X Używamy plików cookie i zbieramy dane m.in. w celach statystycznych i personalizacji reklam. Jeśli nie wyrażasz na to zgody, więcej informacji i instrukcje znajdziesz » tutaj «.

Numer publikacji: 18667

Sprawozdanie ze stażu na nauczyciela mianowanego

Ewa Mierzejewska
pedagog szkolny

SPRAWOZDANIE
- staż na nauczyciela mianowanego
w okresie 01.09.2006 r. do 31.05. 2009 r.

UMIEJĘTNOŚĆ ORGANIZACJI I DOSKONALENIA WARSZTATU PRACY, DOKONYWANIA EWALUACJI WŁASNYCH DZIAŁAŃ,
A TAKŻE OCENIANIA ICH SKUTECZNOŚCI I DOKONYWANIA
ZMIAN W TYCH DZIAŁANIACH.

Moje działania jako pedagoga szkolnego polegają na samodzielnej organizacji pracy nastawionej głównie na odpowiadanie na potrzeby uczniów, nauczycieli
i rodziców oraz szkoły jako instytucji.
Na początku każdego roku szkolnego planuję działania pisząc roczny plan pracy,
ale uważam, że jako osoba wspierająca innych powinnam być elastyczna i otwarta. Plan jest wyznacznikiem kierunku pracy, zaś życie szkolne niesie codziennie wiele nieprzewidywalnych sytuacji i większość moich działań polega na natychmiastowym reagowaniu i podejmowaniu decyzji na bieżąco.
Systematycznie dokumentuję przebieg każdego dnia w dzienniku, a szczegółowe notatki odnośnie poszczególnych uczniów i ich problemów zawierają zeszyty klasowe.
Z każdego spotkania z uczniem, rodzicem i nauczycielem sporządzam notatkę
w zeszycie klasy wg schematu: data spotkania, imię i nazwisko ucznia, opis problemu oraz wskazówki i ustalenia do dalszej pracy.
Posiadam również teczkę ; Uczniowie – diagnoza i praca, która zawiera diagnostyczne prace dzieci: rysunek rodziny oraz test zdań niedokończonych Kostrzewskiego, Kwestionariusz samooceny i ankietę Ja w klasie.
Z natury jestem osobą dobrze zorganizowaną, więc planowanie i realizacja bieżących i odległych w czasie działań nie przysparzają mi kłopotu.
Dotrzymuję terminów i zobowiązań, dostosowuję swoje działania do bieżących potrzeb szkoły.
W dużej mierze samodzielnie buduję warsztat pracy w odpowiedzi na zaplanowane i bieżące sprawy i problemy.
Opracowuję;
- ankiety - np.: „Wszystko o mnie” „ Informacja o klasie”, „Jaki jest mój stosunek do telewizji”, „Sprawdź jak dbasz o swoje zdrowie”,
- scenariusze zajęć dla uczniów – np.: „ Ja i moja klasa”,” Jak być dobrym kolegą”, „Alkohol szkodzi zdrowiu”, „ Jak dbam o swoje zdrowie”, „Używkom mówimy nie”.
- zagadnienia na profilaktyczne spotkania z rodzicami ogólne bądź klasowe np.:
„ Sukces w szkole jest możliwy”, „Jak mówić, aby dzieci nas słuchały, jak
słuchać, aby dzieci do nas mówiły”, ”Jak budować i utrzymać autorytet
rodzicielski”.

Na bieżąco uaktualniam dane dotyczące instytucji wspierających dziecko i rodzinę, posiadam bazę lekarzy specjalistów ( okulistów, neurologów, ortodontów ), punktów interwencji kryzysowej, miejsc terapii osób uzależnionych i współuzależnionych, miejsc gdzie można uzyskać pomoc psychologiczną i inną specjalistyczną dostępną
w Olsztynie.
Gromadzę literaturę, plakaty, ulotki, broszury z zakresu profilaktyki oraz opieki i wychowania, dokonywałam zakupów książek o tematyce profilaktycznej i wychowawczej do szkolnej biblioteki.
Uważam, że pracując w obszarze pomocy psychologiczno- pedagogicznej potrzebuję ciągłego doskonalenia umiejętności interpersonalnych, podnoszenia kompetencji oraz rozwijania własnej osobowości.
Sporo czasu poświęcam na samodoskonalenie się szczególnie poprzez czytanie fachowej literatury z psychologii, a w szczególności zagadnień z komunikacji interpersonalnej.
Chętnie uczestniczę w różnych formach dokształcania i rozwijania się.
W okresie 01.09.2006 r. do 31.05. 2009 r. uczestniczyłam w 14 zewnętrznych szkoleniach, warsztatach bądź konferencjach.

