dodajemy do pizzy]
posypujemy serem [szybko muskamy dziecko po plecach opuszkami palców obu dłoni]
i... buch! do pieca.

VII. Zakończenie i pożegnanie.

"Iskierka" - wszyscy siadają w jednym dużym kręgu i trzymają się za ręce. Nauczyciel puszcza "iskierkę", która ma do niego wrócić. Wypowiadając słowa "Puszczam iskierkę w krąg, niech powróci do mych rąk".

Ewaluacja zajęć - Pochwalenie uczniów za zaangażowanie w zajęcia, podsumowanie lekcji.
Rozmowa z uczniami:
- czy podobały im się ćwiczenia?
- czy ćwiczenia były łatwe do wykonania?
- czy chciał(a)byś poćwiczyć w ten sposób z rodzicami?

Literatura:
- Bogdanowicz M., Kisiel B., Przasnyska M., Metoda Weroniki Sherborne w terapii i wspomaganiu rozwoju dziecka, WSiP, Warszawa 1994.
- Bogdanowicz M., Ruch i piosenka dla najmłodszych, Fokus 2001.
- Bogdanowicz M., Okrzesik D., "Opis i planowanie zajęć według Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne", Wyd. Harmonia, Gdańsk 2014.