Rozwój fizyczny dziecka 5,6- letniego

Rozwój dziecka od jego urodzenia do uzyskania pełnej dojrzałości psychofizycznej przebiega w sposób ciągły i obejmuje kilka okresów. Każdy z nich charakteryzuje się pewnymi znamiennymi cechami wspólnymi dla danego wieku dziecka i podobnymi prawidłowościami w rozwoju psychicznym i fizycznym, pomimo istnienia różnic genetycznych związanych z płcią i środowiskiem.
Wiek przedszkolny to potoczna nazwa okresu w życiu dziecka poprzedzającego rozpoczęcie nauki szkolnej. W polskiej psychologii za ten wiek uważany jest okres od 3 do 7 roku życia. W rozwoju dziecka następują wówczas typowe zmiany. E. Hurlock twierdzi, że sekwencje zmian zachodzących w rozwoju dziecka można przewidzieć. Rozwój właściwości fizycznych i psychicznych jest ciągły, lecz nigdy nie jest taki sam dla całego organizmu. Typowe dla danego wieku właściwości, ogólnie przyjęte prawidłowości mogą ulegać zmianie. W procesie rozwoju określone jako fazy wywierają wpływ na stany następne zmieniając je.
W okresie przedszkolnym następuje intensywny rozwój działalności dziecka, jego aktywności twórczej a dziecko nabywa coraz bardziej złożonych form zachowania. Wiąże się to z szybkim tempem rozwoju fizycznego jaki występuje w tym okresie.
W poszczególnych latach okresu przedszkolnego przyrost wzrostu jest nierównomierny. Najszybciej rośnie dziecko między 5 a 6 rokiem życia. W 6 roku życia waga ciała powiększa się o około 2 kg natomiast wzrost zwiększa się o około 5 cm. Zmieniają się proporcje ciała. Sylwetka dziecka 6-letniego staje się bardziej proporcjonalna. Wydłużają się nogi, dzięki zmniejszającej się ilości tkanki tłuszczowej dziecko smukleje. Kości i mięśnie rosną szybko. Wzrasta siła mięśni i sprawność neuromotoryczna. W dalszym ciągu jednak słabe są wiązadła co bywa przyczyną występowania urazów i wad postawy, właszcza skrzywień kręgosłupa częstym u dzieci 6- i 7- letnich ostatecznie pod koniec wieku przedszkolnego.
Rozwój narządów wewnętrznych w okresie przedszkolnym polega na rozwoju samych narządów jak również synchronizacji między ich wielkością i masą całego ciała. Serce i płuca pracują wydajniej . Normalizuje się tętno i ciśnienie krwi. Zmniejsza się liczba oddechów.
Tempo rozwoju układu nerwowego jest wolniejsze aniżeli we wcześniejszych okresach rozwoju. W dalszym ciągu doskonali się struktura i funkcja kory mózgowej. Wzrasta waga mózgu, zmienia się wielkość poszczególnych pól i okolic kory, dojrzewają komórki nerwowe, co wiąże się z coraz bardziej doskonałym ich funkcjonowaniem. Mimo tak postępującemu rozwojowi układ nerwowy dziecka jest dalej podatny na zmęczenie. W związku z tym ogromna ruchliwość dziecka jest fizjologiczna potrzeba zmiany rodzaju zajęcia przeplatana jest częstymi przerwami.
W okresie między 3 a 6 rokiem życia ruchy lokomocyjne dziecka ulegają dalszemu doskonaleniu. 6-latki mają dobrze i prawidłowo opanowane ruchy lokomocyjne: chodzenie, biegi i skoki. Cechuje je znaczna sprawność fizyczna i koordynacja ruchów, czego pewną syntezą i wskaźnikiem może być umiejętność skoków przez skakankę.
Około 6 roku życia dziecko potrafi zapiąć guziki bez pomocy wzroku kierującego ruchami ręki. Pod koniec okresu przedszkolnego dziecko potrafi także sprawnie rysować, malować, lepić, majsterkować czy np. przenieść szklankę z płynem, próbuje pisać.
Jednym z aspektów a zarazem i czynników rozwoju ruchowego dziecka jest postępujący proces lateralizacji, czyli przewagi jednej strony jego ruchowych czynności. Ustalenie większej sprawności jednej ręki daje dziecku poczucie pewności oraz możliwość łatwiejszego manipulowania i zręczniejszego wykonywania wszystkich czynności manualnych. Dzieci 6-letnie są także zdolne do wykonywania prostych prac porządkowych lub usługowych. Stopniowo dziecko staje się zdolne do coraz większego i dłuższego wysiłku fizycznego, do wykonywania coraz bardziej skomplikowanych czynności, a jego ruchy stają się coraz bardziej skoordynowane. Dzięki wciąż rozwijającej się ruchliwości dziecka i coraz większej precyzji wykonywanych przez nie ruchów oraz coraz bardziej skomplikowanym działaniom, dziecko przedszkolne poznaje coraz więcej nowych przedmiotów. Rozwój ruchowy dziecka odgrywa ważną rolę w jego przystosowaniu się do życia, do jego późniejszej pracy i nauki. Rozwój ruchowy wiąże się też ściśle z rozwojem umysłowym, gdyż nabyte przez dziecko sprawności i umiejętności ruchowe poprzez interioryzację przekształcają się w czynności intelektualne, operacje myślowe. Opanowanie sprawności motorycznych, prawidłowy rozwój ruchowy ułatwia dziecku kontakty społeczne, przyczyniają się do jego pozytywnej akceptacji przez grupę rówieśniczą oraz wpływają na rozwój osobowości dziecka.