L.P. TYTUŁ FORMA ILOŚĆ. GODZ
1. Model komunikacji M. Rosenberga w wychowaniu i profilaktyce. Budowanie komunikacji bez przemocy – mediacje z uczniami i rodzicami warsztaty 8
2. Przemoc domowa – dziecko krzywdzone w świetle znowelizowanej ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie szkolenie 6
3. Mit o wspierającej roli współczesnej szkoły konferencja 6
4. Profilaktyka krzywdzenia i zaniedbywania dzieci warsztaty 24
5. Wychowywać to kochać i wymagać „Szkoła dla rodziców i wychowawców” jako nauka dialogu z dzieckiem i nie tylko... konferencja 6
6. Model komunikacji M. Rosenberga w wychowaniu i profilaktyce. Budowanie komunikacji bez przemocy dydaktyka warsztaty 4+16
7. Miedzy agresją a depresją. Jak pokonywać problemy uczniów. Podejście behawioralne konferencja 8
8. Od asertywności do partnerstwa warsztaty 6
9. Agresja konieczność czy wybór konferencja 6
10. Od depresji do pokoju ducha konf/warsztat 20
11. I Kongres pedagogów i psychologów szkolnych wykł/warsztat 12
12. Bezpieczny Internet konferencja 6
13. Nadużycia seksualne stosowane wobec dzieci szkolenie 6
14. Jak radzić sobie ze stresem warsztaty 20

W czasie dwuletniej przerwy między stażami również dokształcałam się:

1. Umiejętności wychowawcze przeciwdziałające przemocy – komunikacja bez przemocy szkolenie 16
2. Praca z dzieckiem nadpobudliwym w szkole kurs 10
3. Współpraca Policji i Straży Miejskiej ze szkołą w celu zapobiegania zjawiskom niedostosowania społecznego szkolenie 4
4. Jak pomóc krzywdzonym dzieciom konferencja 10
5. Procedura udzielania pomocy psych.-pedag. w szkole szkolenie 5
6. Podstawowa wiedza o depresji szkolenie 5
7. Dziecko w rodzinie z problemem alkoholowym szkolenie 6
8. Komunikacja prowadząca do spotkania warsztaty 25

Corocznie biorę udział w sierpniowej konferencji metodycznej organizowanej
przez WMODN dla pedagogów szkolnych i wychowawców świetlic.
Uczestniczę również w szkoleniowych radach pedagogicznych;
W roku szkolnym 2006/07;
Ř „ Badanie potrzeb szkoły metodą metaplanu”
Ř „Doskonalenie pracy wychowawczej poprzez podnoszenie umiejętności komunikacji z dziećmi”.
W roku 2007/08;
Ř „Udzielanie pierwszej pomocy przedmedycznej”
Ř „Jak pracować z uczniem zdolnym”.

W marcu 2008 roku podjęłam na UWM 3 semestralne studia podyplomowe;
„ Diagnoza i terapia psychopedagogiczna”, które wzbogaciły mój warsztat pracy
i podniosły umiejętności diagnostyczne. Tematem mojej pracy dyplomowej była kwestia czynników zewnętrznych warunkujących gotowość szkolną ucznia.

Ewaluacja jest dla mnie elementem niezbędnym, gdyż umożliwia mi weryfikację działań i badanie ich efektywności, wskazuje drogę do doskonalenia
się w tym co robię i pozwala na unikaniu błędów, jeśli takie się pojawią.

Ewaluacji działań dokonuję dwukrotnie w ciągu roku szkolnego w podsumowaniu pracy semestralnej, jak również wypełniając kwestionariusz samooceny dokonań zawodowych przygotowany przez dyrektora szkoły.
Każde spotkanie profilaktyczne lub psycho-edukacyjne z rodzicami kończę ankietą
np. „ Sukces w szkole jest możliwy”, „Jak budować i utrzymać autorytet rodzicielski”.
Poddaję ewaluacji prowadzone przeze mnie szkoleniowe rady pedagogiczne.
Analiza podsumowania ankiet jest dla mnie źródłem wiedzy o skutkach mojej pracy, odbiorze mojej osoby jako człowieka i pedagoga.

