X Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.

Numer: 42068
Przesłano:

Sprawozdanie z realizacji planu rozwoju zawodowego nauczyciela mianowanego ubiegającego się o stopień zawodowy nauczyciela dyplomowanego

SPRAWOZDANIE
Z REALIZACJI PLANU ROZWOJU ZAWODOWEGO
NAUCZYCIELA MIANOWANEGO
UBIEGAJĄCEGO SIĘ O STOPIEŃ ZAWODOWY
NAUCZYCIELA DYPLOMOWANEGO

Imię i nazwisko: Wioletta Pizun
Miejsce pracy: Zespół Szkół im.
gen. Józefa Kustronia w Lubaczowie
Specjalność: wychowawca w internacie
Czas trwania stażu: 1 września 2016 – 31 maja 2019

Posiadane kwalifikacje:

1. Studia magisterskie: Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, kierunek: Filologia polska.
2. Studia podyplomowe:
-Akademia Pedagogiczna im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, kierunek: Logopedia,
- Wyższa Szkoła Komunikowania Politologii i Stosunków Międzynarodowych
w Warszawie, kierunek : Edukacja wczesnoszkolna i przedszkolna ,
-Wyższa Szkoła Komunikowania Politologii i Stosunków Międzynarodowych
w Warszawie, kierunek : Pedagogika opiekuńczo-wychowawcza z elementami psychologii.
3. Stopień nauczyciela mianowanego(30.08.2013)

Wstęp

Czas trwania stażu był dla mnie okresem intensywnej pracy nad sprostaniem wymaganiom, jakie założyłam sobie i zawarłam w planie rozwoju zawodowego. To także czas wielu zmian w moim życiu i własnego rozwoju–jako nauczyciela/wychowawcy i jako człowieka. Przez 2 lata i 9 miesięcy pogłębiałam wiedzę i umiejętności dydaktyczno -wychowawcze oraz opiekuńcze, doskonaliłam znajomość prawa oświatowego w zakresie funkcjonowania szkoły oraz aktywnie uczestniczyłam w realizacji zadań ogólnoszkolnych, edukacyjnych, wychowawczych i opiekuńczych. Przez cały okres stażu dbałam o to, aby realizacja mojego planu przebiegała zgodnie z założonymi celami i potrzebami placówki, uwzględniała zgodność planowanych działań z dokumentacją. Rozpoczęłam doskonalenie swojej wiedzy i umiejętności, wierząc, że wzbogaci to moje umiejętności pedagogiczne, podniesie efektywność moich działań edukacyjnych, a w konsekwencji posłuży podniesieniu jakości mojej pracy, a przez to pracy szkoły. Celem moich działań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych od początku pracy zawodowej, a także
w czasie stażu był i jest wszechstronny rozwój dzieci i przygotowanie ich do sprawnego funkcjonowania we współczesnym świecie. W sprawozdaniu pragnę wykazać, że osiągnęłam zamierzone cele, a czas przeznaczony na realizację zadań nie był daremny, ale będzie owocował w dalszej pracy z uczniami i wychowankami. W okresie stażu podejmowałam działania zmierzające do realizacji planu rozwoju zawodowego. Z chwilą rozpoczęcia stażu zadbałam o jego właściwą organizację: zapoznałam się z procedurą awansu zawodowego, przygotowałam plan rozwoju zawodowego, który został zatwierdzony przez dyrektora. Plan rozwoju zawodowego opracowałam w oparciu o Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego, założenia Statutu Szkoły, Programu Wychowawczo- Profilaktycznego, a także biorąc pod uwagę potrzeby i oczekiwania uczniów, rodziców i współpracowników. Starałam się, by uwzględniał on specyfikę i potrzeby szkoły, a jednocześnie mobilizował mnie do coraz aktywniejszej pracy jeszcze bardziej skutecznego oddziaływania na uczniów
i wychowanków.

§ 8 ust. 2 pkt 1
Uzyskanie pozytywnych efektów w pracy dydaktycznej, wychowawczej lub opiekuńczej na skutek wdrożenia działań mających na celu doskonalenie pracy własnej i podniesienie jakości pracy szkoły.

I. Organizacja i doskonalenie własnego warsztatu pracy.

Analizowałam dokumenty prawa oświatowego dotyczącego awansu zawodowego nauczyciela, co pomogło mi sformułować wniosek o rozpoczęcie stażu oraz opracować plan rozwoju zawodowego. W znacznym stopniu powiększyłam zaplecze samodzielnie przygotowanych pomocy dydaktycznych oraz własną biblioteczkę przedmiotową. Tworzyłam plany zajęć opiekuńczo- wychowawczych, wzbogacając je o nowe, ciekawe metody i formy.

Efekty:
• nabywanie umiejętności organizacyjnych,
• wzbogacenie własnej biblioteczki przedmiotowej ,
• doskonalenie umiejętności planowania własnej pracy,
• zaakceptowany wniosek o rozpoczęcie stażu oraz Projekt planu rozwoju zawodowego na nauczyciela dyplomowanego.

II. Doskonalenie zawodowe.

Doskonaliłam swój warsztat pracy poprzez uczestnictwo w różnych formach wewnątrzszkolnego i zewnątrzszkolnego doskonalenia zawodowego. Udział w nich pozwolił mi poszerzyć swoją wiedzę i umiejętności, podniósł moje kompetencje jako wychowawcy. Uczestniczyłam w następujących szkoleniach:

1.Cyberprzemoc- celem szkolenia było nabycie umiejętności umożliwiających rozpoznawanie ofiar cyberprzemocy oraz pozyskanie niezbędnych informacji do stworzenia programu profilaktyczno-wychowawczego. Wskazanie możliwości działań profilaktycznych.

2. Ochrona danych osobowych w szkole w świetle RODO-poznanie praktycznego aspektu związanego z przetwarzaniem danych osobowych na nowych zasadach .

3.Wsparcie ucznia z objawami depresyjnymi- szkolenie miało na celu uświadomienie nauczycieli czym jest depresja, jak ją rozpoznać u młodych ludzi i jak rozmawiać z uczniami, u których podejrzewa się chorobę. W dzisiejszych czasach taka wiedza jest niezbędna
w pracy dobrego pedagoga, aby mógł jak najszybciej prawidłowo zareagować, rozpoznać
i pokierować młodym człowiekiem, który jest zagrożony chorobą i potrzebuje często fachowej pomocy psychologicznej.
Efekty:
• stworzenie wraz z wybranymi nauczycielami programu profilaktyczno- wychowawczego szkoły,
• poznanie i wprowadzenie ciekawych rozwiązań wychowawczych,
• wymiana doświadczeń z innymi nauczycielami w czasie szkoleń,
• poszerzenie wiedzy i umiejętności rozpoznawania zagrożeń, na które narażona jest współczesna młodzież,
• znajomość prawa obowiązującego w zakresie ochrony danych osobowych,
• lepsze rozumienie stanów emocjonalnych młodych ludzi, większa czujność na zagrożenie depresją wychowanków.

III. Samokształcenie.

1. Wiedząc jak ważny jest sposób przekazywania wiedzy młodym ludziom, wykorzystywałam metody aktywizujące w procesie edukacyjnym. Wśród wielu możliwości metod i form pracy z młodzieżą, starałam się dobierać taką metodę, która miała być w moim założeniu najbardziej efektowna dla określonej grupy wychowanków. Według mnie duże znaczenie wśród wszystkich metod mają te, które dostarczają człowiekowi możliwości przeżywania podczas nauczania oraz te, które pozwolą na sprawdzenie się
w jakiejś dziedzinie poprzez działanie, aktywność własną. Metody, które stosowałam powinny były ponadto rozwijać samodzielność i kreatywność wychowanków. Uczyć ich komunikacji z innymi ludźmi, rozwijać w nich empatię, a także kształtować umiejętności samokształcące. Do najczęściej wykorzystywanych przeze mnie metod należały; burza mózgów, kula śniegowa, mapa myśli, które mają na celu naukę analizowania, definiowania. Uczą także elementów dyskusji, wyrażania własnej opinii, oraz przyjmowania rozumienia różnych punktów widzenia. W swojej pracy korzystam również z metod przyspieszonego uczenia np. z łańcuchowej metody skojarzeń oraz metod dyskusyjnych, do których należy debata za i przeciw. Podczas zajęć wychowawczych w internacie ciekawym rozwiązaniem okazały się metody pozwalające wychowankom na podjęcie pewnych planów, organizację jakichś wydarzeń. Na zajęciach młodzież tworzyła np. plany jak zorganizować wymarzoną podróż czy zorganizować własny wieczorek poetycki. Pomysły, które stosowałam w swojej pracy pozwalały rozwijać w młodych ludziach siłę wyobraźni i zachęcały do marzeń. Metody stosowane w tym celu to np. gwiazda pytań, planowanie przyszłości.
O efektywności nauczania metodami aktywizującymi decyduje nie tylko przygotowanie merytoryczne nauczyciela, ale także kontakty jakie ma ze swoimi uczniami. Będąc tego świadomą, starałam się stworzyć przyjazną atmosferę podczas zajęć zarówno dydaktycznych, jak i wychowawczych. Na skuteczność metod wpływ ma także to,
z kim nauczyciel pracuje, czyli predyspozycje i indywidualne cechy uczniów. Uczeń staje się aktywny, gdy proponowane mu formy zajęć są atrakcyjne dla niego, gdy zgodne są z jego zainteresowaniami. Kiedy ma poczucie, że w sposób bezpieczny, bez narażenia na odrzucenie i kpiny może się zachowywać i wypowiadać w grupie. Gdy może bez skrępowania realizować własne pomysły, odczuwać przy tym napięcie emocjonalne, w tym także uczucie sukcesu. Według mnie bardzo ważna dla aktywności młodego człowieka jest także zachęta ze strony nauczyciela, wytworzenie u niego siły motywacji. Istotną kwestią jest również to, by określić cel stosunkowo bliski dla ucznia/wychowanka. By widział on realne szanse osiągnięcia go. Gdy bowiem cel będzie zbyt odległy, nie wyzwolimy w człowieku pożądanej aktywności. Niezbędnym elementem oceny, o której nauczyciel musi pamiętać jest w tym wypadku docenienie wkładu pracy, nie zaś efektu, który niekiedy może być różny od poświęcenia jakie uczeń włożył w wykonanie zadania. Tego nauczyło mnie doświadczenie zawodowe w trakcie trwania stażu, jak i w ciągu kilkunastu lat pracy w zawodzie nauczyciela, wychowawcy, logopedy.

Efekty:
• zwiększenie skuteczności nauczania i uczenia się, co przekłada się na lepsze wyniki osiągnięć szkolnych,
• możliwości motywowania uczniów do działania,
• rozwijanie twórczego myślenia, kreatywności uczniów/wychowanków oraz własnej,
• integracja wiedzy różnych przedmiotów,
• umiejętność współpracy i komunikacji w grupie,
• umiejętność organizowania pracy własnej i innych,
• rozbudzanie zainteresowań młodych ludzi,
• unikanie rutyny w pracy z młodzieżą,
• wzrost jakości mojej pracy dydaktycznej i wychowawczej,
• podniesienie motywacji do doskonalenia własnego warsztatu pracy.

2.Przez cały okres stażu rozbudowywałam swój warsztat pracy. Czytałam literaturę psychologiczną i pedagogiczną, w efekcie czego pogłębiałam swoją wiedzę z zakresu rozwoju i wychowania oraz poznawałam różne metody pracy z uczniem/wychowankiem. Bardzo uważnie obserwowałam swoich podopiecznych i dostosowywałam metody pracy do ich potrzeb. Pozycje książkowe, które mnie najbardziej zainteresowały i mogę wykorzystać
w swojej pracy, to;
- „Jak towarzyszyć uczniom w rozwoju społeczno – zawodowym? : gry szkoleniowe
i scenariusze zajęć do pracy z młodzieżą” - Iwona Kania, Wyd. Delfin, Warszawa 2010 - Publikacja pomogła mi w działaniach dotyczących pomocy uczniom w procesie rozwoju, istotnych z punktu widzenia rynku pracy, kompetencji społecznych oraz przygotowaniu uczniów do samodzielnego projektowania własnej kariery edukacyjnej i zawodowej.

-„Nauczyciel a uczeń z ADHD” -Wanda Baranowska, Oficyna Wydaw. Impuls, Kraków 2010 - sięgnęłam po tę pozycję książkową, zainteresowana pojęciem ADHD, gdyż jest najczęściej rozpoznawanym zaburzeniem rozwojowym u dzieci i młodzieży. Zależało mi, aby umiejętnie rozpoznawać dzieci z podobnymi problemami, na przykład nadpobudliwości, zaburzeniami uwagi i koncentracji oraz odpowiednio im pomóc, a przede wszystkim lepiej zrozumieć z czym się zmagają. Często się zdarza, że dzieci z ADHD są stereotypowo oceniane, jako „nieprzystosowane społecznie” i jednocześnie przypisuje się im intencjonalność działania.
Książka uwrażliwiła mnie na typowe błędy popełniane przez pedagogów w pracy z uczniami z tym zaburzeniem, a także wskazała jakie modyfikacje wprowadzić w swoich działaniach, aby wygenerować określone zachowania tych uczniów. Po zapoznaniu się z treścią książki nabyłam wiedzę niezbędną do ustalenia obiektywnych źródeł oceniania uczniów z ADHD. Odnalazłam i wykorzystałam wskazówki do zmiany niepożądanych, choć niezamierzonych, osobistych nastawień.

