Aura miłości

w zaszczycie słonecznym
przy dotknięciu niebios
w poszukujących mknie
na żaglach słońca

i płynie w noc westchnień
jak sen w cieniu ciszy
wtulona w czułość
z otwartymi dłońmi

echo jej otwiera
oddech w głębi siebie
dusza śpiewa światu
dźwięczne serenady

gdzieś pomiędzy szeptem
głosem i płomieniem
zmysły drżą głęboko
wzbudzone czułością

aura wydzielania
jak płomień nad cieczą
wzbudza ciepłą falą
w sercach przebudzenie

wyczuwa dźwięk czysty
w akordach gwieździstych
jak ideał wzniosły
pośród drogi mlecznej

Józef Tomoń