UMIEJĘTNOŚĆ UWZGLĘDNIANIA W SWOJEJ PRACY PROBLEMATYKI ŚRODOWISKA LOKALNEGO ORAZ WSPÓŁCZESNYCH PROBLEMÓW SPOŁECZNYCH I CYWILIZACYJNYCH

W mojej pracy – pedagoga szkolnego ww. umiejętności są wręcz niezbędne.
Środowisko lokalne, w którym pracuję jest specyficzne pod względem struktury
i problemów opiekuńczo – wychowawczych. Wśród dorosłych problemem
jest bezrobocie i brak motywacji do podejmowania działań. Wielu uczniów pochodzi
z rodzin z problemem alkoholowym i/lub niewydolnych wychowawczo.
W czasie wywiadówek jak i spotkań indywidualnych np. z mamami: panią M – synowie w klasie V i III, panią N. – dziecko w klasie IV, panią P. - dzieci w klasie VI, IV i III , panią S. - dzieci w klasie III, II, „0” - staram się przekazać wskazówki pomocne w wychowywaniu dzieci. Zwykle dotyczą one konstruktywnej komunikacji, wyznaczania granic i udzielania wsparcia dziecku. Często jestem osobą nie tylko przedstawiającą rodzicowi potrzeby emocjonalne dziecka, a także typowo opiekuńcze, wręcz dotyczące higieny osobistej i czy organizacji dnia .
Udzielałam również pomocy i wsparcia w pracy wychowawczej nauczycielom, którzy zwrócili się do mnie ze swoimi wątpliwościami czy sprawami dla nich trudnymi
W pracy z uczniem moją rolą jest bycie rzecznikiem praw dziecka, zarówno jeśli chodzi o relacje w domu, jak i w szkole.
W roku szkolnym 2008/09 podjęłam tego rodzaju działania wobec rodziców
i uczniów klasy IV.
Z uwagi na szereg problemów istniejących w tej klasie IV przeprowadzałam sama,
jak również wspólnie z wychowawcą, rozmowy diagnostyczno – wspierające.
Często rozwiązuję klasowe konflikty koleżeńskie oraz wyjaśniam niedomówienia między uczniem, a nauczycielem .
Podejmuję różne działania na rzecz zorganizowania pomocy materialnej uczniom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej.
Pozyskałam jednorazowo sponsora ( firma ubezpieczeniowa) dla wielodzietnej
rodziny S, która otrzymała na Święta Bożego Narodzenia upominki o wartości
ok. 350 zł.
Od kilku lat w ramach Szkolnego Koła Caritas (które powstało w szkole z mojej inicjatywy) współpracuję z Caritas Archidecezji Warmińskiej w Olsztynie,
Dzięki tym kontaktom uczniowie korzystają:
- bezpłatnie z wypoczynku letniego
- programu Skrzydła na przyszłość.
Współpracuję również z Hospicjum Domowym działającym przy Caritas.
Rokrocznie uczniowie klas IV – VI biorą pod moim kierunkiem udział w akcji
Pola Nadziei, która składa się z trzech etapów:
- przedstawienia uczniom działań hospicjum – prezentacja multimedialna
- sadzenie cebulek żonkili
- kwesta na rzecz zakupu sprzętu medycznego dla podopiecznych Hospicjum
Podejmuję wspólne działania z proboszczem Parafii w Nowym Kawkowie
i Parafialnym Kołem Caritas – np. wspólne organizowanie wyjazdu uczniów na kolonie letnie do Fromborka.
Koordynowałam z ramienia szkoły współpracę w organizowaniu noworocznej zabawy choinkowej dla dzieci z rodzin ubogich ufundowaną przez Kościół Baptystów. Współpracowałam również przy tworzeniu list uczniów kwalifikujących się