-„Wychowanie personalistyczne”, red. Franciszek Adamski, Wyd. WAM, Kraków 2005- Sięgnęłam po tę książkę, ponieważ jest zbiorem artykułów naukowych, napisanych przez znanych polskich pedagogów, m. in. Franciszka Adamskiego, Tadeusza Gadacza, czy Stefana Kunowskiego, którzy poruszają tematy szczególnie ważne w pracy z drugim człowiekiem – godność osoby, jego natura i wychowanie. Rozważania autorów prowadzone są w duchu personalizmu chrześcijańskiego, który w centrum stawia dobro i rozwój osoby ludzkiej,
i uznaje, że bez określonej koncepcji człowieka, etyki, systemu wartości, jak również bez wychowania do wartości, poszanowania godności ludzkiej, dążenia do piękna, dobra i prawdy trudno osiągnąć osobiste zadowolenie, szczęście i sukces życiowy- a to przecież często są cele nadrzędne w pracy nauczyciela/wychowawcy. Dzięki autorom artykułów zrozumiałam jaką wartość ma proponowane wychowanie personalistyczne, gdzie godność osoby ludzkiej, jest fundamentem wychowania, które powinno być zarazem swoistym spotkaniem osób. Szczególnie zainteresowało mnie „wychowanie” jako spotkanie osób widziane „w optyce bycia”, które Tadeusz Gadacz ujmuje jako spotkanie wychowanka z „wychowawcą wychowującym”, który jest mistrzem. Przeciwieństwem tak rozumianego wychowania jest wychowanie ujęte w „optyce funkcjonowania”, gdy wychowawca jest funkcjonariuszem, jego autorytet oparty jest na władzy i na prawie porządku, a jego relacja do wychowanka jest relacją siły i moralności opartej na przymusie. W swojej pracy wychowawczej zapragnęłam być „wychowawcą wychowującym” nie zaś funkcjonariuszem, wypełniającym jedynie swoje obowiązki, natomiast pojęcie „wychowania” w moim rozumieniu nierozłącznie kojarzy się
z kształtowaniem osoby ludzkiej w kierunku jej celu ostatecznego, a równocześnie dla dobra społeczeństwa przez harmonijny rozwój wrodzonych właściwości fizycznych, moralnych i intelektualnych.

-„Psyche i edukacja”, Bernie Neville, Wyd. WAM, Kraków 2009 – książka należy do najważniejszych pozycji światowej literatury pedagogicznej ostatnich dziesięcioleci, dlatego znalazła się w mojej biblioteczce jako pozycja obowiązkowa. To dzieło o pośrednim uczeniu się, sugestii, transie, psychodramie, relaksacji, treningu autogennym, które nie są substytutem "prawdziwego nauczania", lecz pewnego rodzaju strategiami i technikami wnoszącymi istotny wkład w dydaktykę, które często wykorzystuję w swojej pracy. Bernie Neville, znany australijski pedagog, psycholog i psychoterapeuta, opierając się przede wszystkim na myśli Carla Junga i Jamesa Hillmana przyjmuje, że Psyche i inne mityczne bóstwa stanowią personifikację sposobów postrzegania świata, myślenia i odczuwania – wiedza ta pozwoliła mi zupełnie inaczej spojrzeć na kwestie wychowawcze, ułatwić zrozumienie drugiego człowieka,
jego potrzeby, uczucia i działania.

3.Dodatkowym źródłem wiedzy z zakresu dydaktyki oraz obszaru pracy wychowawczej były dla mnie publikacje na stronach internetowych oraz w czasopismach m.in. Nowa Szkoła, Dyrektor Szkoły. Prace traktują o roli wychowawcy w szkole, potrzebach wychowanków, ale również o problemach wychowawczych. Do najczęstszych zaliczyć należy opuszczanie zajęć
i wagarowanie. Opisują one przyczyny odmowy chodzenia do szkoły, strategie postępowania w takich przypadkach, metody rozwiązywania problemów oraz mówią o tym jak ułatwić proces powrotu dziecka do szkoły. Zdobytą wiedzę wykorzystuję w mojej pracy wychowawczej oraz na zajęciach wychowawczych, dzięki temu są oceniane jako ciekawsze
i twórcze. Na bieżąco śledzę postępy w nauce i frekwencję moich wychowanków, w razie potrzeby od razu zaradzam pojawiającym się problemom. Staram się być nauczycielem otwartym na potrzeby uczniów, oczekiwania rodziców, internatu i szkoły.

Efekty:
• doskonalenie metod pracy,
• poszerzenie wiedzy o nowe publikacje,
• urozmaicenie zajęć wychowawczych,
• wzrost jakości mojej pracy dydaktycznej i wychowawczej,
• bogatsza własna biblioteczka o nowe pozycje książkowe,
• podniesienie motywacji do doskonalenia własnego warsztatu pracy,
• unikanie rutyny.
IV. Praca nad integracją zespołu wychowanków. Kształtowanie prawidłowych relacji koleżeńskich, postaw społecznych i patriotycznych.

1. Współorganizowałam i przeprowadzałam wybory do Młodzieżowej Rady Internatu - tworzyłam warunki do rozwijania samorządności wychowanków, partnerstwa
i współodpowiedzialności za funkcjonowanie placówki. Uczyłam młodzież w jaki sposób przebiegają demokratyczne wybory, jakie są ich podstawowe zasady: tajność, powszechność, bezpośredniości i równości.

2. Inspirowałam wychowanków do wspólnego opracowywania planów działalności kulturalno-oświatowej, sportowej, porządkowej i wystroju internatu. Mieli oni wpływ na tworzenie scenariuszy uroczystości w internacie. Uczyli się planowania własnej aktywności fizycznej, angażując się w różne sporty; tenis stołowy, piłka nożna czy biegi. Planowali również prace porządkowe w internacie i wokół niego oraz mogli angażować się w wystrój internatu, biorąc pod uwagę pory roku i okoliczności. Takie działania miały na celu naukę samorządności wśród wychowanków, brania odpowiedzialności za wspólne działania, ale również autodyscyplinę.

3.Organizowałam ogniska integracyjne, które były okazją do wzajemnego poznania się wychowanków; nawiązania bliższych kontaktów w ramach nowej grupy wychowawczej; budowania wzajemnego zaufania, zachęty i wsparcia; kształtowania umiejętności komunikacji; integracji na poziomie wychowanek - wychowanek, wychowanek – wychowawca; uczenia się wykonywania czynności takich jak: zbieranie drewna, zapalanie ogniska, pieczenia kiełbasek.

4. W ramach podtrzymywania kontaktów z absolwentami współorganizowałam ogniska pożegnalne dla wychowanków kończących szkołę oraz przygotowywałam dla nich pamiątkowe dyplomy. Spotkania te służą również podtrzymaniu tradycji internatu, utrwaleniu więzi koleżeńskich i przyjacielskich.

5. Zachęcałam wychowanków do aktywnego uczestnictwa w przygotowywaniu imprez, takich jak mikołajki, andrzejki, wieczór wigilijny, walentynki, itp. Każdy człowiek od najmłodszych lat i w ciągu całego życia pozostaje w najrozmaitszych związkach i kontaktach z innymi ludźmi. Od najmłodszych też lat świadczy na ich rzecz różne usługi. Robi to gorliwie i chętnie, z własnej inicjatywy, lub niechętnie i opieszale pod przymusem. Zależało mi na tym, aby prace wykonywane były nie tylko pod kontrolą, ale samodzielnie, z własnej inicjatywy, aby wychowankowie wykazywali aktywność społeczną. Praca przy organizowaniu imprez i uroczystości, z natury rzeczy, wyzwala aktywność uczniów. Jednak, aby osiągnąć jak najlepsze efekty wychowawcze, kierowałam się podczas wykonywania poszczególnych zadań zainteresowaniami uczniów. Jest to bowiem konieczne dla osiągnięcia pełnego zaangażowania młodych ludzi. Zainteresowanie wychowanków organizacją różnorodnych imprez i uroczystości stwarzało doskonałą okazję i możliwość skierowania ich aktywności ku treściom pożądanym. Formy te dostarczały też cennych kontaktów wynikających ze wspólnego zaangażowania, poszerzały też zakres doświadczeń społecznych. Ponadto prace związane z organizacją imprez i uroczystości uczyły młodzież planowania i realizowania projektów. Dawały możliwość zwrócenia na siebie uwagi, poczucie bezpieczeństwa i siły, tworzyły więzi między wychowankami.
Dodatkowo poprzez organizację imprez i uroczystości w internacie kultywowałam obrzędy i tradycje naszego narodu, które spełniają szczególną funkcję w życiu społecznym: wyrażają symboliczne poczucie wspólnoty; służą integrowaniu ludzi; podkreślają oraz uwypuklają znaczenie ważnych momentów w życiu człowieka i grup społecznych; zaspokajają wiele różnorodnych potrzeb psychologicznych i społecznych np.: dostarczanie wzruszeń emocjonalnych, dają człowiekowi poczucie stabilizacji i afirmują jego życie; regulują współżycie pomiędzy poszczególnymi ludźmi; stanowią jedną z form edukacji młodego pokolenia. Dlatego tak istotne jest w pracy wychowawcy internatu kultywowanie tradycji, obchodzenie ważnych świąt także w społeczności internackiej i uczenie tego młodego pokolenia. Było to dla mnie jednym z priorytetów w mojej pracy.

6.Współorganizowałam zajęcia kulinarne, w trakcie których młodzież poznawała przepisy tradycyjne jak i te najnowsze. Sprawowałam opiekę podczas organizacji zajęć, pieczenia ciasteczek oraz prac porządkowych w kuchni internatu. Następnie młodzież częstowała własnoręcznie wykonanymi wypiekami pozostałych kolegów i koleżanki z internatu.
W efekcie młodzież uczyła się współdziałania ze sobą we wspólnej inicjatywie oraz jak aktywnie wykorzystać czas wolny. Nabywała nowych umiejętności i rozwijała zainteresowania kulinarne.

7.Organizowałam konkurs czystości. Celem konkursu było nie tylko utrzymanie czystości w pokojach, ale także wyrobienie nawyku systematycznej dbałości o ład i porządek, a także solidarnej odpowiedzialności za utrzymanie czystości.

Efekty:
• nabywanie nowych kompetencji przez uczniów/wychowanków,
• kształtowanie postaw obywatelskich,
• nauka samorządności młodzieży jako samodzielnego i świadomego kierowania swoim postępowaniem, autodyscyplina,
• nawiązywanie bliższych relacji w ramach grup wychowawczych,
• kształtowanie umiejętności komunikacji i współdziałania,
• aktywne uczestnictwo wychowanków w planowaniu i organizowaniu uroczystości oraz imprez internackich i szkolnych,
• podtrzymywanie i kultywowanie tradycji internatu,
• rozwijanie i doskonalenie komunikacji – przełamanie barier językowych,
• poznawanie tradycji i obyczajów różnych kultur narodowych,
• utrwalenie więzi koleżeńskich pomiędzy wychowankami oraz nawiązanie nowych znajomości,
• umiejętne planowanie i aktywne wykorzystywanie przez młodzież czasu wolnego,
• rozwijanie nowych zainteresowań i pasji wśród wychowanków, odkrywanie talentów,
• dbanie o porządek i czystość internatu przez wychowanków,
• wyrobienie nawyku systematycznej dbałości o ład w pokojach mieszkalnych internatu,
• współpraca uczniów i wychowawców,
• kształtowanie postaw twórczych,
• kształtowanie poczucia solidarności i współodpowiedzialności.

V. Prowadzenie zajęć profilaktycznych dla młodzieży.

Przeprowadzałam zajęcia profilaktyczne dla młodzieży m.in.:
-„Mówimy NIE nałogom”,
-„Żyjemy zdrowo”,
-„Wiem, co jem”,
-„Internet, świadome używanie”
- „Co to znaczy być asertywnym”.
Wychowanie i profilaktyka są to procesy współistniejące i uzupełniające się nawzajem. Przyjmując wychowanie jako prowadzenie dziecka do rozpoznania i wyboru dobra, profilaktyka będzie zabezpieczeniem go przed złem. Profilaktyka jest więc uzupełnieniem i poszerzeniem działań wychowawczych. Głównym celem profilaktyki szkolnej i internackiej jest chronienie uczniów przed zagrożeniami. W związku z tym, celami pierwszorzędowej profilaktyki szkolnej są działania skupiające się na osłabieniu czynników ryzyka i wzmacnianiu czynników chroniących. Bardziej szczegółowe cele zajęć profilaktycznych w internacie, które założyłam były następujące;
1. Doskonalenie umiejętności psychologicznych i społecznych – komunikacja interpersonalna:
- wzmacnianie więzi międzyludzkich w grupie jako istotnego czynnika chroniącego przed ryzykownym zachowaniem – integracja,
- wzmacnianie pozytywnego obrazu samego siebie,
- kształtowanie dobrych relacji interpersonalnych między wychowankami a wychowawcami, personelem - rozwijanie postawy szacunku, zaufania, wzajemnej akceptacji,
- wskazywanie pożądanych wzorów zachowań.
2. Uświadomienie szkodliwości stosowania używek:
- dostarczenie wiedzy o środkach uzależniających: narkotykach, nikotynie, alkoholu oraz zagrożeniach towarzyszących ich zażywaniu,
- kształtowanie umiejętności troski o własne bezpieczeństwo w relacjach z innymi – asertywna odmowa.
3. Rozumienie własnych emocji:
- zapobieganie i przeciwdziałanie różnym formom agresji.
4. Promocja zdrowego stylu życia, organizacja czasu wolnego – osłabianie czynników ryzyka, wzmacnianie czynników chroniących młodzież przed zaburzonymi zachowaniami:
- kształtowanie w wychowankach postaw prospołecznych i prozdrowotnych (odpowiedzialności za własne zdrowie),
- rozwijanie pozytywnych uczuć i wrażliwości na drugiego człowieka, empatii wobec osób niepełnosprawnych,
- zapoznawanie z alternatywnymi do używek sposobami spędzania czasu wolnego.

Efekty:
• zmniejszenie ilości i częstotliwości palenia papierosów oraz używania alkoholu przez młodzież,
• upowszechnianie postaw abstynenckich,
• poprawa stosunków interpersonalnych w grupie, lepsza komunikacja,
• nabycie umiejętności asertywnych,
• poprawa obrazu samego siebie, świadomość swoich mocnych stron,
• nabycie umiejętności bezpiecznego odreagowywania napięć emocjonalnych, radzenie sobie ze stresem,
• aktywność w działaniu na rzecz zdrowia własnego i innych.

VI. Prowadzenie dokumentacji.

Rzetelnie prowadziłam dokumentację internatu; Dziennik obecności wychowanków podczas nauki własnej w godz. 15-18, oraz Dziennik obecności wychowanków w godz. 22-6, Dziennik zajęć wychowawczych, Karty informacyjne mieszkańców internatu, Rejestr wyjść młodzieży, Ewidencja przyjazdów wychowanków do internatu, Zeszyt problemów wychowawczych młodzieży, Zeszyt przekazania zmiany.

Efekty:
• prowadzenie dokumentacji zgodnie z przepisami,
• współpraca pomiędzy wychowawcami; przekazywanie niezbędnych informacji związanych z funkcjonowaniem internatu,
• wspólne rozwiązywanie problemów wychowawczych,
• nabywanie umiejętności pracy zespołowej,
• planowanie pracy wychowawczej,
• właściwe wykorzystanie czasu przez wychowanków, przestrzeganie regulaminu
i zasad panujących w internacie.

VII. Prace organizacyjne i porządkowe.

W czasie odbywania mojego stażu Internat ZS przechodził generalny remont i na okres dwóch lat musieliśmy przenieść się do innego lokalu. Bardzo aktywnie zaangażowałam się w tę przeprowadzkę, jak również w prace organizacyjne i porządkowe związane
z wprowadzeniem się do wyremontowanego internatu.

Efekty :
• wspólna praca wychowawców na rzecz internatu,
• tworzenie wspólnego, przyjaznego stanowiska pracy,
• dekorowanie internatu,
• zapewnienie atrakcyjnych warunków bytowych i przyjaznego otoczenia dla młodzieży,
• integracja zespołu wychowawców, a poprzez to podniesienie jakości pracy szkoły,
• podniesienie standardów Internatu w środowisku lokalnym, co przekłada się na większy nabór młodzieży szkolnej.

VIII. Praca w zespołach zadaniowych i komisjach.

1.Brałam udział w pracach Komisji, której zadaniem było opracowanie wskaźników oceny pracy nauczyciela w ZS w Lubaczowie. Do 1 września 2018 r. należało przygotować wewnątrzszkolny regulamin oceny pracy nauczycieli, który miał określić wskaźniki oceny pracy dopasowując je -z uwzględnieniem specyfiki danej placówki - do kryteriów ustalonych w nowym rozporządzeniu. Zostałam powołana przez Dyrektora ZS do pracy w zespole opracowującym owe kryteria. W pierwszej kolejności zapoznaliśmy się
z procedurami tworzenia, a następnie opracowaliśmy regulamin oceny pracy nauczycieli, który odnosi się do poziomu spełniania wszystkich kryteriów oceny pracy nauczycieli na poszczególnych stopniach awansu zawodowego, określonych w rozporządzeniu oraz uwzględnia specyfikę pracy w szkole. Następnie dokonaliśmy jeszcze raz szczegółowej analizy kryteriów w nim zawartych. Kolejnym krokiem było przedstawienie regulaminu Radzie Pedagogicznej. Pomimo iż opinia RP nie była wiążąca, jednakże niezbędne było jej zasięgnięcie.
Regulamin zaczął obowiązywać od 1 września 2018 r. Treść regulaminu została udostępniona nauczycielom na stronie internetowej szkoły.

Efekty:
• stworzenie wraz z wybranymi nauczycielami Regulaminu oceny pracy nauczycieli,
• podejmowanie wspólnych działań przez nauczycieli, a przez to podniesienie jakości pracy szkoły.

2. Współdziałałam z nauczycielami, wychowawcami klas oraz pedagogiem
w rozwiązywaniu trudności wychowawczych i sytuacji kryzysowych. Współpraca obejmowała: wymianę informacji o uczniach; planowanie pracy wychowawczej; określenie potrzeb uczniów; rozwiązywanie pojawiających się problemów edukacyjnych oraz wychowawczych.
Współtworzyłam wraz z pedagogiem i wybranymi do tego zadania nauczycielami Program wychowawczo- profilaktyczny ZS. Każda szkoła świadoma skutecznego wychowania musi opracować własny i niepowtarzalny program wychowawczy wynikający ze znajomości środowiska, diagnozy problemów wychowawczych i oczekiwań rodziców, ponieważ wychowanie jest skuteczne wtedy, kiedy wszystkie działania są spójne. Przed przystąpieniem do pracy nad napisaniem programu zapoznaliśmy się z podstawami formalnoprawnymi oraz dostępną literaturą. Przeanalizowaliśmy istniejący program wychowawczy, program profilaktyki i dostępne w Internecie programy. Zdiagnozowaliśmy sytuację wychowawczą w szkole, przeprowadzając wywiady, następnie określiliśmy oczekiwania uczniów, rodziców i nauczycieli. Przeprowadziliśmy analizę uwarunkowań lokalnej społeczności oraz bilans zasobów szkolnych.

Efekty:
• dzielenie się własną wiedzą i doświadczeniem z innymi nauczycielami,
• podniesienie jakości pracy szkoły poprzez współtworzenie Programu wychowawczo -profilaktycznego ZS,
• pomoc wychowankom w różnych sytuacjach kryzysowych,
• rozwiązywanie problemów wychowawczych,
• analiza potrzeb uczniów/wychowanków,
• planowanie pracy wychowawczej,
• podnoszenie jakości pracy szkoły poprzez wspólne działania z pedagogami na rzecz pomocy uczniom.

§ 8 ust. 2 pkt 2
Wykorzystywanie w pracy technologii informacyjnej
i komunikacyjnej

I. Stosowanie techniki komputerowej w pracy pedagogicznej.
W swojej pracy na bieżąco korzystałam z komputera i Internetu między innymi tworząc pomoce dydaktyczne czy wyszukując materiały do zajęć. Korzystałam również
z programów multimedialnych. Komputer stał się bardzo pomocny w tworzeniu planów pracy, sprawozdań i scenariuszy zajęć. Często także wykorzystywałam komputer prowadząc zajęcia wychowawcze lub dydaktyczne.
Efekty:
• uatrakcyjnienie dodatkowych zajęć z języka polskiego oraz zajęć wychowawczych,
• podejmowanie dodatkowych działań przez uczniów,
• wykorzystanie komputera czy telefonu do przyjemnej nauki,
• wzbogacanie własnego warsztatu pracy.

II. Wykorzystywanie Internetu.
Wykorzystywałam technologię komputerową i informacyjną w zakresie pogłębiania własnej wiedzy i umiejętności. Starając się być na bieżąco ze wszystkimi nowościami
w dziedzinie szkolnictwa, śledzę przez cały czas strony internetowe, na których można znaleźć informacje dotyczące nauki, wychowania oraz awansu zawodowego nauczycieli. Strony te widnieją w moim komputerze jako „ulubione”. Często odwiedzane przeze mnie strony to: profesor.pl, awnas.net, men.gov.pl, OKE, CKE, KO. Internet umożliwił mi także kontakt z księgarniami wysyłkowymi różnych wydawnictw.
Efekty:
• podniesienie własnych kompetencji bez „wychodzenia z domu”,
• wymiana poglądów i doświadczeń,
• nieograniczony dostęp do artykułów, publikacji i zasobów Internetu.

III. Wykorzystanie technik komputerowych i informacyjnych.
1.Wykorzystywałam technologię komputerową i informacyjną w doskonaleniu warsztatu i metod pracy wychowawczej – opracowanie dokumentacji awansu, przygotowywanie środków dydaktycznych, tworzenie narzędzi ewaluacyjnych, scenariuszy, kart do głosowania, protokołów itp. Umiejętność posługiwania się technologią informacyjną wykorzystałam w opracowaniu dokumentacji załączonej do wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego w celu uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Tworzyłam też dokumentacje związaną z pełnieniem przeze mnie funkcji wychowawcy. Gromadziłam na komputerze niezbędne materiały i pomoce naukowe do pracy.
Efekty:
• pogłębienie znajomości obsługi komputera,
• przejrzysta i estetyczna dokumentacja szkolna,
• archiwizowanie tworzonych materiałów,
• tworzenie testów, ćwiczeń, materiałów informacyjnych oraz dokumentacji szkolnej,
• dzielenie się posiadanymi materiałami z innymi nauczycielami/wychowawcami,
• możliwość szybkiego docierania do potrzebnych informacji,
• wzbogacanie własnego warsztatu pracy.

2.W swojej pracy wykorzystywałam na co dzień dziennik elektroniczny firmy Vulcan, który służył do komunikowania się z rodzicami, uczniami, pozostałymi nauczycielami oraz zapewniał stały dostęp do informacji zamieszczanych w dzienniku. Za pośrednictwem dziennika elektronicznego i poczty elektronicznej utrzymywałam kontakty z dyrekcją szkoły, administracją szkolną, z wydawnictwami szkolnymi, składałam zamówienia na publikacje książkowe.
Efekty:
• pogłębienie znajomości obsługi komputera,
• przejrzysta i estetyczna dokumentacja szkolna,
• archiwizowanie tworzonych materiałów,
• stały dostęp do informacji o postępach w nauce, frekwencji i zachowaniu dzieci.
• usprawnienie kontaktów i pracy z uczniami,
• usprawnienie kontaktów z rodzicami,
• usprawnienie pracy z innymi nauczycielami naszej szkoły,
• oszczędność czasu przy realizacji zadań.

§ 8 ust. 2 pkt 3
Umiejętność dzielenia się wiedzą i doświadczeniem z innymi nauczycielami, w tym przez prowadzenie otwartych zajęć,
w szczególności dla nauczycieli stażystów i nauczycieli kontraktowych, prowadzenie zajęć dla nauczycieli w ramach wewnątrzszkolnego doskonalenia zawodowego lub innych zajęć.

I. Wymiana doświadczeń i doskonalenie się w ramach zespołu wychowawców
i nauczycieli.

1.Aktywnie uczestniczyłam w pracach zespołu wychowawców, którego głównymi zadaniami było;
- opracowanie planu pracy opiekuńczo- wychowawczej Internatu, w tym zadania organizacyjne i ogólnowychowawcze oraz profilaktyka wychowawcza;
-organizacja życia w internacie,
-stała kontrola frekwencji szkolnej i osiągniętych wyników nauczania wychowanków,
-promocja zdrowia i działania profilaktyczne,
-właściwa organizacja czasu wolnego wychowanka,
-upowszechnianie zasad kultury osobistej i dobrego wychowania,
-profilaktyka zachowań ryzykownych,
-przygotowanie do życia społecznego i zawodowego,
-rozwijanie wychowania obywatelskiego i patriotycznego,
-edukacja medialna,
-kształtowanie postaw ekologicznych.
Na bieżąco Zespół Wychowawców starał się rozwiązywać sprawy problemowe, dokonywać bieżącej analizy sytuacji wychowawczej w internacie poprzez gromadzenie informacji dotyczących uczniów przejawiających niewłaściwe zachowanie w środowisku internackim
i szkolnym oraz omawiać trudne sytuacje wychowawcze zaistniałe w internacie i opracować odpowiedni sposób ich rozwiązania.