do bezpłatnego wypoczynku letniego organizowanego przez Kościół.
Aby uwrażliwić uczniów na kulturę osobistą i wzmacniać pożądane zachowania społeczne opracowałam i koordynowałam „Szkolne Dni Dobrych Manier”, na które składały się następujące zagadnienia:
- dzień kultury w porozumiewaniu się
- dzień kultury w zachowaniu
- dzień kultury w wyglądzie
Propagowałam zdrowy tryb życia i prawidłowego odżywiania się - byłam koordynatorem szkolnym ogólnopolskiej akcji „Owoce i warzywa są na pięć” .
W ramach akcji opracowałam scenariusz zajęć i ankietę dla uczniów, a także zorganizowałam dla wszystkich uczniów naszej szkoły degustację owoców, warzyw i soków naturalnych.
Jestem wyznaczonym przez dyrektora szkoły koordynatorem ds. bezpieczeństwa
w szkole, opracowywałam dokumenty związane z tym zagadnieniem.
W związku z sytuacją zaistniałą w Starym Kawkowie ( II sem 2008/09). przeprowadziłam w klasach I-VI pogadankę profilaktyczną „ Jak dbać o własne bezpieczeństwo”, uczulałam również rodziców (np. państwo B) na bezpieczny dojazd synów do szkoły.
Biorę udział w od lat funkcjonującej w szkole tzw; „Otwartej szkole” – chętni uczniowie i absolwenci w piątkowe południe korzystają z opieki i zaplecza rekreacyjnego szkoły.
W roku szkolnym 2006/07 pracowałam w zespole Lokalnego Forum Oświatowego
Współpracuję z kierownikiem świetlicy socjoterapeutycznej p. Anną Walkowską – wymieniając informacje i wyznaczając kierunki dalszej pracy z uczniami, zamieszkałymi w Szałstrach, którzy mają problemy w funkcjonowaniu społecznym.
Pozostaję w ciągłym kontakcie z kierownikiem i pracownikami socjalnymi GOPS-u. Wspólnie wyznaczamy kierunki pracy z rodzinami, które są podopiecznymi GOPS,
a dzieci są uczniami szkoły w Nowym Kawkowie.
Systematycznie i czynnie uczestniczę w pracach Komisji ds. Monitorowania Rodzin Problemowych działającej przy GOPS.
W imieniu szkoły wnioskuję do Sądu Rejonowego, Wydział Rodzinny i Nieletnich
w sytuacjach, gdzie istnieje podejrzenie naruszenia dobra dziecka.
Współpracuję z przedstawicielami sądu - kuratorem zawodowym i społecznym.
Z panem Zbigniewem Miaskowskim podjęłam szereg wspólnych działań mających
na celu poprawę sytuacji dzieci w rodzinach objętych kuratelą sądową np. rodzina P, rodzina S, rodzina CH.
Na bieżąco współpracuję z dzielnicowym p. Jarosławem Witkowskim w kwestiach konfliktów z prawem uczniów, jak i ich rodziców i zachowań aspołecznych.
W przypadku uczniów, którzy pozostają w rodzinnej opiece zastępczej, kontaktuję się
z PCPR, współpracuję z psychologiem w zakresie diagnozy i wsparcia rodzin, ustalam kierunki działań z pracownikiem socjalnym ( rodzina W ).
W przypadku podjęcia pracy z osobami współuzależnionymi współpracuję z Punktem Interwencji Kryzysowej działającym przy PCPR w Olsztynie i Gminną Komisją Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Jonkowie.
Mało pomyślnie układa się współpraca z PPP-P w zakresie diagnozy ucznia i wspierania nauczycieli w ich pracy, a także z pielęgniarką szkolną w zakresie higieny i profilaktyki zdrowotnej.