Efekty:
• stworzenie planu pracy opiekuńczo- wychowawczej Internatu ZS,
• wspólna praca zespołu wychowawców, co ma ogromny wpływ na podniesienie jakości pracy szkoły,
• analiza sytuacji wychowawczych, spraw problemowych w internacie,
• wspólne podejmowanie działań w celu eliminacji sytuacji problemowych,
• organizacja życia w internacie,
• dbanie o odpowiednie wykorzystywanie czasu wolnego i czasu na naukę własną przez wychowanków,
• dbanie o odpowiednią frekwencję szkolną i przygotowanie do zajęć lekcyjnych młodzieży,
• podejmowane wspólnie z innymi wychowawcami zadania profilaktyczne,
• propagowanie postaw społecznych, patriotycznych i ekologicznych wśród wychowanków,
• nauka dobrego wychowania i kultury osobistej.

2.W trakcie odbywania stażu w ramach wymiany doświadczeń uczestniczyłam
w lekcjach otwartych prowadzonych przez innych nauczycieli i wychowawców. Jako młody nauczyciel zawsze mogłam liczyć na pomoc i wsparcie starszych i bardziej wykwalifikowanych nauczycieli i wychowawców, dlatego poprzez udział w zajęciach otwartych chciałam podzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem. Była to dobra okazja do zweryfikowania metod i form pracy własnej. Ponadto podniosłam własny autorytet poprzez zaprezentowanie dobrze przygotowanych zajęć. Włączałam innych wychowawców internatu w działania na rzecz całej grupy wychowawczej w zakresie przygotowania uroczystości, imprez. Prowadziłam zajęcia otwarte, które obserwowane były przez innych wychowawców. Przygotowując zajęcia zawsze poszukiwałam pomysłów na uatrakcyjnienie procesu wychowawczego i dydaktycznego. Podczas zajęć starałam się wykorzystywać ciekawe metody angażujące uczniów w atrakcyjne zadania. Do każdej lekcji otwartej sporządzałam konspekt, a po jej przeprowadzeniu organizowałam spotkanie, w czasie którego lekcja była omówiona w gronie osób w niej uczestniczących. Celem tych zajęć było dzielenie się wiedzą, wymiana spostrzeżeń i doświadczeń oraz rozwijanie wzajemnej współpracy, a wnioski stawały się wskazówką do dalszej pracy. Osobiście uważam, że każde prawidłowo zaplanowane i przeprowadzone zajęcia są sukcesem nauczyciela/wychowawcy, dają poczucie dobrze spełnionego obowiązku wobec uczniów i siebie.
Efekty:
• udostępnianie materiałów użytych przeze mnie na lekcjach otwartych innym nauczycielom,
• samoocena własnej pracy,
• uatrakcyjnienie zajęć z wychowankami,
• aktywne uczestnictwo młodzieży w zajęciach,
• podnoszenie własnych umiejętności i wdrażanie nowych metod i form pracy,
• podnoszenie jakości nauczania - dzielenie się wiedzą i doświadczeniem,
• udany przebieg zajęć był również motywacją dla moich wychowanków, uznanie obserwatorów stanowiło dla nich nagrodę.

3.Współpracowałam z nauczycielami i wychowawcami, często pomagając innym
w realizowaniu zadań i przedsięwzięć na terenie szkoły, na przykład w przygotowywaniu dekoracji na uroczystość z okazji DEN, Dni Otwartych szkoły czy też pomoc
w przygotowaniu spotkań w internacie z przedstawicielami straży pożarnej, policji, ratownictwa medycznego oraz z doradcą zawodowym. Wspólne działania bardzo integrują zespół wychowawców i nauczycieli zaangażowanych w realizację różnych przedsięwzięć, co ma bardzo korzystny wpływ na efekty wspólnej pracy, a także jednomyślność w kwestiach wychowawczych.
Praca wychowawców i nauczycieli polega na współpracy i wymianie doświadczeń, dlatego zadanie to wpisane jest w codzienne obowiązki. Ponadto, prowadzenie zajęć otwartych, wzajemna wymiana doświadczeń, podnosi samoocenę nauczyciela/wychowawcy
i wzmacnia jego motywację do dalszej pracy. Uczymy się ciągle od siebie czegoś nowego, opiekujemy młodszymi nauczycielami/wychowawcami, tego typu działalność prowadzi do lepszej integracji środowiska nauczycielskiego. Dzielenie się własnymi umiejętnościami, wiedzą oraz wspólne konsultacje przyczyniły się do podniesienia efektywności mojej pracy, dzięki temu podniosła się też jakość pracy szkoły.
Efekty:
• integracja zespołu wychowawców i nauczycieli poprzez wspólne działanie na rzecz szkoły i internatu,
• szybka pomoc uczniom/wychowankom w sytuacjach kryzysowych,
• samoocena i refleksja na temat własnej pracy,
• dzielenie się wiedzą i doświadczeniem z innymi, a przez to podniesienie jakości pracy szkoły.

§ 8 ust. 2 pkt 4 lit. a
Opracowanie i wdrożenie programu działań edukacyjnych , wychowawczych, opiekuńczych lub innych związanych z oświatą, pomocą społeczną lub postępowaniem w sprawach nieletnich.
I. Wspomaganie rozwoju ucznia.

1.Opracowałam program pomocy w nauce dla uczniów z Ukrainy mieszkających w internacie. Celem głównym programu było niwelowanie zaburzeń komunikacyjnych, związanych ze słabą znajomością języka polskiego oraz umożliwienie szybkiego
i efektywnego włączenia tych uczniów do polskiego systemu oświaty, wprowadzenie ułatwień w adaptacji ucznia do nowych warunków nauki, uzyskanie szybkiej i efektywnej nauki języka polskiego, w tym języka specjalistycznego, niezbędnego do aktywnego udziału w zajęciach z poszczególnych przedmiotów nauczania w istniejących w szkole klasach regularnych, a tym samym – pełne włączenie i zintegrowanie uczniów z polskim systemem oświaty. Ułatwienie uczniom z Ukrainy integracji w polskiej szkole, pomoc w nauce oraz stworzenie poczucia bezpieczeństwa w nowej sytuacji- były to priorytety w moim programie, w osiągnięciu których pomocne były następujące założenia:
• Kształtowanie pozytywnych postaw i tolerancji polskich uczniów wobec cudzoziemskich kolegów.
• Zachęcanie uczniów z Ukrainy do integrowania się z nowym środowiskiem:
- przybliżenie polskiej kultury i tradycji,
- włączenie do programu integracyjnego chętnych rodziców i uczniów.
• Szczególne uwrażliwienie wychowawców klas na obecność uczniów cudzoziemskich:
- włączenie chętnych polskich uczniów do pomocy cudzoziemcom w nauce i opanowaniu programu nauczania,
- umożliwienie udziału uczniom cudzoziemcom w dodatkowych lekcjach języka polskiego na terenie szkoły,
-propagowanie serdeczności, życzliwości i współpracy wśród uczniów i nauczycieli,
• Niezwłoczne reagowanie na każdy sygnał świadczący o naruszeniu poczucia bezpieczeństwa tych uczniów.
• Ścisła współpraca pomiędzy wychowawcami klas, wychowawcami w internacie
i pedagogiem szkolnym.
• Utrzymywanie stałego kontaktu wychowawców z rodzicami uczniów z Ukrainy.
Założyłam, że po zrealizowaniu programu każdy uczeń cudzoziemski;
- wie, gdzie ma szukać pomocy w sytuacjach problemowych;
- chętniej uczestniczy w lekcjach, odrabia prace domowe;
- nie przeszkadza w przebiegu lekcji i zajęć wychowawczych w internacie;
- zna swój plan lekcji i nie spóźnia się na zajęcia;
- uczestniczy we wszystkich lekcjach;
- zna i przestrzega zasad i norm panujących w szkole;
- bardziej angażuje się w działania ogólnoszkolne i klasowe.

Efekty:
• Niwelowanie zaburzeń komunikacyjnych związanych ze słabą znajomością języka polskiego,
• poszukiwanie nowych rozwiązań dydaktycznych i wychowawczych,
• wychowankowie z Ukrainy wiedzą, gdzie szukać pomocy w sytuacjach problemowych,
• poczucie bezpieczeństwa w nowych warunkach szkolnych,
• uczniowie z Ukrainy chętniej uczestniczą w lekcjach i przygotowują się do zajęć lekcyjnych,
• uczniowie znają swoje plany lekcyjne i nie spóźniają się na zajęcia,
• znajomość i przestrzeganie zasad i norm panujących w szkole i internacie przez uczniów cudzoziemskich,
• integracja młodzieży z różnych kręgów kulturowych,
• zaangażowanie polskiej młodzieży w łatwiejszą integrację w środowisko szkolne młodzieży z zagranicy,
• większe zaangażowanie w działania ogólnoszkolne uczniów z Ukrainy.

2.W trakcie trwania mojego stażu prowadziłam dodatkowe lekcje z języka polskiego dla uczniów, którzy przyjechali uczyć się do Polski z Ukrainy. Zajęcia odbywały się raz
w tygodni w wymiarze dwóch godzin.
Opracowałam cele ogólne zajęć wyrównawczych z języka polskiego, były to;
- wyrównywanie braków w opanowaniu podstawowych wiadomości z języka polskiego,
- motywowanie do samodzielnej pracy,
-dowartościowanie młodych ludzi, podniesienie ich samooceny poprzez, m.in. indywidualne podejście do każdego ucznia i przyjazne towarzyszenie mu w jego działaniach,
- kształcenie szeregu umiejętności niezbędnych do kontynuowania nauki.
Zajęcia prowadzone zgodnie z programem miały służyć uzupełnieniu i utrwaleniu wiedzy z języka polskiego ze szczególnym naciskiem na poprawność ortograficzno – interpunkcyjną w wypowiedziach pisemnych oraz swobodnemu komunikowaniu się w języku polskim. Celami bardziej szczegółowymi prowadzonych przeze mnie zajęć, były;
- kształcenie umiejętność poprawnego wypowiadania się w formie ustnej i pisemnej,
- doskonalenie umiejętność czytania ze zrozumieniem oraz techniki czytania głośnego,
-rozwijanie głośnego i cichego czytania,
-określanie tematu i głównej myśli tekstu,
- identyfikowanie nadawcy i odbiorcy wypowiedzi,
- identyfikowanie wypowiedzi jako tekstu informacyjnego, literackiego, reklamowego,
- rozpoznawanie form gatunkowych,
- odróżnianie zawartych w tekście informacji ważnych od drugorzędnych,
- wyszukiwanie w tekście informacji wyrażonych wprost i pośrednio,
- rozumienie dosłownego i przenośnego znaczenia wyrazów w wypowiedzi,
- wyciąganie wniosków wynikających z przesłanek zawartych w tekście,
- dostrzeganie relacji miedzy częściami składowymi wypowiedzi,
- doskonalenie korzystania z informacji zawartych w słowniku i encyklopedii,
- kształtowanie świadomości językowej w zakresie fonetyki, rozpoznawania podstawowych części mowy, części zdania, zdań pojedynczych, złożonych, równoważników zdań, form przypadków, liczb, osób, czasów, rodzajów gramatycznych, a także niewerbalnych środków komunikacji,
- nazywanie własnych reakcji czytelniczych,
- konfrontowanie sytuacji bohaterów z własnymi doświadczeniami,
- charakteryzowanie i ocenianie bohaterów,
- wyrażanie swojego stosunku do postaci,
- odróżnianie realizmu od fantastyki,
- rozpoznawanie w tekście literackim podstawowych środków poetyckich,
- rozpoznawanie podstawowych elementów wiersza,
- omawianie akcji, wyodrębnianie wątków, wydarzeń,
- wyodrębnianie elementów dzieła filmowego, telewizyjnego oraz widowiska teatralnego,
- wskazywanie cech charakterystycznych przekazów audiowizualnych,
- identyfikowanie podstawowych gatunków literackich,
- odczytywanie wartości pozytywnych i ich przeciwieństw,
- tworzenie spójnych tekstów na tematy poruszane na zajęciach,
- formułowanie pytań do tekstu,
- tworzenie wypowiedzi pisemnych w różnych formach gatunkowych,
- pisanie poprawne pod względem gramatycznym, stylistycznym, ortograficznym, interpunkcyjnym.
Zajęcia odbywały się w miłej, przyjaznej atmosferze. Zależało mi, żeby młodzież czuła, że pomimo barier językowych może swobodnie się wypowiadać, a wszelkie błędy językowe nie będą wyśmiane, lecz życzliwie skorygowane .
Założyłam, że w wyniku realizacji programu uczniowie:
- rozwiną sprawność uważnego słuchania, czytania głośnego i cichego oraz czytania ze zrozumieniem w języku polskim,
- rozwiną umiejętność rozumienia znaczeń dosłownych i prostych znaczeń przenośnych,
- rozwiną umiejętność poszukiwania wiadomości w różnych źródłach informacji, w tym
w słowniku i encyklopedii,
- nabędą umiejętność rozpoznawania różnych tekstów kultury,
- udoskonalą umiejętność wypowiadania się w mowie i w piśmie, respektując normy gramatyczne,
- utrwalą podstawowe zasady ortografii i interpunkcji i będą je stosować w praktyce,
- wzbogacą zasób słownictwa o otaczającym świecie,
- będą starać się samodzielnie zdobywać wiedzę,
- udoskonalą pracę w zespole,
- osiągną lepsze wyniki w nauce,
- uzupełnią braki w wiadomościach i umiejętnościach,
- przyswoją bieżący materiał,
- poprawią wyniki prac pisemnych,
- wdrożą się do samodzielnej i systematycznej pracy.

Efekty:
• bardziej efektywne przygotowanie uczniów do zajęć języka polskiego w szkole,
• lepsza znajomość języka polskiego przez uczniów obcokrajowców,
• motywowanie uczniów do samodzielnej i rzetelnej pracy na rzecz wyrównywania braków w opanowaniu podstawowych wiadomości z języka polskiego,
• uczenie współpracy i pomocy koleżeńskiej w nauce,
• dowartościowanie młodych ludzi, podniesienie ich samooceny,
• sukcesy szkolne w postaci lepszych wyników w nauce, promocji do klasy programowo wyższej,
• swobodne posługiwanie się językiem polskim w kontaktach z innymi,
• promocja szkoły w środowisku lokalnym uczniów z Ukrainy.

3.Organizowałam indywidualne zajęcia polonistyczne i logopedyczne dla wszystkich wychowanków internatu, a w szczególności dla uczniów z Ukrainy mających trudności
w wypowiadaniu się w języku polskim. Jako logopeda rozumiałam problemy młodzieży
z Ukrainy, wynikające z różnic między systemami fonetycznymi języka polskiego
i ukraińskiego. Najpopularniejsze błędy fonetyczne tych uczniów dotyczyły niepoprawnej wymowy głosek: l,ł,w,ę,ą. Często uczniowie mylili wymowę ł i w. Popełniali różne błędy
w odczycie i pisowni miękkości. Pracując indywidualnie z uczniami w pierwszej kolejności próbowałam wywołać głoski, które w języku ukraińskim nie występują, następnie utrwalić ich wymowę w nagłosie, śródgłosie i wygłosie. Kolejnym punktem pracy była automatyzacja danej głoski w wyrazach, zdaniach i mowie spontanicznej. Istotną techniką, która urozmaicała pracę z uczniem, były określone gry np. domina wyrażeniowe i leksykalne.
Bardzo często udzielałam także pomocy w nauce uczniom z Polski mieszkającym
w internacie, którzy potrzebowali takiego wsparcia. Najczęściej mieli oni trudności
z samodzielną interpretacją utworów lirycznych, niektórymi zagadnieniami z omawianych na lekcji lektur czy pracami pisemnymi. Zawsze starałam się wyjaśnić trudny dla ucznia temat
i odpowiednio zmotywować do dalsze samodzielnej pracy. Pomagałam także w nauce
z innych przedmiotów. Często udzielałam wychowankom pomocy w wyszukiwaniu informacji na zadany temat przy pomocy komputera oraz tworzeniu prezentacji.
Inicjowałam pomoc koleżeńską w nauce wśród wychowanków, w tym wspomaganie uczniów z trudnościami w nauce. Dbałam o to, aby zapewnić młodzieży jak najlepsze warunki do nauki, gdyż prawidłowa jej organizacja decyduje w poważnym stopniu o efektach dydaktycznych szkoły.

Efekty:
• diagnoza zaburzeń kompetencji i sprawności językowych uczniów,
• korygowanie i usprawnianie systemu fonetycznego języka u młodzieży z Ukrainy,
• lepsza komunikacja i sprawniejsze posługiwanie się językiem polskim przez uczniów z Ukrainy,
• wyrównywanie szans edukacyjnych,
• właściwa, skrupulatna diagnoza problemów edukacyjnych uczniów,
• usprawnienie techniki czytania i pisania,
• wdrażanie młodych ludzi do obcowania z literaturą i sztuką,
• wzmacnianie wiary we własne możliwości i kształtowanie pozytywnej samooceny,
• propagowanie wśród wychowanków wzajemnej pomocy w nauce,
• doskonalenie umiejętności uczniów, rzetelne przygotowanie uczniów do lekcji,
• osiąganie coraz lepszych wyników w nauce,
• poprawa ocen przez uczniów,
• motywowanie uczniów do samodzielnego zdobywania informacji,
• rozbudzanie w uczniach pasji do kształcenia w kierunku humanistycznym,
• poszerzanie działań dydaktycznych i wychowawczych szkoły,
• motywowanie do nauki poprzez indywidualne podejście do ucznia i jego problemów,
• objecie uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi specjalnym nadzorem pedagogicznym,
• kształtowanie pozytywnego wizerunku szkoły w środowisku jako placówki radzącej sobie z wyzwaniami pedagogicznymi,
• podniesienie jakości pracy szkoły poprzez sprostanie wymaganiom opieki i pracy dydaktycznej z uczniami z Ukrainy,
• uczenie młodzieży tolerancji i empatii w stosunku do uczniów z Ukrainy,
• lepsze rozpoznanie potrzeb oraz zainteresowań uczniów/wychowanków.

4.Organizowałam zajęcia artystyczne dla zdolnej młodzieży „Moja sztuka” – zajęcia rozwijające różne pasje. Zajęcia skupiały młodzież, która chciała rozwijać swoje zainteresowanie sztuką oraz poszerzać swoją wiedzę na jej temat. Sądzę, że poprzez aktywność próbujemy rozwijać w młodych ludziach talent, uczymy odwagi w wyrażaniu siebie i jednocześnie mobilizujemy wychowanków do twórczej pracy, uczymy dbałości
o estetyczny wygląd i staramy się rozbudzać wiarę we własne siły.
Zadaniem koła zainteresowań było zaspokajanie potrzeb młodzieży, rozwijanie ich aktywności twórczej, poszerzanie wiedzy o sobie samych i świecie, poprzez dostarczanie bodźców motywacyjno-kreatywnych i wychowanie przez sztukę.
Wychowankowie w tej sekcji artystycznej zajmowali się również wystrojem Internatu na różne okoliczności i święta, wykorzystując swoje zdolności plastyczne.
Do zadań jakie zaplanowałam realizować w ramach sekcji artystycznej były także rozmowy o sztuce filmowej, wspólne oglądanie wybranych filmów i omawianie ich problematyki, wydawanie własnych sądów i ich argumentowanie. Młodzież miała uczyć się wyrażać własne zdanie na różne tematy poruszane w dziełach filmowych w sposób kulturalny, podając odpowiednio argumenty i szanując odczucia i refleksje innych oglądających.
Efekty:
• rozpoznawanie potrzeb wychowanków,
• kształtowanie twórczej aktywności,
• ujawnianie i rozwijanie zainteresowań i uzdolnień,
• rozwijanie wrażliwości estetycznej,
• umożliwianie dokonywania doświadczeń z dostępnym materiałem podczas pracy różnymi technikami plastycznymi,
• budzenie zainteresowań dorobkiem kultury i umożliwienie kreatywnego uczestnictwa w wydarzeniach kulturalnych,
• dostarczanie nowych doświadczeń i wrażeń związanych ze sztuką,
• kształcenie umiejętności organizowania pracy i współdziałania w zespole,
• usprawnianie zdolności manualnych rąk oraz koordynacji wzrokowej,
• wspieranie uzdolnień i zainteresowań młodzieży poprzez wykorzystanie nowych technik plastycznych i manualnych,
• wystawy prac plastycznych wychowanków,
• wzmocnienie walorów estetycznych internatu,
• rozbudzanie zainteresowań sztuką filmową,
• nabywanie umiejętności wyrażania własnych sądów, argumentowania, ale także słuchania innych,
• rozwój kultury osobistej wychowanków,
• rozwój krytycznego myślenia,
• pogłębienie relacji i więzi z podopiecznymi.
§ 8 ust. 2 pkt 4 lit. c
Poszerzenie zakresu działań szkoły, w szczególności dotyczących zadań dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych.

I. Współorganizowanie imprez szkolnych i internackich.

1.Współorganizowałamokolicznościowe imprezy szkolne i internackie.Należały do nich:
- ogniska integracyjne na początku roku szkolnego,
- Dzień Edukacji Narodowej,
- zabawy andrzejkowe,
- dyskoteki,
- mikołajki,
- wieczór wigilijny,
- walentynki,
- Dni otwarte szkoły,
- ogniska pożegnalne dla uczniów kończących szkołę.
Organizacja uroczystości i imprez szkolnych stanowiła bardzo ważny element mojej pracy wychowawczej, bowiem poprzez te formy rozwijały się uczucia wychowanków. Imprezy organizowane w ciągu roku szkolnego służyły zatem wywołaniu przeżyć bliskich uczniom, które z kolei współuczestniczą w kształtowaniu się osobowości uczniów i wychowanków, często w sposób przez nich nieuświadomiony wpływają na różne zainteresowania. Są tą formą pracy wychowawczej, która w sposób bezpośredni:
- upowszechnia dorobek kulturalny i naukowy,
- dostarcza bodźców emocjonalnych,
- jest źródłem doznań estetycznych,
- sprzyja aktywności wychowanków,
- rozwija zdolności i zainteresowania,
- kształtuje poglądy i przekonania,
- kształtuje postawy twórcze i odtwórcze,
- przygotowuje świadomego konsumenta kultury.
Najbardziej lubiane przez młodzież były imprezy rozrywkowe, takie jak andrzejki, mikołajki czy dyskoteki, które służyły kształtowaniu nawyku kulturalnego spędzania wolnego czasu, dostarczały także przeżyć płynących z zespołowego działania. Wynikały one z autentycznej potrzeby zabawy. Była więc spontaniczność, przyjemność, wzruszenie.
W swojej pracy przy organizowaniu życia kulturalnego wychowanków przykładałam też szczególną uwagę do kształtowania w wychowankach kultury osobistej, wyrażającej się
w języku, ubiorze, zachowaniu, przestrzeganiu podstawowych form grzecznościowych.

Efekty:
• integracja zespołu wychowanków,
• budowanie wspólnoty i zbiorowej odpowiedzialności,
• budowanie odpowiedniego systemu wartości u młodych ludzi,
• kształtowanie poglądów i przekonań,
• wzbogacanie życia wewnętrznego wychowanków,
• kulturalne spędzanie czasu wolnego,
• propagowanie odpowiednich postaw społecznych,
• uatrakcyjnienie pobytu w internacie,
• nawiązywanie nowych znajomości i zawiązywanie przyjaźni,
• kultywowanie tradycji i obyczajów,
• zachęcanie do aktywności młodzieży,
• przygotowanie świadomego odbiorcę kultury,
• zaangażowanie młodzieży w przygotowania uroczystości,
• podniesienie jakości pracy szkoły poprzez wspólną pracę młodzieży, nauczycieli
i wychowawców.

2.Brałam aktywny udział w promocji szkoły i internatu realizowanej w ramach „Dni Otwartych”. Gimnazjaliści oraz uczniowie szkół podstawowych odwiedzający naszą szkołę, oprócz zapoznania się z ofertą edukacyjną mieli również możliwość odwiedzenia internatu. Gimnazjaliści mogli zwiedzić internat, porozmawiać z wychowankami oraz wychowawcami, obejrzeć kroniki internatu, twórcze prace wychowawców i wychowanków.

Efekty:
• promocja szkoły i internatu w środowisku lokalnym,
• angażowanie wychowanków do czynnego udziału w promocji internatu,
• prezentacja prac twórczych wychowanków i wychowawców,
• podniesienie jakości pracy szkoły.