UMIEJĘTNOŚĆ ZASTOSOWANIA WIEDZY Z ZAKRESU Z PSYCHOLOGII, PEDAGOGIKI I DYDAKTYKI ORAZ OGÓLNYCH PROBLEMÓW OŚWIATOWYCH, POMOCY SPOŁECZNEJ, W ROZWIĄZYWANIU PROBLEMÓW ZWIĄZANYCH
Z ZAKRESEM REALIZOWANYCH PRZEZE MNIE ZADAŃ

W mojej pracy najważniejszy jest człowiek, z którym zwykle stykam się
w sytuacji dla niego trudnej i mało komfortowej.
Jeśli jest to dziecko, które często jeszcze nie potrafi zwerbalizować swoich uczuć
i problemów, to moje działania wymagają szczególnych umiejętności i kompetencji.
Rokrocznie w II semestrze roku szkolnego przeprowadzam w klasie „0” zajęcia warsztatowe, aby dzieci mogły mnie bliżej poznać i dowiedzieć się jaką rolę pełni
w szkole pedagog.
Aby zdiagnozować problem i znaleźć odpowiednie drogi rozwiązania, pracuję interdyscyplinarnie wykorzystując umiejętności z zakresu psychologii rozwojowej i społecznej, komunikacji interpersonalnej, pedagogiki, a także wiedzę z biologii, medycyny, pomocy społecznej i prawa.
Wsparcia emocjonalnego udzielam zarówno uczniom, jak również ich rodzicom.
Szczególną uwagę zwracam na uczniów, którzy mają problemy z adaptacją w środowisku szkolnym, kłopoty z nauką, trudności w funkcjonowaniu społecznym lub trudną emocjonalnie sytuację rodzinną. Zawsze spotykam się z nowym uczniem i bliżej poznaję rodzinę.
Nauczyciele także mają świadomość, że mogą liczyć na moje wsparcie i pomoc
w ich pracy wychowawczej. Zdarza się, że pomagam im również w obiektywnym spojrzeniu na sprawy osobiste.
Uważam, że dzisiejsza rodzina potrzebuje profesjonalnej pomocy. Dlatego też wykorzystuję każdą okazję, aby przekazać rodzicom proste wskazówki wychowawcze. Robię to na zebraniach ogólnych, klasowych i spotkaniach indywidualnych.
W okresie stażu poruszałam m.in. następująca tematykę;
- „Wpływ mediów na funkcjonowanie dziecka
- „Jak porozumiewać się z dzieckiem - o słuchaniu”
- „Przemoc – co to jest, jak jej przeciwdziałać”
- „Wychowywać to znaczy kochać i wymagać”
- „ Sukces w szkole jest możliwy”.
- „ Jak budować i zachować autorytet rodzicielski”
- „ Czy moje dziecko jest gotowe do szkoły?”

W porozumieniu z dyrektorem szkoły, w celu budowania większej świadomości pedagogicznej rodziców, zapraszam również profesjonalistów
z zewnątrz:
- pracownicy PPP-P przybliżyli rodzicom aspekty gotowości szkolnej
- p. Ewa Jarota – Sobczak - psychoterapeuta uzależnień- przedstawiła mechanizmy choroby alkoholowej i współuzależnienia członków
rodziny alkoholika
- p. Bernadetta Jabłońska – konsultant WMODN - przedstawiła rodzicom
style wychowania na spotkaniu „Jak być lepszym rodzicem”.

Podjęłam inicjatywę regularnych spotkań z rodzicami w formie „Klubu Rodzica” opartych na zmodyfikowanym przez mnie programie psychoedukacyjnym;
„ Szkoła dla rodziców – czyli jak mówić, aby dzieci nas słuchały i jak słuchać, aby dzieci do nas mówiły.
Nie udało mi się zrealizować zamierzonych treści, ponieważ grupa przestała uczestniczyć w zajęciach.

UMIEJĘTNOŚĆ WYKORZYSTYWANIA W SWOJEJ PRACY
TECHNOLOGII KOMPUTEROWEJ I INFORMACYJNEJ

W pracy korzystam z komputera - opracowuję w Word scenariusze zajęć, ankiety, podsumowania ewaluacyjne, sprawozdania, pisma służbowe i wszelkie inne niezbędne dokumenty np. pisma do Sądu Rejonowego, do Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, do Caritas itp.
Przygotowuję również dyplomy, podziękowania oraz materiały informacyjne
dla rodziców. Dwukrotnie przygotowałam prezentację multimedialną na spotkania edukacyjno-profilkatyczne ;
- |z rodzicami „Wpływ mediów na funkcjonowanie dziecka”
- z nauczycielami „ Dziecko nadpobudliwe w szkole – co może zrobić nauczyciel”.
Opracowałam gazetki tematyczne m.in o korzyściach płynących z codziennego czytania dzieciom i zdrowym odżywianiu.
Jedną z form przygotowywania się do pracy jest korzystanie z informacji zawartych
w Internecie; korzystam ze stron poświęconych psychologii i medycynie np.

wiele ciekawych informacji o funkcjonowaniu dziecięcego mózgu znalazłam
na stronie www.qpharma.pl,
Otrzymuję internetowe biuletyny informacyjne np. z Niebieskiej Linii czy CMPPP .
Wykorzystuję pocztę elektroniczną jako sposób komunikowania się z dyrektorem, nauczycielami czy GOPS.
Praca na komputerze jest dla mnie bardzo dużym udogodnieniem i nie wyobrażam sobie, aby tego sprzętu mogłoby mi zabraknąć.