II. Współorganizowanie wycieczek szkolnych.

Byłam opiekunem młodzieży szkolnej podczas wycieczki do kina i teatru do Rzeszowa. Wycieczka zorganizowana była dla klas liceum i technikum. Młodzież miała okazję obejrzeć spektakl „Chory z urojenia” Moliera. Następnie udaliśmy się na seans filmowy do kina Helios na film pt. „ Dywizjon 303. Historia prawdziwa” w reżyserii D. Delić.
Udział w wyjściach i wyjazdach z młodzieżą był bardzo ważnym aspektem pracy dydaktyczno – wychowawczej. Był dodatkowym działaniem na rzecz szkoły, wymagał poświęcenia i choć bywał męczący i stresujący to dawał wiele satysfakcji, a kontakt
z uczniami poza murami szkoły wniósł wiele nowych informacji o nich samych. W czasie wycieczki mogłam lepiej poznać swoich wychowanków i zauważyć u nich;
- zaradność,
- uspołecznienie,
- koleżeńskość,
- kulturę w obcowaniu ze sobą,
- bogactwo zainteresowań,
- hart fizyczny,
- samolubstwo,
-grubiaństwo,
-słabą odporność fizyczną,
-brak karności.
W efekcie tych spostrzeżeń mogłam podjąć określone działania wychowawcze, które korzystnie wpłynęły na postawy moich podopiecznych.
Dzięki wycieczce uczniowie mogli w praktyce wykorzystać wiedzę teoretyczną przyswajaną na lekcjach w szkole oraz poznać formy aktywnego wypoczynku. Młodzi ludzie lepiej poznali wówczas zjawiska i rzeczy, rozwijali myślenie, spostrzegawczość, wyobraźnię oraz utrwalali zdobytą wiedzę.
Wszystkie wycieczki wywierają ogromny wpływ na oddziaływanie wychowawcze dzieci i młodzieży. Poprzez nie kształtują oni w sobie właściwe postawy. Turystyka pomaga w zdobywaniu i wzbogacaniu wiedzy oraz wielu pozytywnych umiejętności u młodych ludzi. Wywiera ogromny wpływ w społeczno – moralnym wychowaniu, uwrażliwia na piękno przyrody i sztuki, mobilizuje do poszukiwania ,,czegoś” nowego, nieznanego, inspiruje do działania, rozwija wiedzę, sprawność fizyczną i wiele innych pozytywnych aspektów.

Efekty:
• wzbogacanie wiadomości, umiejętności i nawyków,
• wytwarzanie form aktywności intelektualnej, emocjonalnej, społecznej, zdrowotnej,
• oddziaływania na dzieci i młodzież w kierunku przygotowania młodego pokolenia do właściwego pełnienia obowiązków obywatelskich i zawodowych,
• zaszczepianie nawyku korzystania z dorobku kulturalnego,
• lepsze poznanie uczniów i ich potrzeb,
• wzbogacenie relacji z uczniami/wychowankami,
• wzbogacanie w znacznym stopniu dydaktyczno - wychowawczych możliwości szkoły,
• kształtowanie społecznych postaw przez kontakt z ludźmi, z efektami ich pracy,
• zaspokojenie potrzeb intelektualnych i poznawczych uczniów,
• kontakt z dobrami kultury, poznawanie zjawisk kulturalnego życia, uczestnictwo
w kulturze,
• budzenie pasji i zainteresowań poznawczych przez wielokierunkowe, emocjonalne
i aktywne zaangażowanie,
• uatrakcyjnianie zajęć dydaktycznych,
• kształtowanie odpowiednich postaw wobec otoczenia i świata -realizacja celów wychowania patriotycznego, moralnego i ideowego.

III. Organizacja konkursów internackich.

Współorganizowałam konkursy internackie, np.;
-„Najczystszy pokój”
-„Najładniejszy stroik świąteczny”,
-„Najładniejsza ozdoba świąteczna”.
Celem przeprowadzanych konkursów było propagowanie tradycji świątecznych, inspirowanie do twórczości artystycznej, a także dbałości o estetyczny wygląd internatu. W efekcie młodzież rozwijała różne zainteresowania, uczyła się pożytecznie spędzać czas wolny oraz integrowała się we wspólnej pracy. Dodatkowo uczyła się uczciwego współzawodnictwa
w przeprowadzanych konkursach.

Efekty:
• propagowanie tradycji świątecznych,
• dbanie o estetyczny wygląd internatu,
• kształtowanie twórczej aktywności,
• integracja wychowanków i dbanie o wspólne dobro,
• kształtowanie osobowości ucznia poprzez wyzwalanie zdrowego współzawodnictwa,
• poszerzanie działań dydaktycznych i wychowawczych szkoły,
• zdobywanie doświadczeń w organizowaniu konkursów.

IV. Nawiązywanie współpracy ze szkołą.

Wspólnie z nauczycielką języka angielskiego w ramach współpracy internatu ze szkołą zorganizowałam spotkanie młodzieży ze studentami z Kolumbii, Brazylii i Chin przybyłych do ZS w ramach wymiany międzynarodowej studentów, zamieszkujących na ten czas w naszym internacie. Było to niezwykle ciekawe spotkanie, dzięki któremu młodzież naszej szkoły mogła dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy o kulturze i zwyczajach panujących w krajach, z których pochodzą studenci. Rozmowy toczyły się w języku angielskim, co stwarzało doskonałą okazję, aby poćwiczyć i sprawdzić własne umiejętności językowe.

Efekty:
• rozbudzanie w uczniach pasji do kształcenia w kierunku lingwistycznym,
• poznawanie ciekawych kultur i zwyczajów innych społeczności,
• sprawdzanie własnych umiejętności językowych.

§ 8 ust. 2 pkt 4 lit. e
Wykonywanie zadań na rzecz oświaty, pomocy społecznej lub postępowania w sprawach nieletnich we współpracy z innymi osobami, instytucjami samorządowymi lub innymi podmiotami.

I. Nawiązywanie współpracy z instytucjami wspierającymi szkołę w wychowaniu .

1.Zaangażowałam się w realizację zadań w zakresie zapewnienia wychowankom bezpieczeństwa na terenie internatu, szkoły oraz miasta. W tym celu współorganizowałam spotkania z przedstawicielami policji, straży pożarnej oraz ratownikami medycznymi. Spotkania miały na celu uwrażliwienie wychowanków na różne zagrożenia, przypomnienie podstawowych zasad bezpieczeństwa, poznanie podstawowych zasady udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej, np. w przypadku odmrożeń, złamań, utraty przytomności i hipotermii.
Celem spotkania z policjantami było omówienie problematyki odpowiedzialności karnej nieletnich oraz pełnoletnich, a także zagrożeń w sieci, czyli tzw. „cyberprzemocy”. Następnie odbyła się dyskusja z udziałem młodzieży oraz indywidualne rozmowy.
Panowie ze straży pożarnej przedstawili wychowankom zagrożenia związane z często nieumyślnym zaprószeniem ognia i tym samym doprowadzeniem do pożaru. Młodzież dowiedziała się jak należy zachować się w sytuacji zagrożenia pożarem.
Celem trzeciego spotkania z ratownikami medycznymi było szkolenie młodzieży
z pierwszej pomocy przedmedycznej. Wychowankowie mieli okazję nauczyć się prawidłowego postępowania w różnych sytuacjach, w których zagrożone jest życie drugiego człowieka. Przypomniane zostały numery alarmowe i informacje jak powiadomić odpowiednie służby o nieszczęśliwym zdarzeniu.

2. Współorganizowałam również spotkania z doradcą zawodowym, które miały przybliżyć młodzieży sprawy związane z pracą zawodową, jej świadomym wyborem
i sposobami jej szukania. Bardzo przydatna okazała się nauka pisania CV i listu motywacyjnego oraz przygotowanie do rozmowy kwalifikacyjnej. Spotkanie z doradcą miały przewidziane określone cele wychowawcze;
- rozwój samodzielnego myślenia i wyobraźni,
- kształtowanie umiejętności słuchania i asymilacji wiedzy,
- wyrabianie odpowiedniej postawy wobec problemu bezrobocia.

Efekty:
• uwrażliwianie wychowanków na różne zagrożenia,
• wiedza na temat zagrożeń w sieci internetowej, umiejętność rozpoznawania zjawiska „cyberprzemocy”,
• wiedza na temat odpowiedzialności karnej nieletnich,
• przypomnienie podstawowych zasad bezpieczeństwa,
• nabywanie wiedzy, jak uniknąć zagrożeń wynikających z nieumyślnego zaprószenia ognia, oraz jak postępować w razie pożaru,
• poznanie podstawowych zasady udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej,
• umiejętność pisania dokumentów istotnych z punktu widzenia współczesnego rynku pracy,
• świadome, trafniejsze decyzje edukacyjne i zawodowe,
• świadomość możliwości zmian w zaplanowanej karierze zawodowej,
• nauka ponoszenia konsekwencji własnych wyborów,
• podejmowanie właściwych decyzji, efektywnie przeciwdziałających bezrobociu,
• nabywanie kompetencji zawodowych.

3.Współpraca z Komendą Policji w Lubaczowie na rzecz postępowania w sprawach nieletnich, którzy naruszyli prawo. Celem nadrzędnym tej współpracy było przeciwdziałanie demoralizacji małoletnich, stały nadzór nad wychowankami, którzy sprawiają trudności wychowawcze.

Efekty:
• przeciwdziałanie demoralizacji młodzieży,
• nadzór wychowawczy nad wychowankami sprawiającymi trudności wychowawcze,
• większa świadomość wychowanków w obszarze odpowiedzialności prawnej za czyny karalne,
• działania prewencyjne w celu uniknięcia przez wychowanków konfliktu z prawem.

4. Współpracowałam z Miejską Biblioteką w Lubaczowie. Jako polonistka dokonywałam korekty wierszy znanych regionalnych poetów, które następnie znalazły się
w tomiku poezji wydanym przez MB z okazji 100-lecia niepodległości Polski, biorąc tym samym czynny udział w życiu kulturalnym naszej Małej Ojczyzny. Moim celem była promocja szkoły w środowisku lokalnym. Zachęcałam również młodzież z Internatu do aktywnego działania na rzecz środowiska lokalnego, włączania się w jego życie kulturalne, chociażby poprzez udział w wieczorze poezji patriotycznej, który odbył się w MB w Lubaczowie
z okazji Święta Niepodległości Polski. Następnie na zajęciach języka polskiego w internacie młodzież dokonywała prób analizy i interpretacji wierszy patriotycznych naszych regionalnych poetów. Wszystkie moje działania miały na celu uwrażliwienie młodych ludzi na piękno poezji, ale również na miłość do własnej Ojczyzny.

Efekty:
• kształtowanie postaw patriotycznych,
• promocja szkoły w środowisku lokalnym,
• nabywanie nowych doświadczeń zawodowych,
• motywacja do podejmowania nowych wyzwań zawodowych,
• promowanie aktywnego udziału w życiu kulturalnym środowiska lokalnego,
• nabywanie przez uczniów dodatkowych kompetencji polonistycznych,
• uwrażliwienie młodych ludzi na sztukę.

II. Podejmowanie działań na rzecz tradycji szkolnej.

Podejmowałam działania na rzecz tworzenia tradycji szkolnej, współorganizując uroczystości szkolne i internackie. Był to niezwykle ważny aspekt wychowawczy, uczył młode pokolenie dbałości o wydarzenia wyjątkowe, kultywowanie tradycji, a także działania we wspólnocie. Dodatkowo młodzi ludzie uczyli się czym są dobre obyczaje oraz potrafią opisać obrzędy i tradycje kultywowane we własnej rodzinie i w środowisku lokalnym związane ze świętami, porami roku, pracą zawodową. W efekcie uczniowie doceniają rolę tradycji we wzmacnianiu więzi międzyludzkich w zachowaniu ciągłości kultury oraz potrafią dostrzec wartości kulturowe tkwiące w obrzędach i lokalnych tradycjach.

Efekty:
• podniesienie jakości pracy szkoły poprzez tworzenie tradycji szkolnej,
• współpraca z innymi nauczycielami/wychowawcami,
• kultywowanie tradycji szkolnej,
• wzmacnianie więzi międzyludzkich.

§ 8.2 pkt 5
Umiejętność rozpoznawania i rozwiązywania problemów edukacyjnych, wychowawczych lub innych, z uwzględnieniem specyfiki, typu i rodzaju szkoły, w której nauczyciel jest zatrudniony:

I. Opisywanie i analiza dwóch przypadków wychowawczych, edukacyjnych.

1.Diagnozowałam indywidualne potrzeby wychowawcze uczniów oraz podejmowałam działania mające na celu ich zaspokojenie. W swojej pracy pedagogicznej zawsze starałam się utrzymywać dobre relacje z uczniami, być osobą otwartą na ich potrzeby i oczekiwania, pomocną w rozwiązywaniu problemów. Jako wychowawca otaczać uczniów odpowiednią pomocą. Staż wychowawczy uzmysłowił mi jak duży wpływ na postępy edukacyjne uczniów mają środowisko domowe i społeczne oraz społeczność klasowa. Wnioski takie wysunęłam na podstawie rozmów z uczniami i ich rodzicami, a także z wychowawcami klas
i pedagogiem szkolnym. Często uczniowie mający w domu trudną sytuację rodzinną sprawiają problemy wychowawcze, a problemy rodzinne powodują trudności
w zaadaptowaniu się w społeczności klasowej czy w grupie wychowawczej. Jednak jak zauważyłam, poprzez dobry kontakt między uczniem a wychowawcą można wiele osiągnąć
i poprawić sytuacje trudnej młodzieży.

2.Rozwijałam umiejętności rozpoznawania i rozwiązywania problemów wychowawczych. Wszelkie konsultacje i rozmowy pomogły mi zebrać istotne informacje na temat uczniów, ich środowiska i problemów. Dzięki temu mogłam szukać skutecznych rozwiązań problemów. W czasie rozmów z rodzicami dzieliłam się z nimi swoimi spostrzeżeniami i starałam się wyciągnąć wnioski z danej sytuacji czy problemu, bądź też ustalić dalsze postępowanie mające na celu poprawę sytuacji. Chętnie służyłam pomocą i poradą rodzicom w sytuacjach problemowych dotyczących dzieci. Swoją postawą zawsze starałam się zachęcić rodziców do współpracy.
3.Ustalałam metody pracy i oddziaływań.
4. Systematycznie pracowałam nad rozwiązaniem problemów uczniów. Niejednokrotnie byłam mediatorem w sprawach konfliktowych pomiędzy wychowankami.
5. Podjęłam próbę opisu i analizy dwóch przypadków rozpoznawania i rozwiązywania problemów psychologiczno- wychowawczych oraz problemów edukacyjnych.

Efekty:
• diagnoza indywidualnych potrzeb edukacyjnych i wychowawczych uczniów,
• nawiązywanie pozytywnych relacji z uczniami,
• znajomość problemów uczniów i podejmowanie odpowiednich działań,
• współpraca z rodzicami wychowanków,
• rozpoznawanie sytuacji domowej uczniów/wychowanków,
• wsparcie w trudnych sytuacjach życiowych,
• opisi analiza dwóch przypadków rozpoznawania i rozwiązywania problemów psychologiczno- wychowawczych oraz problemów edukacyjnych.

Opis i analiza pierwszego przypadku rozpoznawania i rozwiązywania problemu wychowawczego.
PRZYPADEK I Problem wychowanka internatu i ucznia ZS w Lubaczowie – Dawida W., dotyczy stwarzania przez niego trudności wychowawczych w internacie– eliminowanie niepożądanych i negatywnych zachowań .
Identyfikacja problemu
Dawid W. jest uczniem klasy I m Zespołu Szkół w Lubaczowie, pochodzi z Rudy Różanieckiej, w internacie mieszka od września 2018 roku. Ma skomplikowaną sytuację rodzinną, co rzutuje na jego zachowanie, relacje koleżeńskie oraz podejście do obowiązków szkolnych. Wychowanek wraz z rodzeństwem mieszka z rodzicami, którzy są po rozwodzie. Sytuacja, w której znalazł się chłopiec miała niewątpliwie wpływ na jego psychikę
i postrzeganie rzeczywistości, spowodowała u niego wzrost agresji i ciągłą chęć zwracania na siebie uwagi. Jego zachowanie, często odbiega od norm obowiązujących w placówce. Chłopiec jest głośny, niezdyscyplinowany, pełen dziwnych i niewłaściwych pomysłów. Prowadzone z nim rozmowy prowadzą do chwilowego wyciszenia chłopca, po czym po kilku dniach pojawiają się znowu. Zdarza mu się zakłócanie ciszy nocnej albo ciszy w czasie nauki własnej – Dawid co chwilę wychodzi z pokoju, przeszkadza innym w zasypianiu albo
w nauce itp. Wszędzie szuka możliwości do tego, aby zaznaczyć swoją obecność. W czasie obserwacji wychowanka dało się bez trudu zauważyć, że jego zachowanie odbiega od przyjętych norm zachowania, postępowanie różni się od działań innych dzieci w internacie
i szkole. Są to zachowania nieadekwatne do sytuacji, w przeważającej większości obojętne, ale bywają też agresywne i złośliwe. Od początku zamieszkania w internacie przejawiał zaburzenia emocji i zachowania, które coraz wyraźniej i gwałtowniej nasilały się,
a niekorygowane mogły ulec utrwaleniu lub pogłębieniu. Uczeń przejawia zachowania agresywne, bardzo szybko się irytuje, kiedy zwraca mu się uwagę , wydaje się, że czasami nie słucha tego, co się do niego mówi. Dawid swoim zachowaniem chce imponować swoim kolegom i koleżankom. Przez swoje zachowania uczeń nie został zaakceptowany przez wszystkich kolegów, niektórzy bali się go, inni starali się na wszelki wypadek omijać, twierdząc, że jest jakiś „dziwny”.
Postanowiłam zająć się tym wychowankiem. Należało pomóc mu zniwelować trudności
w dostosowaniu się do normalnych warunków społecznych oraz nie dopuścić, aby błędy, które notorycznie popełniał nie wykluczyły go ze społeczności internackiej.
Geneza i dynamika zjawiska
Przedstawiając problem chłopca, posłużyłam się takimi metodami pracy jak: obserwacja
i analiza zachowań, analiza dokumentów, rozmów z innymi wychowawcami oraz informacją od osób trzecich. Obserwacja wniosła informacje potrzebne mi do oceny sytuacji w jakiej znalazł się Dawid oraz do podjęcia pracy nad jego nieodpowiednimi zachowaniami. Zauważyłam, że chłopiec popisywał się przed innymi, ponad wszystko chciał zaznaczyć swoją obecność. Nie był zagubionym pierwszoklasistą mieszkającym w internacie, lecz zbyt odważnym w swych działaniach młodym człowiekiem. Często prowokował i dokuczał innym. W sytuacjach wyjaśniających, często zrzucał winę na innych. Nie przestrzegał zasad ciszy nocnej - to znaczy że : hałasował, piszczał, krzyczał; zamiast skupić się na nauce
w czasie do tego przeznaczonym bawił się Internetem, czy też potrafił co chwilę opuszczać pokój. Zdarzało mu się po godzinie 22.00 przebywać w pokoju u innych mieszkańców internatu. Specjalnie trzaskał drzwiami, aby dokuczyć mieszkającym obok koleżankom. Stosował wiele innych zachowań, które utrudniały innym mieszkańcom życie w internacie. Analiza dokumentów pozwoliła mi na uzyskanie informacji, że chłopiec za swoje zachowanie został przeniesiony do innej klasy. Otrzymywał uwagi o nieodpowiednim zachowaniu. Potrzebna była współpraca z rodzicami chłopca w zakresie oddziaływań wychowawczych, gdy wlał do czajnika elektrycznego z wodą płyn do naczyń, zagotował ją i chciał poczęstować koleżanki herbatą sporządzoną z tej wody. Spieniony płyn zalał bazę grzewczą czajnika. Chłopiec swoim bezmyślnym postępowaniem stworzył ryzyko porażenia prądem elektrycznym i niebezpieczeństwo zatrucia substancją pochodzenia chemicznego
w przypadku spożycia zanieczyszczonego płynu przez wychowanków. Rodzice uzyskali informacje, że za takie zachowania chłopca, może on być nawet usunięty z internatu, bądź
w nowym roku szkolnym do niego nie przyjętym. Rozmowy z innymi wychowawcami dostarczyły mi informacji na temat nieodpowiednich zachowań chłopca, przede wszystkim dotyczących krzyków i zakłócania ciszy nocnej i czasu nauki własnej, aroganckiego
i wulgarnego zachowania, ignorowania poleceń czy próśb wychowawców. Trudności wychowawcze w stosunku do Dawida polegały przede wszystkim na nieprzewidywalności jego zachowań. Rozmowy z mieszkańcami internatu potwierdziły moje obserwacje .
Znaczenie problemu
Sposób zachowania chłopca wpływa na jego relacje z grupą rówieśniczą oraz na sposób postrzegania chłopca, a przede wszystkim jego zachowań przez nauczycieli i wychowawców. Uważam, że jest to związane z jego sytuacją rodzinną, a dodatkowo niedojrzałą emocjonalnością i niedojrzałością do samodzielnego funkcjonowania poza domem rodzinnym. Biorę też pod uwagę poczucie bezpieczeństwa chłopca i lęk przed nowym wyzwaniem , jakim jest mieszkanie poza domem. Z ogólnych badań przeprowadzanych przez psychologów społecznych wynika, iż poczucie zagrożenia swobody własnych działań wywołuje w człowieku nieprzyjemny stan reaktancji, którego redukcja opiera się wyłącznie na wykonaniu zakazanej czynności, jako udowodnieniu sobie odzyskania panowania nad własnych postępowaniem. Wyniki badań psychologów dostarczają wielu przydatnych metod odnoszenia się do ucznia, odpowiednich sposobów jego traktowania wraz z uwzględnieniem właściwych metod nagradzania czy karania. Zwracając uwagę na poczucie bezpieczeństwa dziecka, należy nawiązać do warunków zapewnienia przyjaznego środowiska szkolnego. Warto wspomnieć o ostatniej zmiennej, czyli pragnieniu udziału w ważnych dla ucznia przedsięwzięciach, uzewnętrznianiu własnej pomysłowości, przekazywaniu innym cząstki siebie. (Edwards „Dyscyplina i kierowanie klasą”).
Być może to właśnie jest przyczyną nieodpowiednich zachowań chłopca, które rozumiem przez niedostosowanie się do norm i zasad obowiązujących w internacie, ale także do norm dotyczących relacji w grupie rówieśniczej .
Prognoza negatywna
Uważam, że istnieje możliwość, że Dawid chcąc ponad wszelką cenę uzyskać akceptację kolegów, skupi się na pokazywaniu im, że jest inny od wszystkich i nie boi się nikogo, że dobrze radzi sobie poza domem. Przyjęcie takiej pozy (maski), będzie uniemożliwiało mu pokazanie jaki jest naprawdę. Spowoduje też ciąg nieodpowiednich zachowań, co może doprowadzić nawet do usunięcia chłopca z placówki. W przypadku zaniechania oddziaływań na chłopca ze strony wychowawców trudności mogą się pogłębiać, a u ucznia wytworzą się takie postawy społeczne, które utrudnią zdobycie akceptacji kolegów.
Prognoza pozytywna
Jestem pełna nadziei na to, że Dawid poczuje się w internacie na tyle bezpiecznie, że zrozumie, iż jego nieodpowiednie zachowania, bardziej mu przeszkadzają aniżeli pomagają.
Konsekwentne i konkretne wymagania wychowawców, pomogą mu w rozróżnieniu dobrych
i złych zachowań. Zamieszkanie w pokoju z chłopcami , którzy nie będą tolerowali krzyków
i pisków po godzinie 22.00 , pozwoli mu na zrozumienie, że nie jest on najważniejszy i że inni też mają coś do powiedzenia, że w internacie wszyscy powinni być traktowani
z życzliwością i szacunkiem. Każdy ma prawo do popełniania błędów, ale każdy ma też prawo do mieszkania i nauki w spokoju i ciszy.
Należałoby też zaprosić do stałej współpracy rodziców chłopca. Dawid jak najbardziej nadaje się do tego, aby podjąć z nim pracę terapii pedagogicznej odnośnie właściwej komunikacji
z innymi i prawidłowym postrzeganiem własnej osoby. To pomoże mu zrozumieć czym różni się jego zachowanie od pozostałych i że nie powinien dokuczać innym .
Propozycja rozwiązań
Cel główny pracy z dzieckiem dotyczy przybliżenia mu potrzeby samoakceptacji
i samokontroli nad własnym zachowaniem.
Zadania naprawcze dotyczyć będą stosowania indywidualnej terapeutycznej pomocy pedagogicznej wobec Dawida. Ponadto udzielać mu będziemy wsparcia i troski, którą obecnie od nas jako wychowawców otrzymuje.
Zadania profilaktyczne wobec dziecka, oparte będą na rozmowach i pracy w grupie oraz na szkolnym programie wychowawczo-profilaktycznym.
Wdrażanie oddziaływań
Zaplanowane działania wdrażane były zgodnie z planem, uczestniczyła w nich większość wychowawców internatu. Chłopiec został zakwaterowany w pokoju naprzeciw pokoju wychowawców, podlegał ciągłej obserwacji. Bardzo istotne były często przeprowadzane
z Dawidem rozmowy i pogadanki w miłej i życzliwej atmosferze. Także stały kontakt z ojcem chłopca nie był bez znaczenia dla chociażby chwilowej poprawy zachowania dziecka.
Efekty oddziaływań wychowawczych
Spodziewane efekty dotyczą realizacji prognozy pozytywnej. Uzyskane efekty to umieszczenie chłopca w pokoju mieszkalnym blisko pokoju wychowawców. Eliminacja niektórych niepożądanych zachowań, takich jak: zakłócanie ciszy nocnej i nauki własnej oraz wdrożenie do przestrzegania regulaminu internatu.
Uważam, iż nieodpowiednie zachowania Dawida można wyciszyć, wdrażając go
w funkcjonowanie grupy rówieśniczej w internacie oraz poprzez stawiania jasnych zrozumiałych dla niego komunikatów, konsekwencję i przede wszystkim życzliwość. Nadal należy przy tym pamiętać, że jest on niedojrzałym emocjonalnie młodym człowiekiem i że potrzebuje czasu na zmiany. Praca nad poprawą funkcjonowania dziecka trwa.