UMIEJĘTNOŚĆ POSŁUGIWANIA SIĘ PRZEPISAMI
DOTYCZĄCYMI SYSTEMU OŚWIATY

Uważam, że brak znajomości prawa szkodzi, więc staram się na bieżąco zapoznawać się ze znowelizowanymi aktami prawnymi, ich fachową interpretacją,
aby móc wykorzystywać tę wiedzę w codziennych sprawach zawodowych.
Z uwagi na to, że moja praca w dużej mierze polega na wspieraniu i udzielaniu
informacji rodzicom, szczególną uwagę przywiązuję to tych przepisów, gdzie mówi się o prawach i dobru ucznia dotyczących np. kształcenia specjalnego, nauczania indywidualnego, wczesnego wspomaganie rozwoju .

PODSUMOWANIE

Pracę w SP Nowe Kawkowo podjęłam po rocznym stażu w miejskim gimnazjum.
Dużym utrudnieniem w mojej pracy była i jest tylko połowa etatu i jednocześnie praca w innej szkole. Potrzebowałam około 1,5 roku, aby dobrze poznać środowisko i jego specyfikę. Aktualnie kończę piąty rok pracy i mogę przyznać, że znam dość dobrze moich uczniów, ich rodziny i problemy środowiska lokalnego.
Uważam, że jako pedagog potrafiłam zbudować ciepłe relacje z uczniami, którzy
sami chętnie do mnie przychodzą, nie jestem pedagogiem „straszakiem”, a raczej powiernikiem trudnych spraw, co bardzo mnie cieszy.
Myślę, że nawiązałam dobre, sprzyjające współpracy relacje z nauczycielami.
Od początku pracy w szkole bardzo dużą wagę przywiązywałam do budowania
z rodzicami relacji opartej na zaufaniu. Niektórym mamom poświęcałam bardzo dużo czasu, gdyż potrzebowały po prostu zwierzenia sie komuś ze swoich trosk i problemów: ( p. Tworkowska, p. Trautt, p. Wippich, p. Piędziak ).
Nie zawsze udaje mi się „dotrzeć” do rodzica i otworzyć jego horyzonty na różne sprawy: funkcjonowanie dziecka w danym okresie rozwojowym, potrzebę wyznaczania granic czy bezpośredniej komunikacji.
Najbardziej trudna jest dla mnie praca z rodzinami z problemem alkoholowym,
Moje działania w tej kwestii są mało skuteczne. Niestety w gminie nie działają grupy AA czy AlAnon, niewiele osób decyduje się na terapię w mieście.
Problem w niewielkiej mierze został rozwiązany poprzez zatrudnienie w GOPS psychologa i realizacje programów wsparcia dla osób współuzależnionych.
Ubolewam nad faktem, ze niewielu rodziców jestem w stanie przekonać do potrzeby diagnozy pedagogiczno- psychologicznej w PPP-P.
Bardzo dużym problemem jest dla mnie brak zrozumienia przez rodziców aspektów gotowości szkolnej, bark wyrażania chęci diagnozy dzieci pod tym katem, co ujemnie wpływa na cały proces edukacji dziecka.
Mam poczucie, że wystarcza mi czasu na załatwienie spraw najbardziej pilnych, chciałabym więcej czasu poświecić na pracę z zespołami klasowymi.
Cieszy mnie relacja z dyrektorem szkoły, z którym mam zbieżne poglądy na sprawy opiekuńczo- wychowawcze i zawsze mogę przedyskutować problem i jego drogi rozwiązania.
Mogę liczyć na wsparcie i pomoc kierownika GOPS – p. Darii Żyro, co jest dla mnie bardzo istotne.
Mimo to, czuję się w swojej pracy nieco osamotniona, gdyż PPP-P nie organizuje spotkań grupy wsparcia dla pedagogów, tak jak jest to praktykowane w miejskich poradniach.

O nas | Reklama | Kontakt
Redakcja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za treść publikacji, ogłoszeń oraz reklam.
Copyright © 2002-2019 Edux.pl
| Polityka prywatności | Wszystkie prawa zastrzeżone.
Prawa autorskie do publikacji posiadają autorzy tekstów.