Opis i analiza kolejnego przypadku rozpoznawania i rozwiązywania problemu wychowawczego.
PRZYPADEK II – Adaptacja ucznia pochodzącego z Ukrainy, którego znajomość języka polskiego jest w stopniu niewystarczającym do wymagań szkolnych.
Identyfikacja problemu
Serhii K. to uczeń I klasy Technikum budowlanego ZS w Lubaczowie i od września 2018 roku wychowanek internatu przy ZS. Chłopiec pochodzi z Ukrainy, ok 1000 km od szkoły, do której teraz uczęszcza. Z wywiadu przeprowadzonego z uczniem na początku roku szkolnego wynikało, że jego znajomość języka polskiego jest niewielka, chłopiec na Ukrainie w okresie wakacyjnym poprzedzającym rok szkolny pobierał lekcje języka polskiego. Okazało się to działaniem niewystarczającym i zbyt krótko trwającym, aby Serhii opanował język, w którym postanowił się w przyszłości uczyć, w stopniu dobrym. Dodatkowym problemem okazała się nieporadność chłopca w nawiązywaniu relacji z innymi mieszkańcami internatu. Robił to
w sposób nieprzemyślany, narażając się na ośmieszenie. Bardzo chciałam pomóc chłopcu, ponieważ po obserwacjach i rozmowach z nim dostrzegłam pozytywne cechy jego charakteru. Serhii okazał się chłopcem o miłym usposobieniu, życzliwym i uśmiechniętym. Nie chciałam, żeby nieumiejętne radzenie sobie w kontaktach z innymi spowodowały odrzucenie go przez grupę, a co za tym idzie izolację i obniżenie nastroju.
Geneza i dynamika zjawiska
W naszym internacie od kilku lat mieszka młodzież z różnych miast Ukrainy. Jest to grupa raczej zintegrowana, czasami tworząca mniejsze grupy koleżeńskie. Serhii przyjechał do internatu razem z kolega z Krzywego Rogu i od początku bardzo starał się zaimponować innym, często przyjmując rolę grupowego śmieszka, tak bardzo chciał zostać zaakceptowany. Jego zachowanie wzbudzało u innych dezaprobatę i niechęć. Również kolega, z którym przyjechał chłopiec z rodzinnego miasta, nie akceptował zachowania Serhiego. Przez swoją nieumiejętność dopasowania się do grupy, nieprzemyślane zachowanie, którym naraził się na kpiny i wyśmiewanie kolegów i koleżanek, Serhii zaczął stopniowo wycofywać się
z budowania relacji z innymi mieszkańcami internatu. Stawał się bardziej samotny
i wyobcowany. Niezbyt chętnie też rozmawiał z uczniami pochodzenia polskiego mieszkającymi w internacie z powodu słabej znajomości języka polskiego, co w znacznym stopniu utrudniało nawiązywanie nowych kontaktów.
Plusem w całej sytuacji okazało się to, iż chłopiec ma potencjał intelektualny, szybko się uczy, ma motywację do pracy , co zaowocowało zaliczeniem pierwszego semestru w szkole bez ocen niedostatecznych.
Znaczenie problemu
Pójście do nowej szkoły to duża zmiana, wywołująca stres i niepokój. To moment szczególny, gdyż jednocześnie zbiega się wiele problemów:
-zmiana środowiska szkolnego - uczeń czuje się zagubiony w nowym budynku, nie zna rozkładu sal lekcyjnych i innych pomieszczeń, a dookoła widzi wiele nieznanych osób;
-nowy zespół klasowy – przyzwyczajenie się do obcych dotąd osób i obawa przed brakiem akceptacji ze strony koleżanek i kolegów z nowej klasy, obawa przed ośmieszeniem w nowej szkole, problemy ze znalezieniem przyjaciół.
- nowi nauczyciele i wychowawca – inne, często wyższe wymagania niż w szkole podstawowej, poznanie obowiązujących reguł i zasad, dostosowanie do innego sposobu prowadzenia zajęć lekcyjnych i oceniania, przyzwyczajenie się do nowego wychowawcy
i jego wymagań,
-nowe, często trudniejsze wymagania edukacyjne – duża ilość lekcji, konieczność uczenia się dużej partii materiału na kolejne dni, przyzwyczajanie się do większej samodzielności
w zdobywaniu wiedzy niż w szkole podstawowej,
- oczekiwania rodziców, by osiągać dobre i bardzo dobre wyniki w nauce,
-chęć samorealizacji i zdobycia odpowiedniej pozycji towarzyskiej i akceptacji,
-zmiana postrzegania ludzi i świata – krytyczny stosunek do otoczenia,
- presja rodziców i szkoły do dojrzałego i odpowiedzialnego zachowania.
Wszystko to wzmaga uczucie strachu i często początkową dezorientację młodego człowieka jaką postawę ma przyjąć, aby wszystkim tym wymaganiom sprostać, aby jak najlepiej poradzić sobie w tej niecodziennej dla niego sytuacji. Dodatkowo zmiana szkoły na tym etapie edukacyjnym często wiąże się z opuszczeniem domu rodzinnego i zamieszkaniem
w internacie. Serhii K. wyjechał z domu do odległego o 1000 km miasta, aby się uczyć
w obcym kraju i posługując się obcym językiem. Ta sytuacja miała niewątpliwy wpływ na początkową postawę chłopca i jego nieprzemyślane działania.
W przypadku tego wychowanka trudności adaptacyjne początkowo miały charakter dydaktyczny oraz wychowawczy:
- trudności dydaktyczne polegały na rozbieżności pomiędzy poziomem opanowania wiadomości i umiejętności, a wymaganiami programowymi,
- trudności wychowawcze stanowiły rozbieżność między zachowaniami dziecka,
a oczekiwaniami społecznymi grupy rówieśniczej.
Często trudności w przystosowaniu się dziecka związane są z zagrożeniem poczucia bezpieczeństwa. Mogą mu towarzyszyć: lęk, poczucie braku oparcia, niepokój, obawa przed samotnością i odtrąceniem przez rówieśników, poczucie przytłoczenia przez ogrom nowych obowiązków, zagubienie. Pojawia się obawa przed porażką, niemożnością sprostania sytuacji, sprawieniem zawodu rodzicom oraz zagrożenie poczucia własnej wartości.
Zdarza się, że dzieci poszukując akceptacji ( a czasem podziwu) ze strony rówieśników, starając się zająć wysoką pozycję w hierarchii klasy/grupy uciekają się do sposobów nieakceptowanych przez innych. Zdarza się, że dziecko postrzega nową sytuację jako zbyt trudną i wycofuje się z aktywności, nie nawiązuje relacji z innymi uczniami. Dlatego tak istotne było zaplanowanie i wdrożenie określonych działań, aby jak najszybciej pomóc chłopcu.
Prognoza negatywna
W sytuacji nie podejmowania żadnych oddziaływań wychowawczych, może nastąpić:
- izolacja Serhiego od grupy rówieśniczej,
- obniżona samoocena dziecka,
- brak akceptacji społecznej,
- brak motywacji do zmiany zaistniałej sytuacji,
- uczucia rezygnacji i smutku,
- spadek motywacji do nauki, a co za tym idzie pogorszenie ocen.
Prognoza pozytywna
Na skutek oddziaływań dydaktyczno- wychowawczych wychowanek;
- nauczy się lepszej komunikacji interpersonalnej,
- stworzy dobre relacje z rówieśnikami,
- wzrośnie jego samoocena, poprawi się nastrój,
-poprawi swoje umiejętności językowe,
- zdobędzie wiedzę niezbędną na tym etapie edukacyjnym,
- odniesie sukces edukacyjny na miarę swoich możliwości.
Propozycja rozwiązań
Cel główny pracy z wychowankiem dotyczy przybliżenia mu potrzeby samoakceptacji
i nabywania umiejętności interpersonalnych. Zadania naprawcze dotyczyć będą stosowania indywidualnej pomocy pedagogicznej. Zadania profilaktyczne wobec dziecka, oparte będą na rozmowach i pracy w grupie. Zorganizowane będą również zajęcia z języka polskiego, na które będzie mógł uczęszczać chłopiec, aby lepiej poznać gramatykę i literaturę języka polskiego, oraz niezbędne zagadnienia z tego przedmiotu. Chłopiec objęty będzie również pomocą logopedyczną, wspomagającą procesy edukacyjne i artykulacyjne.
Wdrażanie oddziaływań
Chłopiec został objęty szczególną troską wychowawców, aby jego problemy się nie pogłębiały. Przeprowadzane były z nim często rozmowy i pogadanki terapeutyczne, związane z nabywaniem umiejętności w rozpoznawaniu własnych uczuć, mocnych i słabych stron oraz w umiejętnym nawiązywaniu kontaktów międzyludzkich. Chłopiec uczony był też zachowań asertywnych.
Chłopiec uczęszczał na dodatkowe zajęcia z języka polskiego, które prowadziłam
w internacie. Chętnie uczył się nowych rzeczy, zadawał pytania, wykonywał polecenia na lekcjach. Poddał się również terapii logopedycznej, w celu usprawnienia wymowy, wywołania głosek , które nie istnieją w języku ukraińskim, a są potrzebne do prawidłowej wymowy i zapisu języka polskiego.
Efekty oddziaływań wychowawczych
Częste rozmowy z wychowankiem w życzliwej atmosferze spowodowały, że chłopiec znów zaczął być bardziej otwarty i radosny. Pogadanki z wychowawcą uzmysłowiły mu jakie błędy najczęściej popełniał w kontaktach z innymi ludźmi. To z kolei pozwoliło na zmianę zachowania chłopca. Zrozumiał, że aby znaleźć przyjaciół nie musi narażać się na śmieszność. Poprawiły się też jego stosunki z kolegą, z którym przyjechał z Krzywego Rogu, a z którym mieszkał wspólnie w pokoju w internacie. Chłopcy więcej rozmawiali ze sobą, wychodzili na wspólne spacery w czasie wolnym oraz wspólnie oglądali filmy na komputerze.
W zakresie działań dydaktycznych była praca z uczniem nad lepszym opanowaniem języka polskiego. Te działania są długofalowe, uczeń cały czas musi pracować nad sprawnym posługiwanie się nowym językiem. Na ten moment uczeń osiągnął pozytywne oceny i będzie promowany do klasy drugiej technikum. Dzięki wsparciu nauczycieli różnych przedmiotów oraz motywacji do nauki samego ucznia osiągnął on „mały” sukces w postaci promocji do następnej klasy, biorąc pod uwagę, że w momencie przyjazdu do polskiej szkoły był jednym
z najsłabiej posługujących się językiem polskim uczniów.

Podsumowanie
Okres stażu to jedynie niewielki wycinek mojej pracy pedagogicznej. Uzyskanie stopnia nauczyciela dyplomowanego stało się dla mnie wyzwaniem, a jednocześnie okazją do zweryfikowania własnej pracy jako nauczyciela i wychowawcy.
Analizując moje dotychczasowe działania uważam, że rzetelnie i solidnie realizowałam wyznaczone w planie rozwoju zadania. Udało mi się zrealizować większość z zamierzonych celów, jak również wykonać kilka zadań dodatkowych. Zawód wychowawcy wymaga permanentnego weryfikowania własnych dokonań zawodowych i metod pracy. W swojej działalności dydaktyczno-wychowawczej wykorzystywałam formy i techniki pracy, które umożliwiają wszechstronny rozwój młodego człowieka. Dzięki uczestniczeniu w różnego rodzaju szkoleniach podnosiłam swoją wiedzę i umiejętności, doskonaliłam warsztat i metody pracy. Posiadam umiejętności stosowania technologii komputerowej. Umiem dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem. Jestem przekonana, że podejmowane przeze mnie działania przyniosły uczniom, nauczycielom, szkole i mnie wymierne korzyści oraz służyły podwyższeniu jakości pracy szkoły. Wszystko co udało mi się zrealizować daje mi poczucie ogromnej satysfakcji i jest mobilizacją do dalszej wzmożonej pracy.
Zakończenie stażu wcale nie oznacza końca moich działań. Nadal zamierzam kontynuować podjęte działania, podnosić swoje kwalifikacje i korzystać z różnych form doskonalenia zawodowego, by stawać się coraz lepszym nauczycielem.

Lubaczów, 06 czerwca 2019r. Wioletta Pizun

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2019 Edux.pl
| Polityka prywatności | Wszystkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.